กระทรวงหัวควย ในระบบราชการควยๆ ของประเทศควย

ผมรังเกียจข้าราชการเลวๆมากมายครับ

ผมว่าดูๆ เรื่องนี้มันก็ดูอารมณ์เดียวกะการแบนNCนะครับ ต่างกันตรงเจตนาของผู้เซ็นฯ และสิ่งที่โดนเซ็นฯ(อันนึงโจ๋งครึ่มแต่ยังแถ อีกอันไม่เห็นมีอะไรแต่ก็โดน)

yaruze wrote:

ขาจร wrote:
กระทรวงหัวควย ในระบบราชการควยๆ ของประเทศควย

มึงออกจากประเทศนี้ไปเดี๋ยวนี้เลยครับ

+1 แรง
ที่จริงคนใช้อำนาจมากเกินไปนะ จนระบบราชการมาเหนือไพร่ฟ้าประชาชนคนทั่วไป ทั้งๆที่กินเงินภาษีของพวกเรา
ระบบราชการมันดีอยู่แล้วครับ แต่คนมันไม่จิตสำนึกแม่มอะไรเลย (คนดีๆ ก็มี) นอนกินเงินเดือนไม่เข้าทำงาน อาทิตย์นึงเข้างานทีนึงก็บุญหัวลูกน้องแล้ว
ยังใช้ระบบเส้นสายกันโจ๋งครึ่มเลยทีเดียว

พอโดนด่าปุ๊บ ก็สั่งคนไปปิดปาก(ไม่ว่าจะกรณีใดก็ตาม) ถามจริงเหอะ ถ้าทำเกินกว่าเหตุหรือเป็นที่ไม่พึงประสงค์ ในฐานะที่คุณกินเงินภาษีเราคิดว่าคุณจะแตะต้องไม่ได้งั้นหริอ?

จะเสียภาษีให้มันดีมั๊ยว๊า

เหลือเกินจริงๆ….

และแล้วมันก็กลายเป็นเปลวไฟเผาผลาญอย่างสวยงาม คักๆๆๆๆ

การเป็นไพร่ นับเป็นวัฒนธรรมไทย ที่ต้องรักษาไว้สืบไป….

“ดิฉันเป็นข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว”

….แต่พวกพวกกรูเป็น “ประชาชนใต้ร่มเงาแห่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว” นะเว้ยยยยยย
เงินเดือนที่มรึงเสวยสุขก็มาจากหยาดเหงื่อเหม็นๆของไพร่ตาดำๆอย่างพวกกรู ….จำใส่กะลาหัวใว้

อีห่านป่าป้าแก่นี่ หนังหน้ามันเยี่ยงนี้ ..มิน่ามิมีผู้ใดยอมเป็นผัวมัน ….

ยาวค่ะ

กระทู้ยาวค่ะ เหนื่อย

แต่ถ้าอย่างอื่นยาว ไม่เหนื่อยค่ะ ชอบ

สงสัยต้องถ่ายพยาธิกันทั้งประเทศ

ลูกน้อง wrote:

คุณลัดดา เคยดูหนังโป๊มั้ยครับ

เขากลัวประชาชนจะหลงผิดเลยเก็บไว้ดูคนเดียวคนอื่นจะได้ไม่หลงผิดแบบเขา

สงสัยอย่างถ้าอยู่ป้าแกเจอคนไปก่อม๊อคประท้วงจะเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

ข้าราชการ <<< มหาเทพ

ทำให้พวกนี้รู้ตัววะทีว่า เป็น คน เหมือนกัน เลิกหลงผิด และ มองคนอื่นต่ำกว่าซะที

ตามอ่านๆแล้วแบบ อยากจะบอกชี
กรูฉลาดพ่อว่ะคร๊าบบ ไม่ต้องคิดแทนกรู สากก

โอย อ่านไม่ไหว ปวดตับ

รู้แล้วว่าให้ไปลงบอร์ดไหน

ลงบอร์ดเสธแดงดิ คิดว่าไม่น่าจะโดนลบนะ มีแต่จะช่วยกันด่าให้มันหนักกว่าเดิม

อยากให้ดราม่านี้มันมีผลทําให้กระทรวงไดโนเสาร์สั่นสะเทือนมาก เพราะการทํางานแม่งโครรจะโบราณ

gang อิป้าบ้าบอแบบนี้ ก็เป็นแบบบรรดาเจ๊ ๆ คุณ ๆ ผู้หญิงทั้งหลายที่ออกมาเย้ว ๆ กันคนละแนว คนละแบบนั่นแหละ
เอาดังไว้ก่อน แล้วก็เป็นหนทางทำมาหากินต่อไป เช่น ลง ส.ส.บ้าง เอาตำแหน่ง (ปลอม ๆ) ไปซิวผลประโยชน์บ้าง เบ่งคับฟ้าบ้างนั่นแหละ

หน้าฉากทำเป็นคนดี มีศีลธรรม นางฟ้านางสวรรค์
แต่เบื้องหลังน่ะ

จริง ๆ สังคมไทย แมร่งเสื่อมขนาดต้องให้อิป้าพวกนี้มาคิดแทนตรูและประชาชนตาดำ ๆ ทั้งหลายหรือไงฟะ
มิน่า ถึงได้ประชาชนจะพากันโง่ไปเกือบหมดแล้ว เพื่อพวกมันจะได้ครอบครองอำนาจวาสนาบารมีเหนือประชาชนอย่างเรา ๆ ไง

อำนาจทำให้คน สามารถทำอะไรได้เหนือความคาดหมายจริงๆ

ประเทศไทยมันเจริญลงเป็นปกติวิสัยอยู่แล้วนี่

กระทรวงวัฒนธรรมเหรอ
รักษาวัฒนธรรมไทยคือสวมเชิ้ท สูท

ฉันล่ะอยากเห็นคนกระทรวงนี้แต่งชุดไทยไปทำงานทุกวันจัง (ไม่ใช่พวกบรรดางานเลี้ยงเปลืองตังค์นะเออ)

อื้อหือ เจ๊นี่ แรง

“ดิฉันเป็นข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว”

แต่ขอประทานโทษ พวกกระผมก็เป็นพสกนิกรภายใต้พระบรมโพธิสมภารของพระองค์ท่านเหมือนกัน

แล้วที่แน่ๆ เงินเดือนที่คุณได้ไปน่ะ มันภาษีของพวก “ไพร่” ที่คุณว่านั่นแหละ

กลับไปตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองหน่อย ว่าตัวเองสำคัญแค่ไหน ถึงได้กล้าเอื้อนเอ่ยวาจาเช่นนี้ แม่นางโฮโมอิเรคตัส

คุณเซร่า ผู้บัญชาการเอสเอส wrote:

Stardust wrote:
หนังมหรสพนะเออ ไม่ใช่หนังหมี จะมาตัดมาทึ้งปู้ยี่ปู้ยำให้ชอกช้ำ
แล้วการเซ็นเซอร์ในฉากร้านเหล้า ถ้าไม่ได้ดูตั้งกะแรก เซร่านึกว่าเป็นร้านขายหำเทียมทุกทีเรย
แม่งเป็นแท่งๆ เหลี่ยมๆ เบลอๆ ไหนจะมีคนนั่งดูดอะไรไม่รู้เป็นแท่งที่ถูกเซ็นเซอร์อีก

55555555555555555555555555555555

โอยยยย หัวเราะจนปวดท้องเลยว่ะ 55555555555555

เอ่อเราก็เป็นคนหนึ่งที่เรียนด้านวัฒนธรรม ซึ่งตอนนี้ก็ต่อโทด้านนี้อยู่….
ก่อนเราจะมองประเด็นเรื่องวัฒนธรรม เราต้องมองถึง “ความหมายของคำว่าวัฒนธรรม” กันก่อนนะค่ะ ซึ่งความหมายของวัฒนธรรมอย่างแท้ๆ จริงนั้นก็อธิบายโดยเข้าใจคือ……แต่เดิมเรื่องของวัฒนธรรมเริ่มแรกนั้น เกิดขึ้นที่อังกฤษ นักทฤษฏีชาวอังกฤษเริ่มทำการศึกษาเรื่องวัฒนธรรมศึกษา ซึ่งบ่อเกิดความหมายของวัฒนธรรมกล่าวโดย F.R.DEVIC – กล่าวให้ความหมายของทางวัฒนธรรมคือ วัฒนธรรมเป็นเรื่องของคนชั้นล่าง การคุมคามของคนในปัจจุบันในด้านเรื่องของสิ่งอำนวยความสะดวกทางด้านต่าง ๆ ซึ่งทฤษฏีนี้คล้ายกับของ ADORNO เพราะให้ความสำคัญและกล่าวถึงเรื่องของสังคมในอังกฤษว่ามีความแตกต่างกันทาง ด้านวัฒนธรรมอย่างไร ในเรื่องของการแบ่งชนชั้นกันในทางวัฒนธรรม ในเรื่องของการเหยียดสีผิวของคนขาวและคนดำในอังกฤษ
ในด้านของ “รัฐ” ที่มีรูปแบบการบริหารในรูปแบบที่กล่าวได้ว่าความเจริญที่ไม่ทั่วถึง ในการที่ความเจริญ สิ่งอำนวยความสะดวก สวัสดิการทั้งหลาย เกิดขึ้นอยู่ในศูนย์กลางคือในเมืองใหญ่เท่านั้น ทำให้ความเจริญทั้งหลายกระจายไปไม่ทั่วถึงชนบท เกิดปัญหาที่ว่าการแตกแยกของคนหลายๆฝ่าย การทะเลาะเบอะแว้งของคน การแบ่งพรรคพวก

ต่อมานักทฤษฏี ADORNO – กล่าวในเรื่องของอุตสาหกรรมวัฒนธรรม (cultural industry) “โดยการถูกครอบงำของสิ่งที่มองไม่เห็นโดยการที่มนุษย์ถูกกระบวนการในทางตลาด ต่าง ๆ ครอบงำ” เช่น ทางด้านเศรษฐกิจ ทางด้านการตลาด กลไกลความไม่เป็นธรรมทางด้านอุตสาหกรรม
BENJAMIN – กล่าวในเรื่องของสื่อ ภาพ เสียง ต่าง ๆ ในปัจจุบัน ทั้งหมดที่กล่าวมานี้เป็นอุตสาหกรรมทางวัฒนธรรมทั้งสิ้น เชื่อในเรื่องของสิ่งทางสื่อเหล่านี้เป็นสิ่งที่ช่วยสร้างความเข้าใจกันใน ทางวัฒนธรรม การมีส่วนร่วม การสร้างอารมณ์ร่วมของคนที่ผ่านทางสื่อ สิ่งเหล่านี้ทำให้คนเข้าถึงวัฒนธรรมได้มากขึ้น ตัวอย่างเช่น ในยุคของ ฮิตเลอร์ – ใช้สื่อในการปลุกระดม รวบรวมพละกำลังในกระบวนการคอมมิวนีส
คำว่าวัฒนธรรมของ Gramsci – เป็นวัฒนธรรมในหลาย ๆ รูปแบบ ต่างจากมาร์คมองว่าเป็น “จิตสำนึกที่ผิดพลาด” แต่ Gramsci มองว่าเป็นสิ่งหลากหลายและแปลกแยกกันออกไป

***ดังนั้น วัฒนธรรม คือ เรื่องความไม่เสมอภาค ความไม่เท่าเทียมกันของคนในสังคม ความรู้สึกที่ผิดพลาด และทำให้ปฏิบัติตัวแปลกแยก โดยต้องการแสดงตัวตน หรือต้องการพื้นที่ในฐานะความเป็นคน เปิดเผยกลไกลในสังคมที่เกิดขึ้น โดยกลุ่มคนเหล่านี้พยายามที่จะต่อสู้ ที่จะมีที่ว่างในการดำรงค์ชีวิตภายในสังคมปัจจุบัน

การศึกษาด้านวัฒนธรรมศึกษา – สนใจที่จะศึกษาสิ่งต่าง ๆ ที่แสดงออกมาให้เห็นถึงจุดบอด หรือปัญหาที่เกิดขึ้น และนำมาเป็นประเด็นในการศึกษา และวัฒนธรรมศึกษาไม่สนใจในเรื่องสุนทรียะด้านความงาน แต่สนใจวัฒนธรรมมวลชนในฐานะที่เป็นเป้าหมายทางการเมือง และวัฒนธรรมศึกษายังปฏิเสธว่าเพลงป๊อบ ฮิบฮอป ไม่ได้เป็นของวัฒนธรรมชั้นต่ำและสูง เป็นการเปิดพื้นที่ของกลุ่มคนให้มีการเคลื่อนไหวและต่อรอง วัฒนธรรมศึกษาไม่ใช่สิ่งที่จะหยุดนิ่ง สนใจวิเคราะห์ความขัดแย้งที่ดำรงค์อยุ่ภายใต้การผลิตซ้ำหรืออุดมการณ์การ ผลิต เน้นการเปิดโปงหรือการตีแผ่ในอุดมการณ์ของอุตสาหกรรม เศรษฐกิจ สังคม ต้องการเปิดโปงอำนาจ หรือความหมายที่ถูกซ่อนอยู่ว่าเป็นอย่างไร ศึกษาวิเคราะห์

การตีความหมายเชิงลึกทางวัฒนธรรม
– วัฒนธรรม คือสิ่งที่เปรียบได้ว่าเป็นใยแมงมุมที่ทักทอ และแมงมุมก็อยู่ในนั้นตลอดมา เหมือนวัฒนธรรมเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นและเราก็ติดอยู่กับวัฒนธรรม เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมตลอดมา
– คนตะวันตกกล่าวว่าสังคมไทยในอดีตเป็นสังคมที่หละหลวง ไม่มีความเป็นระบบ ต่อมา อคิน รพีพัฒน์(นามปากกา) ก็ออกมากล่าวว่าสังคมไทยเป็นระบบอุปถัมภ์
– อุปถัมภ์ หมายความว่า การที่เรามีอำนาจเหนือคนอีกคนหรือต่ำกว่าคนอีกคนหนึ่ง แต่ก็ข้องเกี่ยวและมีความช่วยเหลือซึ่งกันและกันตลอดเวลา ดังนั้นระบบอุปถัมภ์จึงอยู่ในสังคมไทยมายาวนาน ตั้งแต่ต้นรัตนโกสินทร์ แม้แต่ในปัจจุบันสังคมไทยก็ยังเป็นไปในรูปแบบของสังคมอุปถัมภ์อยู่ ล้วนแต่มีความอุปถัมภ์ซึ่งกันและกัน
– ร.4 กล่าวว่าในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ การที่เราเป็นไพร่หรือมีฐานะเป็นอะไร เมื่อเราเลื่อนชั้น หรือไม่ได้อยู่ในฐานะนั้นแล้ว แต่ความเป็นจริงเราก็ยังคงเป็นไพร่อยู่ดี ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงฐานะของตนเองได้

ความเข้าใจความหมายของวัฒนธรรมของกระทรวงวัฒนธรรมของประเทศไทย
ดังนั้นความหมายของวัฒนธรรมของกระทรวงนั้นจึงมีความหมายในเชิงที่เกี่ยวกับ หลักสูตรที่มีชื่อ “วัฒนธรรม” ในรูปแบบต่างๆนั้น ดูเหมือว่า ถูกตั้งมาจากกลุ่มผู้ที่ ศึกษาวิชาการแขนงต่างๆที่ในวิชาชีพตนเอง ต้อง “ศึกษาวัฒนธรรม” เช่นไทยศึกษา และมานุษยวิทยา ถึงกับมีการจัดประชุมประจำปี เรื่อง “ยกเครื่องวัฒนธรรมศึกษา” ในวัตถุประสงค์โดยสรุปคือตั้งข้อสงสัยในหลักสูตร ที่มีคำว่า “วัฒนธรรม” ประกอบอยู่ จึงพบว่าผู้คนที่สงสัยในหลักสูตรนี้ส่วนใหญ่เป็นนักมานุษยวิทยา กลุ่มสายมานุษยวิทยาวัฒนธรรม ที่ต้อง “ศึกษาวัฒนธรรม”และการประชุมนี้ มีความพยายามบางอย่างที่จะบอกว่า “เครื่อง(วัฒนธรรมศึกษา) ไม่ดีต้องยกเครื่องใหม่” ทั้งที่หลักสูตรเหล่านี้บางมหาวิทยาลัยยังไม่มีใครเรียนจบเลย การประชุมนี้ได้กลายเป็นประชุมเพื่อ สร้างฉากหนึ่งของความรุนแรงทางวิชาการใน “การตกเขียวทางวิชาการ” หรือ การทำให้สาขาวิชาใดวิชาหนึ่งมีอำนาจเหนือกว่าอีกสาขาหนึ่งหรือไม่? ด้วยการสร้างจำเลยทางวิชาการขึ้นมาแล้วช่วยกันสร้างตราประทับอันเลวร้าย “ทางวิชาการวัฒนธรรม”ตราตรึงไว้

ในปรากฏการณ์ทางสังคมปัจจุบันในทุกๆเรื่องเมื่อสาวสาเหตุไปลึกๆแล้วก็จะพบ การให้คำตอบ(แบบขอไปที)ว่า เป็น “ปัญหาทางวัฒนธรรม”เป็นคำตอบที่พื้นๆธรรมดา แต่มีความหมายเชิงอำนาจที่ลึกซึ้ง ที่ผู้ฟังก็จะต้องสยบยอม ไม่มีใครตั้งคำถามต่อเพราะทุกคนไม่เข้าใจว่า “วัฒนธรรมคืออะไร” ทั้งนี้ อาจเป็นเพราะผู้รู้ทั้งหลายไม่รู้จะหาคำอธิบายว่าอย่างไร จึง เหมารวมไปถึง “การเป็นจำเลย”ที่ไม่มีตัวตนจับต้องไม่ได้ และเป็นคำที่มีอำนาจทางสังคมมาก คือ “วัฒนธรรม” ในทุกๆเรื่อง มีสาขาวิชามากมายที่มีพื้นที่ความรู้ในการอธิบาย วัฒนธรรม มาอย่างยาวนาน ทั้งทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ทำให้วัฒนธรรมกลายเป็นวัตถุและอาณาบริเวณทางการศึกษาไป และวัฒนธรรมก็ไร้ตัวตน ใครก็ได้ ที่จะทำอะไรก็ตาม และอ้างวัฒนธรรมมักจะได้รับการยกเว้น วัฒนธรรมจึงตกเป็นเครื่องมือทางอำนาจ ของประชาชนและนักวิชาการ

ดังนั้นเมื่อถึงเวลาหนึ่งที่ “วัฒนธรรม”จะบอกว่า “หยุดเลิกอ้างความเป็นวัฒนธรรม”และ “ศึกษาวัฒนธรรม ในฐานะที่เป็นความรู้” เพราะว่า “สักวันหนึ่ง วัฒนธรรมจะเป็นผู้ที่ พูด เขียนและปฏิบัติการ ด้วยตัวของวัฒนธรรมเอง” เมื่อถึงวันนั้น “มนุษย์” ทั้งหลายได้เตรียมพร้อมทางความรู้หรือยัง ที่จะรับมือกับวัฒนธรรมที่กำลังประกาศอิสรภาพ ดังนั้นมนุษย์เราควรมีองค์ความรู้บางอย่างที่จะ ศึกษาวัฒนธรรมในมุมมองและมิติทางวัฒนธรรมของวัฒนธรรมเอง โดยไม่ผ่านความรู้สาขาอื่นที่เกิดขึ้นในโลกนี้เดิมๆที่มีวัตถุประสงค์อื่น เช่นเพียงแค่ต้องการเข้าใจมนุษย์ หรือสังคม ฯลฯ แต่ไม่มีใครพยายามเข้าใจวัฒนธรรม

ทำไมต้องใช้ชื่อ “วัฒนธรรมศึกษา” เนื่องจาก วัฒนธรรม ในฐานะของวิชาการยังไม่ มีแนวคิดและทฤษฎีเป็นของตนเองและระเบียบวิธีในการหาความรู้ยังไม่มีเป็นการ เฉพาะ จึงได้ใช้คำว่า “ศึกษา” ที่ เป็นคำในภาษาอังกฤษว่า “- studies” ต่อท้ายวัฒนธรรม โดยไม่ได้ ใช้คำว่า – Logy หรือ – Science ที่แปลว่า “-วิทยา” และ “- ศาสตร์” แต่ก็ไม่ได้เป็นข้อด้อยเลยในการไม่มี “ศาสตร์เฉพาะของตนเอง” ทำให้การค้นคว้าหาความรู้เป็นไปได้อย่างกว้างขวาง หลากแนวคิด และสามารถผสมผสาน ตัดต่อทางวิชาการได้อย่างอิสระ รวมถึง การใช้ระเบียบวิธีวิจัยในการหาความรู้ ที่หลากหลาย ไม่ยึดติดกับ เทคนิค เชิงปริมาณ หรือ เชิงคุณภาพ ถ้าระเบียบวิธีนั้นสามารถให้คำตอบทางวิชาการได้

เมื่อเรามองการทำงานของกระทรวงวัฒนธรรมในประเทศไทยแล้ว ….แต่เราต้องเข้าใจการทำงานของกระทรวงนะค่ะว่าเค้าถูกกำหนด หรือวางแบบแผนความเชื่อของคำว่า “วัฒนธรรม” เป็นสิ่งที่ดีงาม ซึ่งถ้าเราศึกษาความหมายแล้ว มันจะมีความหมายเชิงลึดลงไปมากกว่านี้ แต่การทำงานของกระทรวงคือ ถูกกำหนดมาให้มีหน้าที่ตามกรอบของคนเบื้องหลัง คือบอกไปทางซ้ายก็ไป บอกไปทางขวาก็ไป เลยทำให้เกิดปัญหามาหมาย
แท้ที่จริงแล้ว หน้าที่การเฝ้าระวังนั้น ตรวงเทคฯ ตรวจและจับซีดี การเซยต์เวอร์ต่างๆ ฯลฯ ที่ปัจจุบันเป็นหน้าที่ของกระทรวงวัฒนธรรม ควรจะเป็นของกระทรวงมหาดไทย……….แต่ลองคิดดูว่าถ้าหน้าที่การเฝ้าระวัง นั้นตกมาเป็นหน้าที่ของกระทรวงมหาดไทยแล้ว ท่านทั้งหลายก็คงไม่ได้มีความคิดที่ดีต่อกระทรวงมหาดไทย เหมือนกับกระทรวงวัฒนธรรมหลอก
เพราะหน้าที่มันถูกกำหนดให้คนต้องทำตาม เพระาถ้ามองลงไปแล้วนั้น หน้าที่ที่ค้ำคอนั้น มองอย่างนักทฤษฏี เราก็ตกอยู่ใต้อำนาจของโครงสร้างทางภาษา หรือภาษา หรือเรียกอีกแบบหนึ่งคือ โครงสร้างนิยม – ความหมายและชื่อเรียกซึ่งมีความแตกต่างกัน ไม่ได้ให้ความหมายตามชื่อ ดังนั้นภาษาเป็นสิ่งที่สร้างโครงสร้างของมนุษย์ เมื่อภาษาได้รับความนิยมแล้ว ภาษาก็มีความหลากหลายในตัวของมันเองอีกแบ่งย่อยออกไป การให้คุณค่าความหมายที่มีความแตกต่างกันออกไปอีก ภาษายังเป็นระบบสัญลักษณ์เช่น ตราของมหาวิทยาลัย แบรนสินค้า ดังนั้นมนุษย์จึงตกเป็นอยู่ภายใต้โครงสร้างนิยม เนื่องจากสร้างภาษาขึ้นมาก็ตกอยู่ภายใต้ของภาษา
เองอีกเหมือนเดิม หนีไปไหนไม่ได้ และทุกวันนี้คนไทยก็ยังตกอยู่ภายใต้สื่อโดยหน้ามึน อิทธิพลของสื่อที่เรามองข้ามนั้น แท้จริงแล้วมีบทบาทมากในทุกวันนี้

พฤติกรรมของเธอนี่ควรค่าแก่รางวัล Darwin Awards ที่สุดเลยครับ ยิ่งไม่ได้แต่งงานอย่างนี้ ยิ่งนับว่าเธอได้สร้างคุณูปการต่อมวลมนุษยชาติด้วยการไม่เอายีนเสื่อมๆของเธอไปแพร่พันธ์ต่อ

The Darwin Awards
http://www.darwinawards.com/

อีก1 Change for hope

cultural wrote:

เอ่อเราก็เป็นคนหนึ่งที่เรียนด้านวัฒนธรรม ซึ่งตอนนี้ก็ต่อโทด้านนี้อยู่….
ก่อนเราจะมองประเด็นเรื่องวัฒนธรรม เราต้องมองถึง “ความหมายของคำว่าวัฒนธรรม” กันก่อนนะค่ะ ซึ่งความหมายของวัฒนธรรมอย่างแท้ๆ จริงนั้นก็อธิบายโดยเข้าใจคือ……แต่เดิมเรื่องของวัฒนธรรมเริ่มแรกนั้น เกิดขึ้นที่อังกฤษ นักทฤษฏีชาวอังกฤษเริ่มทำการศึกษาเรื่องวัฒนธรรมศึกษา ซึ่งบ่อเกิดความหมายของวัฒนธรรมกล่าวโดย F.R.DEVIC – กล่าวให้ความหมายของทางวัฒนธรรมคือ วัฒนธรรมเป็นเรื่องของคนชั้นล่าง การคุมคามของคนในปัจจุบันในด้านเรื่องของสิ่งอำนวยความสะดวกทางด้านต่าง ๆ ซึ่งทฤษฏีนี้คล้ายกับของ ADORNO เพราะให้ความสำคัญและกล่าวถึงเรื่องของสังคมในอังกฤษว่ามีความแตกต่างกันทาง ด้านวัฒนธรรมอย่างไร ในเรื่องของการแบ่งชนชั้นกันในทางวัฒนธรรม ในเรื่องของการเหยียดสีผิวของคนขาวและคนดำในอังกฤษ
ในด้านของ “รัฐ” ที่มีรูปแบบการบริหารในรูปแบบที่กล่าวได้ว่าความเจริญที่ไม่ทั่วถึง ในการที่ความเจริญ สิ่งอำนวยความสะดวก สวัสดิการทั้งหลาย เกิดขึ้นอยู่ในศูนย์กลางคือในเมืองใหญ่เท่านั้น ทำให้ความเจริญทั้งหลายกระจายไปไม่ทั่วถึงชนบท เกิดปัญหาที่ว่าการแตกแยกของคนหลายๆฝ่าย การทะเลาะเบอะแว้งของคน การแบ่งพรรคพวก
ต่อมานักทฤษฏี ADORNO – กล่าวในเรื่องของอุตสาหกรรมวัฒนธรรม (cultural industry) “โดยการถูกครอบงำของสิ่งที่มองไม่เห็นโดยการที่มนุษย์ถูกกระบวนการในทางตลาด ต่าง ๆ ครอบงำ” เช่น ทางด้านเศรษฐกิจ ทางด้านการตลาด กลไกลความไม่เป็นธรรมทางด้านอุตสาหกรรม
BENJAMIN – กล่าวในเรื่องของสื่อ ภาพ เสียง ต่าง ๆ ในปัจจุบัน ทั้งหมดที่กล่าวมานี้เป็นอุตสาหกรรมทางวัฒนธรรมทั้งสิ้น เชื่อในเรื่องของสิ่งทางสื่อเหล่านี้เป็นสิ่งที่ช่วยสร้างความเข้าใจกันใน ทางวัฒนธรรม การมีส่วนร่วม การสร้างอารมณ์ร่วมของคนที่ผ่านทางสื่อ สิ่งเหล่านี้ทำให้คนเข้าถึงวัฒนธรรมได้มากขึ้น ตัวอย่างเช่น ในยุคของ ฮิตเลอร์ – ใช้สื่อในการปลุกระดม รวบรวมพละกำลังในกระบวนการคอมมิวนีส
คำว่าวัฒนธรรมของ Gramsci – เป็นวัฒนธรรมในหลาย ๆ รูปแบบ ต่างจากมาร์คมองว่าเป็น “จิตสำนึกที่ผิดพลาด” แต่ Gramsci มองว่าเป็นสิ่งหลากหลายและแปลกแยกกันออกไป
***ดังนั้น วัฒนธรรม คือ เรื่องความไม่เสมอภาค ความไม่เท่าเทียมกันของคนในสังคม ความรู้สึกที่ผิดพลาด และทำให้ปฏิบัติตัวแปลกแยก โดยต้องการแสดงตัวตน หรือต้องการพื้นที่ในฐานะความเป็นคน เปิดเผยกลไกลในสังคมที่เกิดขึ้น โดยกลุ่มคนเหล่านี้พยายามที่จะต่อสู้ ที่จะมีที่ว่างในการดำรงค์ชีวิตภายในสังคมปัจจุบัน
การศึกษาด้านวัฒนธรรมศึกษา – สนใจที่จะศึกษาสิ่งต่าง ๆ ที่แสดงออกมาให้เห็นถึงจุดบอด หรือปัญหาที่เกิดขึ้น และนำมาเป็นประเด็นในการศึกษา และวัฒนธรรมศึกษาไม่สนใจในเรื่องสุนทรียะด้านความงาน แต่สนใจวัฒนธรรมมวลชนในฐานะที่เป็นเป้าหมายทางการเมือง และวัฒนธรรมศึกษายังปฏิเสธว่าเพลงป๊อบ ฮิบฮอป ไม่ได้เป็นของวัฒนธรรมชั้นต่ำและสูง เป็นการเปิดพื้นที่ของกลุ่มคนให้มีการเคลื่อนไหวและต่อรอง วัฒนธรรมศึกษาไม่ใช่สิ่งที่จะหยุดนิ่ง สนใจวิเคราะห์ความขัดแย้งที่ดำรงค์อยุ่ภายใต้การผลิตซ้ำหรืออุดมการณ์การ ผลิต เน้นการเปิดโปงหรือการตีแผ่ในอุดมการณ์ของอุตสาหกรรม เศรษฐกิจ สังคม ต้องการเปิดโปงอำนาจ หรือความหมายที่ถูกซ่อนอยู่ว่าเป็นอย่างไร ศึกษาวิเคราะห์
การตีความหมายเชิงลึกทางวัฒนธรรม
– วัฒนธรรม คือสิ่งที่เปรียบได้ว่าเป็นใยแมงมุมที่ทักทอ และแมงมุมก็อยู่ในนั้นตลอดมา เหมือนวัฒนธรรมเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นและเราก็ติดอยู่กับวัฒนธรรม เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมตลอดมา
– คนตะวันตกกล่าวว่าสังคมไทยในอดีตเป็นสังคมที่หละหลวง ไม่มีความเป็นระบบ ต่อมา อคิน รพีพัฒน์(นามปากกา) ก็ออกมากล่าวว่าสังคมไทยเป็นระบบอุปถัมภ์
– อุปถัมภ์ หมายความว่า การที่เรามีอำนาจเหนือคนอีกคนหรือต่ำกว่าคนอีกคนหนึ่ง แต่ก็ข้องเกี่ยวและมีความช่วยเหลือซึ่งกันและกันตลอดเวลา ดังนั้นระบบอุปถัมภ์จึงอยู่ในสังคมไทยมายาวนาน ตั้งแต่ต้นรัตนโกสินทร์ แม้แต่ในปัจจุบันสังคมไทยก็ยังเป็นไปในรูปแบบของสังคมอุปถัมภ์อยู่ ล้วนแต่มีความอุปถัมภ์ซึ่งกันและกัน
– ร.4 กล่าวว่าในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ การที่เราเป็นไพร่หรือมีฐานะเป็นอะไร เมื่อเราเลื่อนชั้น หรือไม่ได้อยู่ในฐานะนั้นแล้ว แต่ความเป็นจริงเราก็ยังคงเป็นไพร่อยู่ดี ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงฐานะของตนเองได้
ความเข้าใจความหมายของวัฒนธรรมของกระทรวงวัฒนธรรมของประเทศไทย
ดังนั้นความหมายของวัฒนธรรมของกระทรวงนั้นจึงมีความหมายในเชิงที่เกี่ยวกับ หลักสูตรที่มีชื่อ “วัฒนธรรม” ในรูปแบบต่างๆนั้น ดูเหมือว่า ถูกตั้งมาจากกลุ่มผู้ที่ ศึกษาวิชาการแขนงต่างๆที่ในวิชาชีพตนเอง ต้อง “ศึกษาวัฒนธรรม” เช่นไทยศึกษา และมานุษยวิทยา ถึงกับมีการจัดประชุมประจำปี เรื่อง “ยกเครื่องวัฒนธรรมศึกษา” ในวัตถุประสงค์โดยสรุปคือตั้งข้อสงสัยในหลักสูตร ที่มีคำว่า “วัฒนธรรม” ประกอบอยู่ จึงพบว่าผู้คนที่สงสัยในหลักสูตรนี้ส่วนใหญ่เป็นนักมานุษยวิทยา กลุ่มสายมานุษยวิทยาวัฒนธรรม ที่ต้อง “ศึกษาวัฒนธรรม”และการประชุมนี้ มีความพยายามบางอย่างที่จะบอกว่า “เครื่อง(วัฒนธรรมศึกษา) ไม่ดีต้องยกเครื่องใหม่” ทั้งที่หลักสูตรเหล่านี้บางมหาวิทยาลัยยังไม่มีใครเรียนจบเลย การประชุมนี้ได้กลายเป็นประชุมเพื่อ สร้างฉากหนึ่งของความรุนแรงทางวิชาการใน “การตกเขียวทางวิชาการ” หรือ การทำให้สาขาวิชาใดวิชาหนึ่งมีอำนาจเหนือกว่าอีกสาขาหนึ่งหรือไม่? ด้วยการสร้างจำเลยทางวิชาการขึ้นมาแล้วช่วยกันสร้างตราประทับอันเลวร้าย “ทางวิชาการวัฒนธรรม”ตราตรึงไว้
ในปรากฏการณ์ทางสังคมปัจจุบันในทุกๆเรื่องเมื่อสาวสาเหตุไปลึกๆแล้วก็จะพบ การให้คำตอบ(แบบขอไปที)ว่า เป็น “ปัญหาทางวัฒนธรรม”เป็นคำตอบที่พื้นๆธรรมดา แต่มีความหมายเชิงอำนาจที่ลึกซึ้ง ที่ผู้ฟังก็จะต้องสยบยอม ไม่มีใครตั้งคำถามต่อเพราะทุกคนไม่เข้าใจว่า “วัฒนธรรมคืออะไร” ทั้งนี้ อาจเป็นเพราะผู้รู้ทั้งหลายไม่รู้จะหาคำอธิบายว่าอย่างไร จึง เหมารวมไปถึง “การเป็นจำเลย”ที่ไม่มีตัวตนจับต้องไม่ได้ และเป็นคำที่มีอำนาจทางสังคมมาก คือ “วัฒนธรรม” ในทุกๆเรื่อง มีสาขาวิชามากมายที่มีพื้นที่ความรู้ในการอธิบาย วัฒนธรรม มาอย่างยาวนาน ทั้งทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ทำให้วัฒนธรรมกลายเป็นวัตถุและอาณาบริเวณทางการศึกษาไป และวัฒนธรรมก็ไร้ตัวตน ใครก็ได้ ที่จะทำอะไรก็ตาม และอ้างวัฒนธรรมมักจะได้รับการยกเว้น วัฒนธรรมจึงตกเป็นเครื่องมือทางอำนาจ ของประชาชนและนักวิชาการ
ดังนั้นเมื่อถึงเวลาหนึ่งที่ “วัฒนธรรม”จะบอกว่า “หยุดเลิกอ้างความเป็นวัฒนธรรม”และ “ศึกษาวัฒนธรรม ในฐานะที่เป็นความรู้” เพราะว่า “สักวันหนึ่ง วัฒนธรรมจะเป็นผู้ที่ พูด เขียนและปฏิบัติการ ด้วยตัวของวัฒนธรรมเอง” เมื่อถึงวันนั้น “มนุษย์” ทั้งหลายได้เตรียมพร้อมทางความรู้หรือยัง ที่จะรับมือกับวัฒนธรรมที่กำลังประกาศอิสรภาพ ดังนั้นมนุษย์เราควรมีองค์ความรู้บางอย่างที่จะ ศึกษาวัฒนธรรมในมุมมองและมิติทางวัฒนธรรมของวัฒนธรรมเอง โดยไม่ผ่านความรู้สาขาอื่นที่เกิดขึ้นในโลกนี้เดิมๆที่มีวัตถุประสงค์อื่น เช่นเพียงแค่ต้องการเข้าใจมนุษย์ หรือสังคม ฯลฯ แต่ไม่มีใครพยายามเข้าใจวัฒนธรรม
ทำไมต้องใช้ชื่อ “วัฒนธรรมศึกษา” เนื่องจาก วัฒนธรรม ในฐานะของวิชาการยังไม่ มีแนวคิดและทฤษฎีเป็นของตนเองและระเบียบวิธีในการหาความรู้ยังไม่มีเป็นการ เฉพาะ จึงได้ใช้คำว่า “ศึกษา” ที่ เป็นคำในภาษาอังกฤษว่า “- studies” ต่อท้ายวัฒนธรรม โดยไม่ได้ ใช้คำว่า – Logy หรือ – Science ที่แปลว่า “-วิทยา” และ “- ศาสตร์” แต่ก็ไม่ได้เป็นข้อด้อยเลยในการไม่มี “ศาสตร์เฉพาะของตนเอง” ทำให้การค้นคว้าหาความรู้เป็นไปได้อย่างกว้างขวาง หลากแนวคิด และสามารถผสมผสาน ตัดต่อทางวิชาการได้อย่างอิสระ รวมถึง การใช้ระเบียบวิธีวิจัยในการหาความรู้ ที่หลากหลาย ไม่ยึดติดกับ เทคนิค เชิงปริมาณ หรือ เชิงคุณภาพ ถ้าระเบียบวิธีนั้นสามารถให้คำตอบทางวิชาการได้
เมื่อเรามองการทำงานของกระทรวงวัฒนธรรมในประเทศไทยแล้ว ….แต่เราต้องเข้าใจการทำงานของกระทรวงนะค่ะว่าเค้าถูกกำหนด หรือวางแบบแผนความเชื่อของคำว่า “วัฒนธรรม” เป็นสิ่งที่ดีงาม ซึ่งถ้าเราศึกษาความหมายแล้ว มันจะมีความหมายเชิงลึดลงไปมากกว่านี้ แต่การทำงานของกระทรวงคือ ถูกกำหนดมาให้มีหน้าที่ตามกรอบของคนเบื้องหลัง คือบอกไปทางซ้ายก็ไป บอกไปทางขวาก็ไป เลยทำให้เกิดปัญหามาหมาย
แท้ที่จริงแล้ว หน้าที่การเฝ้าระวังนั้น ตรวงเทคฯ ตรวจและจับซีดี การเซยต์เวอร์ต่างๆ ฯลฯ ที่ปัจจุบันเป็นหน้าที่ของกระทรวงวัฒนธรรม ควรจะเป็นของกระทรวงมหาดไทย……….แต่ลองคิดดูว่าถ้าหน้าที่การเฝ้าระวัง นั้นตกมาเป็นหน้าที่ของกระทรวงมหาดไทยแล้ว ท่านทั้งหลายก็คงไม่ได้มีความคิดที่ดีต่อกระทรวงมหาดไทย เหมือนกับกระทรวงวัฒนธรรมหลอก
เพราะหน้าที่มันถูกกำหนดให้คนต้องทำตาม เพระาถ้ามองลงไปแล้วนั้น หน้าที่ที่ค้ำคอนั้น มองอย่างนักทฤษฏี เราก็ตกอยู่ใต้อำนาจของโครงสร้างทางภาษา หรือภาษา หรือเรียกอีกแบบหนึ่งคือ โครงสร้างนิยม – ความหมายและชื่อเรียกซึ่งมีความแตกต่างกัน ไม่ได้ให้ความหมายตามชื่อ ดังนั้นภาษาเป็นสิ่งที่สร้างโครงสร้างของมนุษย์ เมื่อภาษาได้รับความนิยมแล้ว ภาษาก็มีความหลากหลายในตัวของมันเองอีกแบ่งย่อยออกไป การให้คุณค่าความหมายที่มีความแตกต่างกันออกไปอีก ภาษายังเป็นระบบสัญลักษณ์เช่น ตราของมหาวิทยาลัย แบรนสินค้า ดังนั้นมนุษย์จึงตกเป็นอยู่ภายใต้โครงสร้างนิยม เนื่องจากสร้างภาษาขึ้นมาก็ตกอยู่ภายใต้ของภาษา
เองอีกเหมือนเดิม หนีไปไหนไม่ได้ และทุกวันนี้คนไทยก็ยังตกอยู่ภายใต้สื่อโดยหน้ามึน อิทธิพลของสื่อที่เรามองข้ามนั้น แท้จริงแล้วมีบทบาทมากในทุกวันนี้

ยาวไปละ หัดคิดอะไรตื้นๆ มั่งก็ได้นะ เรื่องมันง่ายนิดเดียว

ใครเป็นผัวป้าเค้านี่คงแบบ

cultural wrote:

เอ่อเราก็เป็นคนหนึ่งที่เรียนด้านวัฒนธรรม ซึ่งตอนนี้ก็ต่อโทด้านนี้อยู่….
ก่อนเราจะมองประเด็นเรื่องวัฒนธรรม เราต้องมองถึง “ความหมายของคำว่าวัฒนธรรม” กันก่อนนะค่ะ ซึ่งความหมายของวัฒนธรรมอย่างแท้ๆ จริงนั้นก็อธิบายโดยเข้าใจคือ……แต่เดิมเรื่องของวัฒนธรรมเริ่มแรกนั้น เกิดขึ้นที่อังกฤษ นักทฤษฏีชาวอังกฤษเริ่มทำการศึกษาเรื่องวัฒนธรรมศึกษา ซึ่งบ่อเกิดความหมายของวัฒนธรรมกล่าวโดย F.R.DEVIC – กล่าวให้ความหมายของทางวัฒนธรรมคือ วัฒนธรรมเป็นเรื่องของคนชั้นล่าง การคุมคามของคนในปัจจุบันในด้านเรื่องของสิ่งอำนวยความสะดวกทางด้านต่าง ๆ ซึ่งทฤษฏีนี้คล้ายกับของ ADORNO เพราะให้ความสำคัญและกล่าวถึงเรื่องของสังคมในอังกฤษว่ามีความแตกต่างกันทาง ด้านวัฒนธรรมอย่างไร ในเรื่องของการแบ่งชนชั้นกันในทางวัฒนธรรม ในเรื่องของการเหยียดสีผิวของคนขาวและคนดำในอังกฤษ
ในด้านของ “รัฐ” ที่มีรูปแบบการบริหารในรูปแบบที่กล่าวได้ว่าความเจริญที่ไม่ทั่วถึง ในการที่ความเจริญ สิ่งอำนวยความสะดวก สวัสดิการทั้งหลาย เกิดขึ้นอยู่ในศูนย์กลางคือในเมืองใหญ่เท่านั้น ทำให้ความเจริญทั้งหลายกระจายไปไม่ทั่วถึงชนบท เกิดปัญหาที่ว่าการแตกแยกของคนหลายๆฝ่าย การทะเลาะเบอะแว้งของคน การแบ่งพรรคพวก
ต่อมานักทฤษฏี ADORNO – กล่าวในเรื่องของอุตสาหกรรมวัฒนธรรม (cultural industry) “โดยการถูกครอบงำของสิ่งที่มองไม่เห็นโดยการที่มนุษย์ถูกกระบวนการในทางตลาด ต่าง ๆ ครอบงำ” เช่น ทางด้านเศรษฐกิจ ทางด้านการตลาด กลไกลความไม่เป็นธรรมทางด้านอุตสาหกรรม
BENJAMIN – กล่าวในเรื่องของสื่อ ภาพ เสียง ต่าง ๆ ในปัจจุบัน ทั้งหมดที่กล่าวมานี้เป็นอุตสาหกรรมทางวัฒนธรรมทั้งสิ้น เชื่อในเรื่องของสิ่งทางสื่อเหล่านี้เป็นสิ่งที่ช่วยสร้างความเข้าใจกันใน ทางวัฒนธรรม การมีส่วนร่วม การสร้างอารมณ์ร่วมของคนที่ผ่านทางสื่อ สิ่งเหล่านี้ทำให้คนเข้าถึงวัฒนธรรมได้มากขึ้น ตัวอย่างเช่น ในยุคของ ฮิตเลอร์ – ใช้สื่อในการปลุกระดม รวบรวมพละกำลังในกระบวนการคอมมิวนีส
คำว่าวัฒนธรรมของ Gramsci – เป็นวัฒนธรรมในหลาย ๆ รูปแบบ ต่างจากมาร์คมองว่าเป็น “จิตสำนึกที่ผิดพลาด” แต่ Gramsci มองว่าเป็นสิ่งหลากหลายและแปลกแยกกันออกไป
***ดังนั้น วัฒนธรรม คือ เรื่องความไม่เสมอภาค ความไม่เท่าเทียมกันของคนในสังคม ความรู้สึกที่ผิดพลาด และทำให้ปฏิบัติตัวแปลกแยก โดยต้องการแสดงตัวตน หรือต้องการพื้นที่ในฐานะความเป็นคน เปิดเผยกลไกลในสังคมที่เกิดขึ้น โดยกลุ่มคนเหล่านี้พยายามที่จะต่อสู้ ที่จะมีที่ว่างในการดำรงค์ชีวิตภายในสังคมปัจจุบัน
การศึกษาด้านวัฒนธรรมศึกษา – สนใจที่จะศึกษาสิ่งต่าง ๆ ที่แสดงออกมาให้เห็นถึงจุดบอด หรือปัญหาที่เกิดขึ้น และนำมาเป็นประเด็นในการศึกษา และวัฒนธรรมศึกษาไม่สนใจในเรื่องสุนทรียะด้านความงาน แต่สนใจวัฒนธรรมมวลชนในฐานะที่เป็นเป้าหมายทางการเมือง และวัฒนธรรมศึกษายังปฏิเสธว่าเพลงป๊อบ ฮิบฮอป ไม่ได้เป็นของวัฒนธรรมชั้นต่ำและสูง เป็นการเปิดพื้นที่ของกลุ่มคนให้มีการเคลื่อนไหวและต่อรอง วัฒนธรรมศึกษาไม่ใช่สิ่งที่จะหยุดนิ่ง สนใจวิเคราะห์ความขัดแย้งที่ดำรงค์อยุ่ภายใต้การผลิตซ้ำหรืออุดมการณ์การ ผลิต เน้นการเปิดโปงหรือการตีแผ่ในอุดมการณ์ของอุตสาหกรรม เศรษฐกิจ สังคม ต้องการเปิดโปงอำนาจ หรือความหมายที่ถูกซ่อนอยู่ว่าเป็นอย่างไร ศึกษาวิเคราะห์
การตีความหมายเชิงลึกทางวัฒนธรรม
– วัฒนธรรม คือสิ่งที่เปรียบได้ว่าเป็นใยแมงมุมที่ทักทอ และแมงมุมก็อยู่ในนั้นตลอดมา เหมือนวัฒนธรรมเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นและเราก็ติดอยู่กับวัฒนธรรม เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมตลอดมา
– คนตะวันตกกล่าวว่าสังคมไทยในอดีตเป็นสังคมที่หละหลวง ไม่มีความเป็นระบบ ต่อมา อคิน รพีพัฒน์(นามปากกา) ก็ออกมากล่าวว่าสังคมไทยเป็นระบบอุปถัมภ์
– อุปถัมภ์ หมายความว่า การที่เรามีอำนาจเหนือคนอีกคนหรือต่ำกว่าคนอีกคนหนึ่ง แต่ก็ข้องเกี่ยวและมีความช่วยเหลือซึ่งกันและกันตลอดเวลา ดังนั้นระบบอุปถัมภ์จึงอยู่ในสังคมไทยมายาวนาน ตั้งแต่ต้นรัตนโกสินทร์ แม้แต่ในปัจจุบันสังคมไทยก็ยังเป็นไปในรูปแบบของสังคมอุปถัมภ์อยู่ ล้วนแต่มีความอุปถัมภ์ซึ่งกันและกัน
– ร.4 กล่าวว่าในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ การที่เราเป็นไพร่หรือมีฐานะเป็นอะไร เมื่อเราเลื่อนชั้น หรือไม่ได้อยู่ในฐานะนั้นแล้ว แต่ความเป็นจริงเราก็ยังคงเป็นไพร่อยู่ดี ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงฐานะของตนเองได้
ความเข้าใจความหมายของวัฒนธรรมของกระทรวงวัฒนธรรมของประเทศไทย
ดังนั้นความหมายของวัฒนธรรมของกระทรวงนั้นจึงมีความหมายในเชิงที่เกี่ยวกับ หลักสูตรที่มีชื่อ “วัฒนธรรม” ในรูปแบบต่างๆนั้น ดูเหมือว่า ถูกตั้งมาจากกลุ่มผู้ที่ ศึกษาวิชาการแขนงต่างๆที่ในวิชาชีพตนเอง ต้อง “ศึกษาวัฒนธรรม” เช่นไทยศึกษา และมานุษยวิทยา ถึงกับมีการจัดประชุมประจำปี เรื่อง “ยกเครื่องวัฒนธรรมศึกษา” ในวัตถุประสงค์โดยสรุปคือตั้งข้อสงสัยในหลักสูตร ที่มีคำว่า “วัฒนธรรม” ประกอบอยู่ จึงพบว่าผู้คนที่สงสัยในหลักสูตรนี้ส่วนใหญ่เป็นนักมานุษยวิทยา กลุ่มสายมานุษยวิทยาวัฒนธรรม ที่ต้อง “ศึกษาวัฒนธรรม”และการประชุมนี้ มีความพยายามบางอย่างที่จะบอกว่า “เครื่อง(วัฒนธรรมศึกษา) ไม่ดีต้องยกเครื่องใหม่” ทั้งที่หลักสูตรเหล่านี้บางมหาวิทยาลัยยังไม่มีใครเรียนจบเลย การประชุมนี้ได้กลายเป็นประชุมเพื่อ สร้างฉากหนึ่งของความรุนแรงทางวิชาการใน “การตกเขียวทางวิชาการ” หรือ การทำให้สาขาวิชาใดวิชาหนึ่งมีอำนาจเหนือกว่าอีกสาขาหนึ่งหรือไม่? ด้วยการสร้างจำเลยทางวิชาการขึ้นมาแล้วช่วยกันสร้างตราประทับอันเลวร้าย “ทางวิชาการวัฒนธรรม”ตราตรึงไว้
ในปรากฏการณ์ทางสังคมปัจจุบันในทุกๆเรื่องเมื่อสาวสาเหตุไปลึกๆแล้วก็จะพบ การให้คำตอบ(แบบขอไปที)ว่า เป็น “ปัญหาทางวัฒนธรรม”เป็นคำตอบที่พื้นๆธรรมดา แต่มีความหมายเชิงอำนาจที่ลึกซึ้ง ที่ผู้ฟังก็จะต้องสยบยอม ไม่มีใครตั้งคำถามต่อเพราะทุกคนไม่เข้าใจว่า “วัฒนธรรมคืออะไร” ทั้งนี้ อาจเป็นเพราะผู้รู้ทั้งหลายไม่รู้จะหาคำอธิบายว่าอย่างไร จึง เหมารวมไปถึง “การเป็นจำเลย”ที่ไม่มีตัวตนจับต้องไม่ได้ และเป็นคำที่มีอำนาจทางสังคมมาก คือ “วัฒนธรรม” ในทุกๆเรื่อง มีสาขาวิชามากมายที่มีพื้นที่ความรู้ในการอธิบาย วัฒนธรรม มาอย่างยาวนาน ทั้งทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ทำให้วัฒนธรรมกลายเป็นวัตถุและอาณาบริเวณทางการศึกษาไป และวัฒนธรรมก็ไร้ตัวตน ใครก็ได้ ที่จะทำอะไรก็ตาม และอ้างวัฒนธรรมมักจะได้รับการยกเว้น วัฒนธรรมจึงตกเป็นเครื่องมือทางอำนาจ ของประชาชนและนักวิชาการ
ดังนั้นเมื่อถึงเวลาหนึ่งที่ “วัฒนธรรม”จะบอกว่า “หยุดเลิกอ้างความเป็นวัฒนธรรม”และ “ศึกษาวัฒนธรรม ในฐานะที่เป็นความรู้” เพราะว่า “สักวันหนึ่ง วัฒนธรรมจะเป็นผู้ที่ พูด เขียนและปฏิบัติการ ด้วยตัวของวัฒนธรรมเอง” เมื่อถึงวันนั้น “มนุษย์” ทั้งหลายได้เตรียมพร้อมทางความรู้หรือยัง ที่จะรับมือกับวัฒนธรรมที่กำลังประกาศอิสรภาพ ดังนั้นมนุษย์เราควรมีองค์ความรู้บางอย่างที่จะ ศึกษาวัฒนธรรมในมุมมองและมิติทางวัฒนธรรมของวัฒนธรรมเอง โดยไม่ผ่านความรู้สาขาอื่นที่เกิดขึ้นในโลกนี้เดิมๆที่มีวัตถุประสงค์อื่น เช่นเพียงแค่ต้องการเข้าใจมนุษย์ หรือสังคม ฯลฯ แต่ไม่มีใครพยายามเข้าใจวัฒนธรรม
ทำไมต้องใช้ชื่อ “วัฒนธรรมศึกษา” เนื่องจาก วัฒนธรรม ในฐานะของวิชาการยังไม่ มีแนวคิดและทฤษฎีเป็นของตนเองและระเบียบวิธีในการหาความรู้ยังไม่มีเป็นการ เฉพาะ จึงได้ใช้คำว่า “ศึกษา” ที่ เป็นคำในภาษาอังกฤษว่า “- studies” ต่อท้ายวัฒนธรรม โดยไม่ได้ ใช้คำว่า – Logy หรือ – Science ที่แปลว่า “-วิทยา” และ “- ศาสตร์” แต่ก็ไม่ได้เป็นข้อด้อยเลยในการไม่มี “ศาสตร์เฉพาะของตนเอง” ทำให้การค้นคว้าหาความรู้เป็นไปได้อย่างกว้างขวาง หลากแนวคิด และสามารถผสมผสาน ตัดต่อทางวิชาการได้อย่างอิสระ รวมถึง การใช้ระเบียบวิธีวิจัยในการหาความรู้ ที่หลากหลาย ไม่ยึดติดกับ เทคนิค เชิงปริมาณ หรือ เชิงคุณภาพ ถ้าระเบียบวิธีนั้นสามารถให้คำตอบทางวิชาการได้
เมื่อเรามองการทำงานของกระทรวงวัฒนธรรมในประเทศไทยแล้ว ….แต่เราต้องเข้าใจการทำงานของกระทรวงนะค่ะว่าเค้าถูกกำหนด หรือวางแบบแผนความเชื่อของคำว่า “วัฒนธรรม” เป็นสิ่งที่ดีงาม ซึ่งถ้าเราศึกษาความหมายแล้ว มันจะมีความหมายเชิงลึดลงไปมากกว่านี้ แต่การทำงานของกระทรวงคือ ถูกกำหนดมาให้มีหน้าที่ตามกรอบของคนเบื้องหลัง คือบอกไปทางซ้ายก็ไป บอกไปทางขวาก็ไป เลยทำให้เกิดปัญหามาหมาย
แท้ที่จริงแล้ว หน้าที่การเฝ้าระวังนั้น ตรวงเทคฯ ตรวจและจับซีดี การเซยต์เวอร์ต่างๆ ฯลฯ ที่ปัจจุบันเป็นหน้าที่ของกระทรวงวัฒนธรรม ควรจะเป็นของกระทรวงมหาดไทย……….แต่ลองคิดดูว่าถ้าหน้าที่การเฝ้าระวัง นั้นตกมาเป็นหน้าที่ของกระทรวงมหาดไทยแล้ว ท่านทั้งหลายก็คงไม่ได้มีความคิดที่ดีต่อกระทรวงมหาดไทย เหมือนกับกระทรวงวัฒนธรรมหลอก
เพราะหน้าที่มันถูกกำหนดให้คนต้องทำตาม เพระาถ้ามองลงไปแล้วนั้น หน้าที่ที่ค้ำคอนั้น มองอย่างนักทฤษฏี เราก็ตกอยู่ใต้อำนาจของโครงสร้างทางภาษา หรือภาษา หรือเรียกอีกแบบหนึ่งคือ โครงสร้างนิยม – ความหมายและชื่อเรียกซึ่งมีความแตกต่างกัน ไม่ได้ให้ความหมายตามชื่อ ดังนั้นภาษาเป็นสิ่งที่สร้างโครงสร้างของมนุษย์ เมื่อภาษาได้รับความนิยมแล้ว ภาษาก็มีความหลากหลายในตัวของมันเองอีกแบ่งย่อยออกไป การให้คุณค่าความหมายที่มีความแตกต่างกันออกไปอีก ภาษายังเป็นระบบสัญลักษณ์เช่น ตราของมหาวิทยาลัย แบรนสินค้า ดังนั้นมนุษย์จึงตกเป็นอยู่ภายใต้โครงสร้างนิยม เนื่องจากสร้างภาษาขึ้นมาก็ตกอยู่ภายใต้ของภาษา
เองอีกเหมือนเดิม หนีไปไหนไม่ได้ และทุกวันนี้คนไทยก็ยังตกอยู่ภายใต้สื่อโดยหน้ามึน อิทธิพลของสื่อที่เรามองข้ามนั้น แท้จริงแล้วมีบทบาทมากในทุกวันนี้

เรียนโทเขียนขนาดนี้ธรรมดาแล้วนะ แต่ว่าเขียนเสร็จช่วยตรวจอักษรกับเรียบเรียงคำพูดใหม่หน่อยครับมันวกวน