รู้สึกจะเป็น จ.ม.ที่ส่งไปด่าคนที่ชื่อ Panissar จนทำให้เขาเขียนลงในกระทู้นั้นว่า

ความคิด เห็นที่ 113

ตั้งใจไว้ว่าจะไม่เขียนสิ่งใดใดลงในกระทู้นี้ หากแต่เมื่อสักครู่เผอิญได้อ่านเนื้อหาสาส์นที่ครั้งหนึ่งคุณกริชนาคราชได้ ส่งให้เจ้าของเว็บพันทิป และ เว็บมาสเตอร์ของพันทิป เป็นเนื้อหาที่กล่าวหาเกี่ยวกับดิฉันทั้งหมด

จึงจำเป็นต้องกลืนความ คิดเดิมของตนเอง และขอส่งสาส์นตอบที่นี่ อย่างไม่มีอคติ ทุกอย่างมาจากสิ่งที่คุณได้กระทำไว้

การเขียนสาส์นนั้น ไม่มีมูลความจริงใดใดเลย แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นอยู่ที่ อารมณ์ของการเขียน คัดกรองมาจากความพยาบาท ไม่ว่าคำวิเคราะห์ วิจารณ์ และการสาปแช่งบวกความสมเพทเวทนาไปที่ลูกสาวของดิฉันซึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้อ ใดใด

ขอบคุณค่ะ ที่ทำให้ได้ทราบความรู้สึกที่แท้จริงที่คุณมีต่อดิฉัน คุณคงไม่มีทายาทจึงไม่มีความเป็น motherhood ที่จะไม่ก้าวล่วงไปที่ชีวิตของเด็กที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกรณีพิพาท

โชค ดีและบุญเดิมของดิฉันอีกที่ลูกสาวเติบโตมาด้วยหนึ่งสมองสองมือแม่ ในแนวทางของความเจริญรุ่งเรืองตลอดมา ส่วนจะตลอดไปหรือไม่ อันนี้ไม่ทราบได้ ส่วนชีวิตของดิฉันทุกวันนี้ที่จัดว่าล่วงเข้าวัยกลางคนแล้ว ก็มีความสุขตามอัตภาพ ไม่มีทุกข์ และ ไม่ก่อทุกข์ให้ผู้ใด เป็นความสุขอย่างแท้จริงที่ไม่ต้องเสแสร้งบรรยาย คนใกล้ คนไกลต่างรับรู้และรู้สึกได้กันทั้งสิ้น

เซฟเก็บไว้ และขอบคุณผู้เผยแผ่ที่นั่น..ไว้ ณ ที่นี่

คุณกริชนาคราชคะ .. ดิฉันจะทำอย่างที่ครูบาอาจารย์สอนไว้ว่า ใครจะว่าเราอย่างไร หากเราไม่ได้เป็นเช่นนั้น ให้ทำเหมือน EMS คือไม่เซ็นรับ ของนั้นจะตีกลับไปสู่ผู้ส่งมา ฉะนั้น ในทางความคิด..ดิฉันขอไม่รับสิ่งที่คุณสื่อมาทั้งโดยตรง และ โดยอ้อม

ดิฉัน ขออโหสิกรรมให้แก่สิ่งที่คุณได้ทำไป เราไม่ติดค้างกันในทางธรรม,ทางกรรม ทั้งสาม อันได้แก่ มโน กายะ และวจี

ส่วนของทางโลก ดิฉันสัญญากับตัวเอง จะรักษาเนื้อหาสาส์นเหล่านั้น รวมทั้งที่เคยได้รับบริภาษ สาปแช่งโดยตรงจากคุณในเวลาที่ผ่านมาไว้เป็นอย่างดี

ในเวลาที่ผ่านมา ที่ได้ก้าวเข้ามามีส่วนในกิจกรรมของห้องไกลบ้านทุกกิจกรรมร่วมกับคุณ ถือว่าเป็นการทำเพื่อส่วนรวมด้วยความยินดีจากก้นบึ้งของหัวใจ

อีกนิด หนึ่ง..ลองไปเปิดอ่านกระทู้แนะนำห้องไร้สังกัดนะคะ .. กระทู้ให้กำลังใจคุณนฤรัตน์ เนื้อหากว่าร้อยความคิดเห็นล้วนไปในทางเดียวกันทั้งหมดไม่มีแตกแยก คนเก่งอย่างคุณคงจะมองออกว่ามันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับกระทู้นี้ แม้เนื้อหาจะคนละเรื่องกัน แต่ประเด็นคือ หากคนผู้นั้นสมควรได้รับการสรรเสริญอย่างแท้จริง ความคิดเห็นจะไม่มีแตกแยก

ไม่ ว่าคุณจะอยู่ที่ใด บอร์ดใด สถานที่ใด .. ในอนาคตขอเราสองอย่าได้เกี่ยวข้องกันตลอดไป

ขออภัยสมาชิก ท่านอื่นๆที่เข้ามาอ่านความคิดเห็นนี้ แล้วเกิดความไม่สบายใจด้วยค่ะ ขอโทษตนเองที่ต้องกลืนความคิดเดิมและย่างก้าวเข้ามาสู่กระทู้นี้
ขอโทษ ลูกสาวที่ทำให้ต้องรับคลื่นความมัวหมองจากจิตของคนหนึ่ง ขอโทษเจ้าของเว็บพันทิป และเว็บมาสเตอร์ที่ต้องนำมากล่าวถึงเพราะเนื้อหาสาส์นนั้นได้ถูกส่งตรงถึง ท่านทั้งสอง

ขอความสงบและเห็นธรรมที่แท้จริงจงบังเกิดแด่คุณกริช นาคราชนับแต่บัดนี้ไป

จาก คุณ : Panissar [FriendFlock] [Bloggang]
เขียนเมื่อ : 13 ก.ค. 53 11:08:06 [แก้ไข]
ถูกใจ : CHISWICK, midori, smartupid, Lawanwadee, นาย สายน้ำ เย็นสบาย, dtooh, genf, แรมโบ้มัม, Ellinida, กุศโลบายจากความจริง, หมูหนาว, Smilla, Rinta, Amaryllis, Bounty, PoUpeE, piggalanla, UCF2007, lichil69, เพชรปู, Gisele, Amber n the Gang, ก๋าสะลองเงิน, ตกตะกอน, yu เองคะ, prisila, กะหลาป๋า, JC2002, jeji o, เสี้ยวขาวฯ, azaleas, dcapar, หญิงป้า, Freedom of Life, รองเท้ากับนาฬิกา, ใต้เงาจันทร์ทรา

alanna wrote:

เห็นว่าสถานะสมาชิกของคุณกริช ฯ สิ้นสุดแล้ว ( จาก คห ที่ 118 ในพันทิป )คงไม่มีอะไรแล้วมั้ง
แต่มารอดูต่อไปว่า คุณกริช ฯ จะกลับมาอวตาร์ ร่างใหม่ในพันทิปรึเปล่า

ไม่เคยได้ยินฉายาแมวเหมียวเก้าชีวิตเหรอ เธอไม่จากไปง่าย ๆ หรอกจ้า ลงทุนลงแรงโพสต์ สร้างภาพลักษณ์ ต่อสังคม มาตั้งเยอะ
เดี๋ยวก็หาช่องกลับมา ตอนนี้กำลังไปวางแผนปรึกษากับเวปมาสเตอร์อยู่ ครึครึ

Admin wrote:

หัวโขนในเน็ทมันไม่ทำให้ชีวิตจริงๆของเอ็งมีค่าขึ้นมาหรอกนะครับ ต่อให้เป็นมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในพันทิป

แล้วไงวะ? เอ็งเอาไปกรอกในใบสมัครงานได้ป่ะ ว่ามีประสบการณ์เป็นมาเฟียในพันทิปมาห้าปี!?

ไว้ถ้าทำได้เมื่อไหร่แอดมินจะสนับสนุนให้พวกเอ็งตั้งแก๊งกันในพันทิปอย่างเป็นทางการว่ะครับ

แอดมินสรุปได้โดนจึยอย่างแรงนิ

เทมปูระแม่ปลาบู่ wrote:

อันนี้ไปอ่านเจอมาในเวบลับห้องไกลบ้าน เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งว่าป้าโรคจิตนี่เป็นมาเฟียตัวจริงเสียงจริง
ขอยกมาเฉพาะบางส่วนเพื่อไม่ให้ไปกระทบล๊อคอินที่ถูกอีป้าฟ้องนะ
เรื่องเมื่อปีที่แล้ว ป้า email ไปฟ้องเจ้าของเวบและ cc: WM Pantip
——
เริ่มด้วยการยกข้อความของล๊อคอินนั้นในกระทู้นั้นมาในอีเมล
(ขอเว้น… แต่บอกได้เลยว่าไม่ได้มีอะไรร้ายเท่าที่อีป้าเมาธ์เล้ยยยย)
…..
คุณวันฉัตร เชื่อหรือยังคะ
ว่าล้อกอิน XXX เป็นคนที่ชอบโพสความเห็นเพื่อทำร้ายคนอื่น
ทั้งคุณวรพจน์และดิฉัน ไม่เคยเห็นคุณค่าคนลักษณะนี้
เราเชื่อว่าเวรกรรมมีจริง ถึงแม้คุณวันฉัตรจะมองข้ามเรื่องราวไป
คุณวรพจน์บอกอยู่เสมอว่า อย่าลดตัวไปเกลือกกลั้วกับคนพวกนี้
ประมาณว่า ไม่คุ้มที่จะเอาไม้สั้นไปรันขี้ ไม่มีประโยชน์ ที่จะเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ
ดิฉันอยู่ในภพ ภูมิที่มีบิดามารดาเป็นผู้ประเสริฐ
ได้รับการอบรมสั่งสอนมาให้เป็นผู้ตั้งมั่นอยู่ในความสุจริต
ไม่เคยทำร้ายใครก่อน และไม่เคยบริภาษด่าทอใครด้วยความริษยาอาฆาต
แต่ดิฉันขอประณามการกระทำของผู้หญิงคนนี้ ตลอดไป
เพราะเธอเป็นคนที่ไม่รู้จักสำนึกในความผิดของตนเอง
มีโอกาสเมื่อไร ก็จะหาทางเขียนสิ่งที่เสมือนอาจมออกมาจากใจของตน
กี่ครั้งแล้ว ที่เธอพยายามจะพาดพิงคนที่มีสามีเป็นคนไทย
ทั้งนี้ ก็เพราะใจเธอหมกมุ่นอยู่กับสิ่งโสโครกเกาะกินใจเรื่อยมา
คนชนิดนี้ เป็นแม่ใคร ลูกก็อาภัพ ไม่มีตัวอย่างที่จะกล่อมเกลาจิตใจ
น่าเวทนาที่เกิดมาไร้วาสนานัก ไม่รู้จักวิธีที่จะพัฒนาตนเองให้เจริญ
วันๆ ได้แต่นั่งหาทางโพสสิ่งเลวๆ ต่ำๆ หยาบๆ เพื่อระบายของเน่าเสีย
ออกมาบนกระดานสนทนา เกิดมารกโลก ไม่มีดวงตาเห็นธรรม
กิเลสแห่งความพยาบาทและความริษยาอันเป็นไฟนรกในใจของเธอ
ประดุจกิมิชาติที่ชอนไชอยู่กับเศษอาจม น่าขยะแขยงสุดที่จะประมาณ
จริงของคุณวรพจน์ ว่าไว้ ไม่คุ้มที่จะเกี่ยวข้องกับปฏิกูล
ทั้งสกปรก หยาบคาย และต่ำทราม เกินกว่าจะเยียวยาได้
ไม่ต้องลบ ไม่ต้องแก้ไข ปล่อยให้เป็นหลักฐาน ของคนที่มีกมลสันตานไพร่
สักวันหนึ่ง บาปกรรมจะย้อนคืนสิ่งที่ชั่วร้าย
ให้บังเกิดหายนะ แก่ชีวิตของเธอ และคนในครอบครัวของเธออย่างแน่นอน
ถ้าคุณวันฉัตรจะโต้แย้งว่า เธอเขียนเรื่องอื่นในกระทู้นั้น
ขอร้องนะคะ อย่า…เพราะคนอ่านที่รู้มูลเหตุเบื้องต้น
ย่อมเข้าใจ ว่าเธอสร้างประโยคขึ้นมาพาดพิงคนที่เธอพยาบาท
ผู้หญิงคนนี้ ไ้ด้กระทำผิดกฎของพันทิป จนโดนยึดล้อกอินไปสองครั้ง
เธอมีความแค้นทั้งคุณวรพจน์และคู่กรณี
คุณวันฉัตร ปลดคืนล้ิอกอินนี้ XXX กลับเข้ามาทำร้ายคนดีๆ
นี่คือข้อเท็จจริง
การสนับสนุนคนบาป หาใช่สิ่งที่วิญญูชนพึงกระทำไม่
กริชนาคราช
Kritch Nakha
……………………..
ขี้ฟ้องขั้นเมฟ อ่ะคือแม่งใช้ภาษาได้แบบสรรหามาจากพระไตรปิฏกเล่มไหนวะ
ไอ้ที่สาปแช่งก่นด่าเข้าบรรทัดก่อนแล้วต่อมาก็มาบอกว่าเค้าไม่มีดวงตาเห็นธรรม เหยดดดดดดดดดด
ปล.จ่า admin นี่เหนือยๆหมดแรงพิมพ์เลยปิดคอมไปสาวหนอนใช่มะ

คนแบบนี้ก็มีด้วยว่ะ น่ากลัวชะมัด

ดูจากคำพูด น่าจะเป็นอิป้าแก่ๆที่ยังไม่มีสามีน่ะค่ะ

เพราะถ้ามีลูก มีผัว คงมีถ่อยได้ขนาดนี้หรอกค่ะ

คงเพราะเหตุผลนี้มั้งค่ะ เลยไม่มีคัยเอา

อีป้านี่ ท่าทางจะว่างมากๆ งานการมันไม่คิดจะทำกันบ้างรึไงนะ
หมกตัวอยู่แต่ใน pantip เป็นขาใหญ่แล้วได้อะไรว่ะ
ได้เงินเปล่า มีความสุขรึเปล่า บ้าบอจริงๆ
แถม

สุดโยด อ่านสำนวนอีแมวป้าแกแล้ว ถ้าผมเป็นคุณ วฉ. คงร้องไห้ฟูมฟายน้ำตาเป็นเผาเต่า พลางหยิบกระบี่อาญาสิทธิ์ยื่นให้ป้ากับตา วพ. เชือดอมยิ้มนั้นด้วยมือสั่นเทาแหงแซะ โอ้ว

แล้วอีกสักสองสามอาทิตย์จะมีสเต็ปเทพแบบโรงงานขนมอบมั้ยหว่า? น่าคิดเน้อ คริคริคริ มา เรามานั่งรอดูกันต่อไปเถิด

เห็นถ้อยคำที่คุณป้าใช้บริภาทแล้ว…เชื่อในทันทีว่าได้เกียรตินิยมภาษาไทย แต่น่าจะไปอยู่ห้องศาสนาด้วยนะ

จริงๆก็สมเพชอีแก่นี่เหมือนกันนะ อยู่เหมือนไทยมีแทบทุกอย่าง เพราะชาติตระกูล การศึกษากับหน้าที่การงานดี(แต่สันดานต่ำ) เกิดอยากไฮโซ อยากข่มหัวคนอื่นให้มากขึ้น อยากมีหน้ามีตามากยิ่งขึ้นเลยถ่อไปเมืองนอก สุดท้ายชีวิตก็แป้กทุกอย่างทั้งหน้าที่การงานที่อยู่แบบกันตายไปวันๆ ชีวิตครอบครัวที่ไม่ได้ดีเด่อบอุ่นอะไร อยากกลับเมืองไทยก็ไม่กล้า เพราะคนจะหัวเราะเยาะ เลยทนอยู่ไปแบบงั้นๆ

พอเจอโลกไซเบอร์ที่ตัวเองจะปั้นแต่งยังไงก็ได้ เลยยิ่งหลงมัวเมาเต็มที่ บวกกับสันดานต่ำ่ๆของตัวเองที่ชอบดูถูกคน มีความเพี้ยนๆในสมองที่ไม่สมประกอบจากอุบัติเหตุเป็นทุน เลยยิ่งถลำลึกในโลกไซเบอร์ไปใหญ่ กรณีของอีแก่นี่เป็นตัวอย่างนึงของพวกที่ใช้ดลกไซเบอร์ปกปิดความอับเฉาชีวิตจริงของตัวเอง เพราะชีวิตจริงตัวเองมันไม่ได้เรื่อง หน้าที่การงาน ความเป้นอยู่ห่วยแตก ครอบครัวไม่ได้อบอุ่นอย่างหวัง เลยต้องมาวาดฝันตัวเองให้ดูยิ่งใหญ่ในเนต เพื่อที่หลีกลี้ความจริงที่น่าปวดร้าวของตัวเองให้มากที่สุด

นี่เขาเรียกว่าโรคจิต

วาทะศิลป์ป้านั้นเป็นเลิศจริงๆวุ้ย ขนาดจะฟ้องยังร่ายซะยืดยาวทั้งคัมภีร์ศาสนาเลยนะเนี่ย

นิสัยยังกะนักการเมืองประเทศไหนแถวๆนี้เลยว่ะ เหยดดดดดดดดดดด

รอต่อไป กุว่ามันต้องมีอะไรซับซ้อนกว่านี้

ป้ากริชเค้าชอบเล่น GTA น่ะครับ อินเกินเหตุ

เยรสสสอ่านที่มันเขียนไปฟ้องคุณฉัตรแล้ว
สุดโค่ยจริง ๆ ไหนบอกเอ็งอยู่ภพภูมิที่ดี
ไฉนความหมายจึงเลวร้ายเกินรับได้ขนาดนี้
ว่าคนอื่นไม่พอ ยังลามปามไปถึงลูกถึงสามี
เกรียนที่รู้จักใช้ัคำพูดเป็นเช่นนี้เองแลฯ

พูดไปสองไพเบี้ยนิ่งเสียตำลึงทอง

โทษที ผิดกันกั๊บ

นั่นมันพิมพ์กระทู้หรือเขียนพินัยกรรมวะ ยาวชิบหาย

อ่านๆ ไป แรกๆ ไม่อยากจะเชื่อว่า คนแบบนี้มีอยุ่ในโลก ไม่ว่าโลกจริงหรือโลกเสมือน

แต่พอมองไปรอบๆตตัว จะพบว่า พวกที่มีท่าทีดูดีชาติตระกูลสูงส่ง

ความรุ้เป็นเลิศพูดจาอ่านเขียนด้วยสำนวนภาษาอันสละสวย

แต่มีจิตใจตำ่ ใช้สิ่งที่ตนมีกดหัวผู้อื่น หรือแม้แต่ใช้ทำลายคนอื่นๆไปให้พ้นทาง มันมีอยู่มากมายรอบๆ ตัวเรานี่ละ

ฉะนั้นเลยคิดว่า อีป้า นี้ ไม่แปลกหรอก เพราะรอบๆตัวเรา มีคนอย่างมันอีกมาก

teddy wrote:

บร๊ะมวากๆเลยเธอว์ เจ๊แกตกงานเว็บพันดริฟท์แล้วadminรีบไปจ้างมาเขียนคอลัมน์ด่วนเลยนะ ภาษาเจ๊แกเมพมวากๆ อยากเอาน้ำแฟนต้าใส่หลอดบูชากันเลยทีเดว

เป็นองค์ไหนดีละเนี่ย

ป้าขี้หักใน ไปลบกระทู้แล้วอ่ะ ไหนว่าคืนอดยิ้มแล้วไง สาดดด สันดานเดิมเลย โดนแฉเสียหมาก็คราวนี้

ดูเหมือนว่าดวงอาทิตย์จะหมุนรอบป้าแกนะ

1 in 150

ป้าแก่นี่เกินเยียวยาอ่ะ

กุสลาธรรมา อกุสลาธรรมา อัพยากตาธรรมา…

สู่สุคติเถิดป้าเอ๊ย

อิป้าห่าราก อีสัส
เค้าไห้ตอบตรงๆก้ไม่กล้า
ดริฟเมพมวากกกกก

Caduceus wrote:

เรียนคุณจ่าเกย์
เห็นแล้วใช่ไหมว่า ลอคอิน มีดสั้นงูเขียวหางไหม้ นั้น เป็นคนที่ เมพมากๆ
ทั้งคุณอัลทีเซียและผมเอง ต่างเห็นคุณค่าของคนรุ่นโทรลล์หงอก แบบนี้
แม้นคุณสาวแว่นจะบอกว่า ปล่อยมัีนไปตายให้หนอนแดกเสียเถิด
ประมาณว่า ไม่คุ้มที่จะมานั่งฟรีดโทรลล์ เหมือนประหนึ่ง แอดมินเป็นเกย์แล้วออกมาแก้ต่าง
คุณ มีดสั้นงูเขียวหางไหม้ อยู่ในภพ ภูมิที่มีบิดามารดาเป็นผู้กู้ระเบิด
ได้รับการอบรมสั่งสอนมาให้เป็นผู้ตั้งมั่นอยู่ในความหวาดระแวง
มักจะไล่ทำร้ายใครก่อน และเคยบริภาษด่าทอใครด้วยความริษยาอาฆาต
แต่กระผมชอเชิดชูการกระทำของผู้หญิงคนนี้ ตลอดไป
เพราะเธอเป็นคนที่ไม่รู้จักสำนึกในความผิดของตนเอง
มีโอกาสเมื่อไร ก็จะหาทางเขียนสิ่งที่เสมือนอาจมออกมาจากใจของตน
กี่ครั้งแล้ว ที่เธอพยายามจะพาดพิงคนในกระทู้ให้เกิดดราม่ามากกว่าเเดิม
ทั้งนี้ ก็เพราะใจเธอหมกมุ่นอยู่กับสิ่งโสโครกเกาะกินใจเรื่อยมา
คนชนิดนี้ เป็นแม่ใคร ลูกก็อาภัพ ไม่มีตัวอย่างที่จะกล่อมเกลาจิตใจ
น่าเวทนาที่เกิดมาไร้วาสนานัก ไม่รู้จักวิธีที่จะพัฒนาตนเองให้เจริญ
วันๆ ได้แต่นั่งหาทางโพสสิ่งเลวๆ ต่ำๆ หยาบๆ เพื่อระบายของเน่าเสีย
ออกมาบนกระดานสนทนา เกิดมารกโลก ไม่มีดวงตาเห็นธรรม
กิเลสแห่งความพยาบาทและความริษยาอันเป็นไฟนรกในใจของเธอ
ประดุจกิมิชาติที่ชอนไชอยู่กับเศษอาจม น่าขยะแขยงสุดที่จะประมาณ
จริงของคุณอัสทิเซีย ว่าไว้ มีัเหมาะสำหรับเอามาฟรีดให้อ้วนเป้นยิ่งนักเพราะมัน
ทั้งสกปรก หยาบคาย และต่ำทราม เกินกว่าจะเยียวยาได้
ไม่ต้องลบ ไม่ต้องแก้ไข ปล่อยให้เป็นหลักฐาน ของคนที่มีกมลสันตานไพร่
สักวันหนึ่ง บาปกรรมจะย้อนคืนสิ่งที่ชั่วร้าย
ให้บังเกิดหายนะ แก่ชีวิตของเธอ และคนในครอบครัวของเธออย่างแน่นอน
ถ้าคุณจ่าเกย์จะโต้แย้งว่า มันมาโทรลล์ในเวบอื่น
และเราเป็นเพียงผู้เฝ้าดูเท่านั้น
ขอร้องนะครับ อย่า…เพราะคนอ่านที่รู้มูลเหตุเบื้องต้น
ย่อมเข้าใจ ว่าอีนังนี่สร้างประโยคขึ้นมาพาดพิงคนที่เธอพยาบาท
ผู้หญิงคนนี้ หากอยู่ที่นี่ คงโดนจ่าจับ ซบตูด และอ้วนท้วนเพราะโดนเหล่าสมาชิกให้อาหารจนอิ่ม
เธอมีความเป็นโทรลล์ อยู่มากมาย
คุณจ่าเกย์ ควรไปเชิญชวนมา ให้เหล่าสมาชิกได้ฟรีดกันสนุกสนามและก่อเกิดดราม่ากันในนี้
ไม้เท้างูดิน

เห็นด้วยอย่างแรง เดี๋ยวคอยดูไปว่าแมร่งจะเอาไปเขียนลงหนังสือพิมพ์ไหม

ประถม wrote:

คุณป้าภรณ์ฮะ คนที่ข่าวสด ร้อยเอ็ด รู้ไหมฮะว่าคุณป้าเป็นคนแบบนี้ฮะ
ถอดสร้อยออกเหอะฮะ เสียวาจาวาทีแบบนี้ไม่ดีเลยฮะ
เดี๋ยวเจอแฉยกใหญ่แล้วจะเสียแมวเหมียวหมดนะฮะ
แค่นี้ป้าก็หัวเน่าเขาไม่เอาหมดแล้วนะฮะ
แผ่นดินจะไม่มีให้อยู่ ตายไปนรกก็ไม่รับฮะ สวรรค์อ่ะลืมไปได้เลยฮะ
วิญญาณพ่อก็ลงมาช่วยป้าไม่ได้นะฮะ

ฮา ขำๆ นี่แสดงว่ารู้ประวัติแกจริง ๆ นะเนี้ย
ตอนนี้แกยังทำอยู่ที่ “ข่าวสด USA” เหรอ

ป้าฮ้า .. ขยันส่งมาจังเลย พวกหนูเซ็งมากฮ่า
ยาวโพดเลย

ถึง คนที่รักกัน คนที่เข้าใจและห่วงใย…

(ยาวนะคะ ทานข้าว อาบน้ำอาบท่า แล้วค่อยมาอ่านค่ะ)

ขอขอบคุณที่ทุกคนห่วงใย ในความรู้สึก และให้กำลังใจพร้อมกับความเห็นในเรื่องที่เกิดขึ้นครั้งนี้

ดูผิวเผิน คล้ายว่า การลาออกเป็นมาตรการแสนงอน น้อยใจ จิตตก หมดความเข้มแข็ง และท้อแท้

แต่ ในกรณีที่เกิดกับดิฉัน มันไม่ใช่ ต่อไปนี้จะเป็นเบื้องลึก อยากให้รับทราบจะได้เข้าใจกันไปเสียทีค่ะ

ตามที่ทราบกัน ว่าคุณวรพจน์เป็นเว็บมาสเตอร์ ดูแลบริหารระบบพันทิป โดยมีคุณวันฉัตรเป็นเจ้าของ

เวลาคนมีปัญหากัน กลุ่มที่ยึดอมยิ้ม ลบกระทู้ต่างๆ คือคุณวรพจน์และทีมงานของเขา

ปัญหาของคนอื่นๆ หากมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดกระทำการฟาดปากชาวบ้านไปทั่ว คนนั้นจะโดนสอยแน่ๆ
นั่นคือเมื่อก่อนนี้ ก่อนวันที่ ๕ มกราคม ๒๕๕๒ ในคืนนั้น ดิฉันกำลังแชทอยู่กับคุณวรพจน์เรื่องงาน
พอดี มีใครก็ไม่ทราบใช้บัตรผ่านมาตั้งกระทู้ ถามหาคนเก่าแก่ ก็เลยมีการคุยเรื่องชื่อล้อกอินในนั้น

แต่มีคนพาดพิงก้าวก่ายกริชนาคราช โดยที่ดิฉันไม่เกี่ยว ไม่ได้โพสต์ อยู่ดีๆก็มีคนเอาชื่อไปละเลง
คนกลุ่มนั้น ได้โดนแบนอมยิ้ม และสองคนในจำนวนนั้น ได้ติดต่อไปที่คุณวันฉัตร เพื่อขออมยิ้มคืน

คุณวันฉัตรรับเรื่องไว้ และคืนอมยิ้มให้คนกลุ่มนั้น โดยกำกับไว้ว่าอย่ามาหาเรื่องอหรือก่อวิวาทอีก
อย่างไรก็ตาม มีปัญหาเนืองๆ เราจึงได้แก้ไขด้วยการทำงานร่วมกัน อภัยกัน และเป็นมิตรต่อกัน
ดิฉันและคู่กรณี ไม่มีอะไรติดค้าง ต่างคนต่างเข้าใจว่า ส่วนไหนเราควรอยู่ ควรเล่น ไม่ละเมิดกัน

แต่ปัญหาที่เกิดกับทางพจน์ คือพันทิปมีการเปลี่ยนแนวคิด ในการลบและแบน ซึ่งมีผลต่อการ
ทำงานของเขา ในเรื่องนี้ ทำให้พจน์เคยเครียดจัด ถึงกับระบายมาในฐานะเพื่อน ว่าเขาเป็นคนที่
ยอมหักแต่ไม่ยอมงอ เขาไม่ชอบความไม่ยุติธรรม เขารู้ว่าอะไรคืออะไร แต่เขาต้องสุขุม นิ่ง
ทำงานอย่างมีหลักฐาน เก็บประวัติให้ชัดเจนว่าใครผิดหรือถูก ก่อนที่เขาจะยึดอมยิ้มหรือแบนได้

พจน์บอกว่า ถ้าเขาทำงาน เขาต้องมีอำนาจเต็ม เขาไม่ชอบการที่ต้องรายงานหรือมีคนควบคุมเขา
ต่อจากนั้น จะเห็นได้ว่า การยึดและแบนมีความเชื่องช้า ไม่ทันใจฝ่ายที่ได้รับความไม่เป็นธรรม
คนอ่านจะเห็นว่า มีการทะเลาะบ้าบอคอแตก ถ้าสู้ทั้งสองฝ่าย ใครตายคาจอ เขาก็มาเก็บศพทีหลัง

หลายคน กลายเป็นคนผิดไป ทั้งที่อีกข้างเป็นตัวก่อเหตุ ทำให้มีคนไม่พอใจพจน์มากขึ้นทุกทีๆ
จนในที่สุด ก็มีพวกแม่บ้านในพันทิปนี้ เอารูปครอบครัวของพจน์ไปด่าด้วยคำหยาบในเว็บส้ม ฟอรั่ม
เพราะกรณีที่เกิดการปะทะระหว่างสมาชิกสองคน ที่ออกมาห้ำหั่นกันจนกระเด้งไปข้างหนึ่งที่ผิดกฎ

กรณีที่กำลังเกิดกับดิฉัน จะว่าไปแล้ว เพื่อนๆคงเห็นว่า ดิฉันไม่ได้เข้าไปโต้ตอบพวกที่มารุมยำเล่น
อันนี้ขอพูดตรงๆว่าดิฉันเข้าใจพื้นเพของคนที่ออกมาแสดงความเห็น ด่าทอในลักษณะสาดเสียเทเสีย
ดิฉันรู้ตัว ว่าเรามีอะไรหลายอย่างมากเกินกว่าที่คนบางพวกจะยอมรับ มันเกี่ยวกับกำเนิด ชาติตระกูล
เกี่ยวกับการศึกษา ฐานะ วิทยะฐานะ และสถานภาพต่างๆ ขออนุญาตนะคะ เพื่อนๆที่มีน้ำใจดีต่อกัน
คงไม่ว่า หากดิฉันจะขอพูดแบบคนกันเอง คือดิฉันมาจากกลุ่มที่โดนอีกข้างเกลียดชังต้องการโค่นล้ม
เข้าใจใช่มั้ยคะ (เหมือนรัฐบาล โดนเลื่อยขาเก้าอี้) ไม่ว่าจะทำอะไรก็เป็นที่เพ่งเล็ง มองดูด้วยความแค้น

การที่ดิฉันตอบความรู้ของอเมริกันซิติเซ่น ยูท็อปเท็น ในสหรัฐฯ และข้อมูลต่างๆที่ทำให้ได้กีฟมาก
มันทำให้เกิดความเกลียดขึ้นอัตโนมัติ ในใจของคนอ่านกลุ่มที่ทำไม่ได้ พูดอย่างนี้ก็น่าจะพอเข้าใจ
อันที่จริง จะใช้คำสั้นๆก็คือ ดิฉันตกเป็นเป้าสายตา ยิ่งมีการทำโครงการพัฒนาไกลบ้านเมื่อปีก่อน๕๒
ยิ่งทำให้กลายเป็นเหมือนศูนย์รวมความพยาบาท จากคนที่ไม่สามารถทนเห็นความชื่นชมได้อีกต่อไป

สมาชิกที่เข้าไปรุม ในกระทู้เครื่องบินร่อนลงฉุกเฉิน ล้วนมีความฝังใจมาจากกระทู้อื่นๆในอดีตของเขา
ไม่ใช่ปัญหาที่ดิฉันไปก่อ แต่เป็นความอาฆาตของพวกเขาเอง จึงนำมาละเลงเพื่อให้ดิฉันรู้ว่าเขาชิงชัง

เพราะอะไรดิฉันจึงไม่ตอบ เพราะว่า ดิฉันส่งหลังไมค์ไปชี้แจงด้วยเหตุผลอย่างสุภาพแล้วจริงๆ
ครั้งเดียว บอกว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ดิฉันจะไม่ตอบ ขออย่ามารบกวนโดนเด็ดขาด ขอให้จบลงไป
และขอให้เข้าใจตรงกัน ไม่มีคำด่าแช่งใด ๆ ตามที่มีคนนำมาเขียนยั่วประสาทอยู่ตลอดเวลา
นอกจากมีประโยคที่คุณวรพจน์บอกมาเอง ว่า เอาไม้สั้นไปรันขี้ (ขออภัย) ก็ต้องเลอะมือเป็นธรรมดา
เขาพูดมาเป็นสำนวน ไม่ใช่หยาบคาย เป็นการบอกว่า เข้าไปเจอป่วนก็ต้องทน อยากตอบก็เจอแบบนี้

เกมค่ะ มันเป็นเกมของพวกเขา ที่ต้องการให้ออกไปเล่นละคร ซึ่งดิฉันขอปฏิเสธที่จะโต้ตอบใดๆ

ดิฉันเป็นคนมีความเชื่อมั่นในตนเอง ทุกคนก็ทราบอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น ไม่มีทางที่คนพวกนั้นจะมา
ทำให้ดิฉันรู้สึกหมดคุณค่า หรือเสียใจจากคำด่าทอ ดิฉันไม่ได้รับมาเลย กลับมองดูอย่างสมเพชเวทนา
เห็นจริตของคนเขลา ที่คิดว่าการด่าทำให้คนอื่นเสียใจหรือเสียหาย หรือมีคนเกลียด หมดรักศรัทธา
ดิฉันแน่ใจว่า ประวัติของตนเองไม่ได้ระรานใคร ไม่ใช่คนที่เป็นพิษภัยต่อโลกมนุษย์ทั้งนอกหรือในเว็บ

และเพราะการที่ดิฉันนิ่ง ไม่โต้ตอบ ยิ่งทำให้คนที่อยากจะเอาลงไปตบตี พยายามเขียนบิดเบือนให้ผิด
ทั้งหมดนั้นมันไม่ใช่ความจริง มันเป็นสิ่งที่เขาใช้เป็นกลยุทธ์ เพราะปกติ คนเราต้องลงไปแก้ต่างให้ถูก
แต่นี่คือกริชนาคราชไง ไม่ต้องแก้ตัว ดิฉันไม่มีอะไรต้องไปเกี่ยวข้องกับข้อความด่าทอใส่ร้ายเหล่านั้น
ใครเชื่อหรือไม่ ใครรัก ชังไปตามนั้น ก็เป็นวิจารณญาณของผู้นั้น ใครอยากร่วมด่าให้สะใจคนอ่านก็ทำ
กรรมอยู่ที่พวกเขา ไม่ใช่เรื่องต้องเก็บมาคิด และไม่มีอะไรที่ต้องให้กังวลจนต้องเลิกเล่นพันทิปค่ะ

อ้าว..แล้วลาออกทำไม

มาดูกันค่ะ ว่าพจน์เขาเคยคุยมาอย่างไร ดิฉันขอยกคำสนทนาบางส่วน เพื่อการอธิบายที่แจ่มชัด
เพื่อให้ทราบว่า การลาออกครั้งนี้ ทำเพื่อเขา ซึ่งมีครอบครัว ลูกเล็กๆสองคนที่น่ารักมากๆค่ะ

นี่คือความต่าง จากกรณีของคนอื่นๆ ปัญหามันอยู่ตรงที่ว่า

คุณวันฉัตร ดำเนินการให้เว็บนี้เป็นธุรกิจ และเขาไม่แคร์ว่าใครจะเสียหายเป็นตายร้ายดีในกระทู้ต่างๆ
เขาเคยออกสื่อหลายแห่ง ว่างานของเขาเพื่อนโยบายให้รวมความคิดเห็นของผู้คนที่ต่างขั้วต่างชั้นกัน
ยิ่งมีกรณีขัดแย้งความคิด ยิ่งเป็นโลกอักษรสนทนาที่มีความน่าสนใจ ใครๆก็อยากมาดู ว่าใครสู้กัน
บางคนก็ออกความเห็นดิบ หยาบ บางคนก็มีวิธีแก้ไขอย่างผู้ดี หลายคนก็สติแตก เป็นม้า เป็นตัวต่างๆ
คนสนุกที่มาอ่าน การมีคนมาเพิ่มเป็นลูกค้า และทำเงินให้กับบริการแห่งนี้ เงินนั้นเป็นค่าข้าวน้ำของ
บรรดาพนักงาน ลูกจ้าง รวมทั้งพจน์ พจน์ต้องออกรับหน้า เวลามีคดีขึ้นศาล ทำงานอย่างไม่มีวันพัก
พจน์คือคนที่โดนด่าแทนคุณวันฉัตร ทั้งที่การตัดสินหรือหลายๆเรื่อง พจน์ไม่เคยเห็นด้วยเลยกับเขา
อย่างกรณีโฉมใหม่ของราชดำเนิน ก็เป็นไอเดียของวันฉัตรเอง แต่เว็บมาสเตอร์รับเละ ใครๆก็ด่าพจน์
ทั้งที่เขาบอกว่าการเปิดจอมาไม่ให้ออกความเห็นในกระทู้นั้น มันไม่เหมาะกับลักษณะของคนไทย

พจน์เป็นคนดี จิตใจอ่อนโยน แต่ในภาคที่ทำงานเก็บป่วน เขาต้องเหี้ยม ใจแข็งมากและหนักแน่น
เขาต้องการเวลาในการทำงาน ซึ่งละเอียดถี่ถ้วนมีการทำตารางตัวป่วน บันทึกหลักฐานประวัติทุกคน

สำหรับกรณีที่เคยมีปัญหาในไกลบ้านมาหลายๆรุ่น เขารู้ดีว่าอะไรเป็นสาเหตุ ความเหงา ความริษยา
และความอยากเด่นดัง การแข่งขัน ท้าทายความสามารถ และความทะนงในตนเองของสมาชิกที่นี่
เขาจึงปล่อยให้ธรรมชาติของบอร์ดจัดการทุกอย่าง และในที่สุดเขาก็โดนต่อว่าเอาไปด่าในเว็บส้ม
ทำให้เกิดความรู้สึกว่า เขาเปลืองตัวมามาก รูปลูกเล็ก ภรรยาเขา ตัวเขา โดนเอาไปเขียนในทางลบ
แต่เขาไม่แคร์ และมีความคิดเหมือนดิฉัน ว่าคนพวกนั้น น่าสงสาร คือไม่มีปัญญาจะออกมาทำอะไรดี
ทำอะไรให้เกิดประโยชน์ไม่ได้ ก็ทำลายคนที่ตัวเองอิจฉานั่นก็คือเว็บบอร์ดที่พยายามทำลายพจน์อยู่

บางส่วนก็หลุดเข้ามาแปะอะไรเน่าๆอยู่ในเว็บพันทิป ยิ่งมีคนพวกนี้มากขึ้น ยิ่งทำให้มีคนดีต้องต่อสู้
คุณวันฉัตรเขาคงอยากจะเห็นฝ่ายธรรมะ ออกมาแสดงอภินิหาร และรอดูว่าใครจะเขียนอะไรด่ากัน
เขาไม่แก้ไข ไม่ลบ เพราะว่าตรงนี้คือจุดขายของพันทิป ซึ่งพจน์เองไม่มีอำนาจขาดที่จะลบทั้งหมด

ถึงเขาจะรู้ ว่าใครผิด แต่เขาไม่อยากออกมา ถ้าเขาออกมาบอกว่าไม่มีมาเฟีย เขาก็จะโดนด่าอีก
เพราะทุกครั้งที่ผ่านมา เขาช่วยให้ดิฉันเป็นฝ่ายที่ชนะ ถูกต้องแต่ยิ่งทำให้ชนะ อีกข้างก็ฝังใจพยาบาท
ความริษยามันยิ่งรุมสุม เป็นเพลิงของคนพวกนั้น ดิฉันไม่สะทกสะท้านอยู่แล้วค่ะ แต่ไม่ชอบโต้ไร้สาระ

ถ้าจะมาหาความว่าดิฉันผิด หรือก่อการ อันนี้ไม่ได้ เพราะดิฉันมีหลักการ ทำสิ่งต่างๆเพื่อความถูกต้อง
และดิฉันไม่กลัวการรุมประทุษร้ายจากวาจาต่ำทรามเหล่านั้น การชำระความโดยศาลเตี้ย มติมหาชน
มักจะไม่ถูกต้อง เพราะไม่มีหลักฐาน ไม่มีการพิสูจน์ ไม่มีความเป็นธรรม ไม่มีผลดีกับใครในเกมนั้นๆ
เราอยู่ในประเทศที่เจริญแล้ว ทุกอย่างต้องผ่านกระบวนการที่เสมอภาค แต่กระทู้พวกนี้มันเป็นแค่เกม

ในเมื่อมันเป็นนโยบายเรียกเงินเข้าของเว็บ ใครจะไปขัดเจ้านายได้ เขาอวยให้กระทู้ด่าเป็นเกมหลัก
พจน์ต้องยอม แม้ว่าจะอึดอัดมานาน กับสิ่งที่เขาเห็นว่าไม่ยุติธรรม เขาเป็นคนที่มีความจริงจังในข้อนี้
แต่เขาช่วยไม่ได้ เพราะเขาไม่อยู่ในสถานะที่จะออกมาแก้ไข เขาเองต้องรับเงินเดือนและมีภาระลูกๆ
แม่เขาก็ป่วยเป็นมะเร็ง และงานรับผิดชอบอื่นๆ มีครอบครัวต้องดูแล ต้องพาลูกไปหาหมอ ฉีดวัคซีน
มีอะไรมากมายที่เขาแบ่งเวลามารับงานในไกลบ้านไม่ไหว มาทีไรก็เจอแต่เมียฝรั่งตบกัน ตลอดปี

เขาจึงขอร้องไว้ ให้อยู่นิ่ง เพราะถ้าวันใดมีปัญหา เขาจะอึดอัดมาก จนไม่อยากจะพูดอีกถึงเหตุผล
ดิฉันไม่เชื่อเขาหลายครั้ง เพราะทนเห็นความไม่ถูกต้องไม่ได้ ออกไปเขียนความเห็นอันเป็นประโยชน์
ยิ่งเขียนแล้วได้กีฟมากมาย ก็ยิ่งมีคนเขม่นมากขึ้น คนดีๆที่เข้าใจก็มักจะเป็นพวกรักสงบ ไม่พูดมาก
ทุกคนรู้ว่าอะไรเกิดขึ้น แต่มองดูอย่างไม่เกี่ยวกับปัญหา นั้นเป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดแล้วล่ะค่ะ

ดิฉันเอง ตอนนี้ก็ได้แจ้งขอยกเลิกสถานภาพอมยิ้มไปแล้ว แบบไม่ต้องเข้าไปล้อกอินอีกต่อไป
อมยิ้มไม่ใช่ชีวิตของกริชนาคราช นี่คือความหมายที่ดิฉันต้องการจะบอกแก่คนที่ทำร้ายเราอยู่
เขาทำอะไรดิฉันในชีวิตจริงไม่ได้ เอาอะไรไปไม่ได้ ไม่ว่าจะรูปธรรม นามธรรม อุดมการณ์
ปัญญาความสามารถของดิฉันยังอยู่ ผลงานยังมีแพร่อีกมาก ในฐานะนักเขียนอิสระในสหรัฐฯ
มีงานแปล และมีครอบครัวที่มั่นคง มีสามีเป็นคนดีแบบที่ไม่ง่ายเลยที่ใครจะมีได้ในโลกยุคนี้
เพราะว่าดิฉันได้รับทั้งความรัก ความซื่อตรง ความห่วงใยและความปกป้องดูแลในทุกสถาน
เรื่องในเว็บ ดิฉันแยกแยะได้อยู่แล้ว แต่ดิฉันเพียงเห็นว่าคุณวรพจน์เป็นเพื่อน เป็นคนดีมากคนหนึ่ง
ซึ่งตลอดหลายปีนี้ ดิฉันได้เรียนรู้หลายอย่างเกี่ยวกับเรื่องของพันทิป ทั้งที่เปิดเผยได้และไม่ได้

การลาออกของดิฉัน เพื่อให้พจน์ทำงานได้สะดวกขึ้นค่ะ เพราะว่า คำครหา ว่ามีมาเฟียจะลดลง ๑
ดิฉันพลาดเอง ที่ทำโครงการสมานฉันท์ โดยไว้ใจคนทุกคนนึกว่าจะมีอุดมการณ์ที่แท้จริงมาช่วยกัน
กลับเป็นว่าหลายคน เข้ามาเพราะต้องการกำจัดคนๆเดียว พอทำได้ เขาก็หันมากัดดิฉันแทนซะนี่
พวกเพื่อนๆก็เห็นคาจออยู่นั่นแล้ว ว่ามีการออกมาไล่ดิฉันไม่ต่างจากที่เขาเคยทำกับน้องคนหนึ่ง

แต่มันยากตรงที่ว่า พวกเขาลากเอาดิฉันไปตบไม่ได้นี่สิ พวกเขาต้องกลับออกมาเขียนชื่นชมแทน
ในการแก้ปัญหาด้วยความไม่เป็นศัตรู เพราะนี่คืออุดมการณ์ คือหน้าที่ของคนดีต้องทำได้อยู่เสมอ

ในกระทู้ของมาดามฯ คุณคิดว่าใครแพ้ มาดามฯหลบหาย ลบข้อมูล ไม่กล้าออกมาสู้ด้วยตนเอง
ยอมให้บรรดาศัตรูเก่าของดิฉัน ออกมาเปลี่ยนประเด็นด่าทอ ใส่ร้าย ยั่วยุ และเหมือนจะมีความสุขกัน
ดิฉันอยากให้พวกเขาคิดว่าเขาชนะ จะได้มีความสุข มีความพอใจว่าเขาได้ทำลายคนที่เขาชิงชังลงได้
ในขณะเดียวกัน ดิฉันไม่มีอะไรต้องเจ็บแค้นเลย ตรงข้ามเป็นการปลดปล่อย ช่วยให้พวกเขาสมใจ

แต่มองดูให้ดี พวกเขาไม่มีทางเข้ามาในโลกของดิฉันได้เลย สัมผัสอารมณ์จิตใจไม่ได้ทั้งสิ้น
เพราะเราอยู่ในขอบเขตของธรรมที่กั้นให้พ้นจากความมัวหมองเหล่านั้น ดิฉันไม่ได้ด่ากลับหรือชี้แจง
เพื่อให้มาดามฯเห็นเอง ว่าวิธีการรุมไม่เป็นผล ดิฉันไม่ตาย ไม่ดิ้น ไม่มีการฟาดฟันด้วยวาจาไร้สติ
ดิฉันกลับเป็นผู้ที่ลงไปนำข้อมูลตามเจตนาสร้างประโยชน์ลงไปรีโพสต์ให้ คิดดูค่ะ ถ้ามาดามฯ
มีความรับผิดชอบต่อสังคม เขาควรออกมาดูแลกระทู้แต่แรก ออกมาเขียนตรึงประเด็นให้ตามหัวข้อ
แต่เขาไม่ได้ทำ หรือทำไม่ได้ เพราะอะไรคะ ก็เพราะเจตนาอยากมีกระทู้แนะนำให้คนเห็นชื่อเท่านั้น
นี่พิสูจน์ได้ทันที ว่าเจตนาในการตั้งกระทู้คืออะไร ความรู้เรื่องที่เขียนอยู่นั้น ถ้าคนรู้จริงออกมาเขียน
จะมีอีกยาวที่จะทำให้ไม่มีปัญหา แต่ทำไมมาดามฯลบข้อมูล ปล่อยให้คนด่าดิฉันยาวเป็นดราม่าได้

นั่นคือเหตุผลที่พจน์ไม่ลบ กระทู้นั้นต้องอยู่คู่กับกระทู้ของคุณกมลและของดิฉันค่ะ
จะได้เห็นว่า คนที่ตั้งใจทำประโยชน์ เราตั้งกระทู้เราต้องออกมาดูมาแก้ไขปัญหา ต้องมีความสามารถ
ถ้าเป็นดิฉันตั้ง แล้วมีคนมาบอกว่านี่ไม่มีหลักแหล่งอ้างอิง ดิฉันก็จะออกมาขอบคุณ และต่อกระทู้
เพื่อให้ประเด็นมีค่ามีสาระ การติดสีนใจลบข้อมูลแล้วหนีไปของมาดามฯ ยิ่งมีคนด่าดิฉันมากเท่าไร
ก็ยิ่งเป็นผลดีกับดิฉันมากเท่านั้น สำหรับคนที่มองได้ทะลุแนวทางและเห็นมาก่อนหน้านี้ อย่างพิเคราะห์
การปล่อยให้มีการด่าคนอื่นในกระทู้ของตน เป็นข้อพิสูจน์ว่าคนตั้งกระทู้อยากให้เกิดดราม่าแบบนั้น

ไม่ต้องมีการตัดสินในเนื้อหาที่บรรดามือด่าเข้ามาโพสต์ มันไม่ใช่ข้อใหญ่ใจความ
อีกทั้งมาดามเอง ตั้งกระทู้หัวข้อนี้ ๔ ห้องค่ะ ชานเรือน ไกลบ้าน ห้องบลูและห้องแป้ง
เขาลบออกหมด รูปและใจความ ทำไมจึงไม่เข้าไปต่อกระทู้ให้มีประโยชน์ตามเจตนา
ก็เพราะจุดประสงค์ไม่ใช่จะให้ความรู้ไงคะ กระทู้ของเธอจึงมีอันเป็นไปเช่นนั้น ตามยถากรรมที่สร้าง

การตั้งกระทู้แล้วกลายเป็นแบบนี้ มันเสียประวัติคนตั้งกระทู้ ไม่ใช่คนที่มีใครมาด่าทอเลยนะคะ
ในความเห็นดิฉัน คำบริภาษพวกนั้นคือสิ่งที่ช่วยสะท้อนว่า คนมีความรู้กับไม่มีความรู้ ต่างกันอย่างไร
คนดีๆที่ไหนจะมานั่งด่าคนอื่นออกหน้าจอโดยอ้างว่าอย่างนั้นอย่างนี้ เพื่อหวังให้คนมารู้ความจริงหรือ
แล้วมันต่างจากที่ดิฉันทำงานมาให้ไกลบ้านแบบชัดเจนขนาดนั้น ใครจะมีเวลาไปเขียนด่าตอบพวกเขา
หากคนเราตั้งหน้าทำความดี ไม่มีเวลาเหลือพอสำหรับการเขียนลักษณะทำลายคนอื่นอยู่แล้วค่ะ

ดิฉันไม่ได้เศร้ากับการโดนรุม เพราะนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก ปัญหาก็ไม่ได้มาจากเรื่องวิชาการอะไรเลย
เป็นกลุ่มปมด้อยออกมาตีแผ่จิตใจตัวเองซะมากกว่า ประกอบการอำนวยการเบื้องหลังของมาดามฯ
เขาคิดว่าชัยชนะคือการด่าคู่ต่อสู้ แต่ดิฉันคิดว่าคนอ่านมีวิจารณญาณดีพอ ที่จะไม่เชื่อการประทุษร้าย
โดยวาจาที่ไร้หลักฐานเหล่านั้น เป็นการทำลายกันของคนที่อยู่ในโลกมืดมานาน ไม่มีแสงสว่างส่อง
การปรากฎในกระทู้แนะนำมันทำให้เด่น ด่าคนแล้วเด่น กับให้สาระดีๆแล้วเด่น ต่างกันขนาดไหนก็ดูเอา

ดิฉันลาออก เพราะว่าไม่เห็นด้วยกับการที่พันทิปใช้นโยบายหากิน จากการต่อสู้ของสมาชิกแบบนี้
เรื่องนี้ ถ้าเกิดกับคนอื่น ใครจะทนได้คะ จะมีสักกี่คนที่เข้าใจและไม่ลงไปตอบโต้ สมมุติง่ายๆว่า
ถ้าเกิดเรื่องนี้กับพี่ขาใหญ่ฝั่งนิวยอร์คละก็นะ ฮึ อย่าให้บอกเลยว่ากระทู้จะยาวกี่ร้อยไมล์ ไม่จบแน่ๆ

ดิฉันอยากจะให้การลาออกของดิฉัน เป็นการประกาศอิสรภาพจากนโยบายหากินของเจ้าของเว็บ
เขาควรจะให้พจน์ได้กลับมามีอำนาจเต็มในการตัดสินให้ยุติธรรม และไม่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของธุรกิจ

หมายความว่า ดิฉันไม่ได้ไม่รักเพื่อนๆและพันทิป แต่มั่นใจว่า คุณค่าของกระทู้ที่มีสาระที่ได้เขียนมา
เป็นกระทู้แนะนำอยู่ในคลัง ตลอด ๕ ปีมานี้ ๒๕ ถึง ๓๐ หัวข้อ ล้วนแล้วแต่เขียนด้วยความตั้งใจจริง
ไม่ได้หวังถ้วยรางวัลอะไรอย่างที่ได้รับคำสบประมาทอย่างแรง อันเป็นจุดเริ่มของกระทู้ที่เขาตามด่า

คนๆนั้น เป็นคนไร้มารยาทอย่างแรง ดิฉันบอกไปด้วยหลังไมค์ครั้งเดียวให้จบ ก็ไม่ยอมทำ
ยังเข้ามาเขียนพาดพิง ให้คนอ่านคิดว่ามีการด่าอยู่เรื่อยๆมันไม่จริง ดิฉันรังเกียจที่จะติดต่อด้วย
และไม่เคยตอบ ยิ่งทำให้เขาอยากจะเอาชนะ อยากจะเขียนทุกรูปแบบให้ลงไปในเกม แต่ไม่สำเร็จค่ะ

อีกหลายคน เป็นพวกแดง การเมืองมีส่วนทำให้เกิดความชิงชัง กลุ่มนั้นก็อาศัยสถานการณ์นี้มารุม
การสู้กับคนฉวยโอกาสไม่เป็นวิธีที่ดิฉันนิยม พวกเขาไม่ใช่นักสู้ที่คู่ควรกับดิฉันเลยสักคน ดูเอาเถิด
การที่มีคนออกมาเขียนวีรกรรมมาดามฯ ก็น่าจะเป็นข้อชี้ชัดว่า เหตุที่เกิดเรื่องแบบนี้มันมีผลจากการ
พยายามที่จะแบ่งแยก งัดข้อ เมื่อสบโอกาสก็หักล้างกันอย่างไม่คิดว่าไร้ประโยชน์ไม่ประเทืองปัญญา

มาดามฯไม่ออกมา เพราะว่าเธอกลัวอะไรบางอย่าง กลัวศัตรูเก่าอย่างคุณกมล และคุณอโลนฯ
เธอต่างหากที่กำลังหมดกำลังใจ เพราะว่าการประกาศลาออกของดิฉันนั้น มีความหมายว่าไม่ขอลดลง
เป็นอริกับคนที่หลบอยู่ในมุมมืด ไม่มีศักดิ์ศรีเอาซะเลย นักสู้แบบนั้น ไม่มีทางจะขึ้นสู่ที่สูงได้สำเร็จ

พูดกันแบบกันเองแบบนี้แล้ว ดิฉันอยากให้เพื่อนๆเข้าใจว่า ถ้าดิฉันไม่ลาออก พจน์จะไม่มีความสุข
ในการทำงาน เพราะปัญหามาจากประวัติการทำงานที่ดีของดิฉัน มันมีข้อต่างจากอีกฝ่ายมากเกินไป
และความขัดแย้งของผู้คนสองกลุ่ม จะไม่มีวันหมดไปอยู่ดี เพราะยุคนี้คนลุกมาเผาบ้านเมืองกันแล้ว
ถึงอย่างไรไกลบ้านก็ไม่ได้ขาดคนดีมีคุณธรรม ทุกคนที่รักและห่วงใยดิฉัน ล้วนแต่มีวิชาความรู้สูงๆ
ทั้งยังมีน้ำใจงดงาม เป็นคนที่ไม่อยากดัง ไม่อวดเด่น ไม่ใช้อารมณ์ออกมาระบายให้คนอื่นเป็นคนเลว

หลักการคิดของดิฉันและพจน์ตรงกันข้อหนึ่ง คือระยะเวลาจะพิสูจน์ความดี หากเราทำหน้าที่ดีที่สุด
ไมว่าเราจะอยู่ที่ไหน หรือเป็นใคร เรายังมีโอกาสทำประโยชน์ได้ตลอดเวลา และจะยิ่งพบคนดีมากขึ้น
อย่างเช่นที่เราได้พบกัน เพราะว่าเข้ามาหาความรู้และแบ่งปันสิ่งดีๆให้กัน ด้วยไมตรีจิตอย่างนี้แหละค่ะ

ถ้าหากว่าดิฉันเคยล่วงเกินก็ขอให้คิดซะว่า ไม่ได้เจตนา เราเพียงแลกเปลี่ยนทัศนคติในประเด็นต่างๆ
วันนี้ ดิฉันได้เห็นอย่างชัดเจน ว่าเพราะเหตุใดพันทิปจึงอยู่ต่อได้เป็นสิบปี ไม่ใช่เฉพาะพจน์ที่เป็นคนดี
แต่เพราะแรงสนับสนุนของพวกคุณ รู้จักให้ และแสดงความเห็นตามกาลเทศะ ไม่มีจิตริษยาพยาบาท

อย่าให้การลาออกครั้งนี้ ทำให้เพื่อนๆต้องรู้สึกว่าคนดีท้อถอยเลยนะคะ ดิฉันเขียนไปหน้าจออย่างนั้น
เพื่อจะให้ฝ่ายตรงข้ามได้มีความสมอุรา เขาอยากจะเห็นเช่นนั้น ถือว่าช่วยให้คนเหล่านั้นรักษาจิตใจ
พวกเขาไม่เคยได้รับกีฟและความชื่นชมอย่างที่ดิฉันได้จากการเขียนเพื่อสร้างสรรค์เลย ก็เห็นอยู่
ฉะนั้น หากสิ่งนี้จะทำให้เกิดแรงบันดาลใจว่าเขาได้มีความสำเร็จอะไรบ้าง จะได้ไม่เครียดไปกว่าที่เป็น

ถึงอย่างไร การต่อสู้ในเวทีของพันทิปก็จะมีมาอีก ในวันข้างหน้า พจน์ต้องเหนื่อยมากแล้วพอแล้ว
กับปัญหาของดิฉัน หมดมาเฟียคนนี้ไปคนหนึ่ง เขาก็ไม่ต้องอึดอัดอีก ไม่ต้องพูดว่า สักวันจะลาออก

พจน์เคยบอกว่า ถ้าดิฉันออกไปสู้ เขาก็ต้องให้ความยุติธรรม และถ้าการให้ความยุติธรรมแก่ดิฉัน
ไปขัดกับนโยบายของคุณวันฉัตร เขาก็ต้องตกงาน แล้วลูกๆเล็กๆนั้นจะทำอย่างไร เขาเป็นห่วงลูกๆ
ลูกสาวน่ารักมากสองคน ยังอยู่ในวัยอนุบาลกัน กว่าจะโตอีกสิบปี วันข้างหน้าและอนาคตของเด็กๆ
ควรมีพ่อที่ทำงานอย่างสบายใจ มีปัญหาแต่ละวันให้น้อยที่สุด ไม่มีเรื่องไร้สาระที่แก้ไขไม่ได้แบบนี้

ถ้าหากว่าดิฉันอยู่เพื่อชนกับมาดามอียิปต์ ยังไงดิฉันก็ไม่แพ้แน่ เพราะที่ดูมา เขายังขาดความรอบคอบ
เขาจะดังกว่านี้มาก หากว่าเวลาก้าวันที่ผ่านมา เขานำความรู้จากเอกสารส่วนอื่นๆมาเขียนต่อให้เต็มที่
แต่เขากลับพลาดไปถนัด ปล่อยให้คนพาลออกมาใช้กระทู้ทำลายสมาชิกด้วยกัน นั่นแปลว่าอะไรคะ
มาดามฯยังไม่ฉลาดอยู่อีกจนวันนี้ ที่ไม่แจ้งลบกระทู้ของตัวเอง เพราะว่าเธออยากเห็นคนด่ากันเล่น
ถ้ามีสำนึกในการสร้างสรรค์ ใครจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ ผู้สร้างย่อมไม่หลีกหนีจากปัญหาแบบนี้แน่ๆ
แม้ดิฉันได้พยายามนำทาง เอาข้อมูลรีโพสต์ด้วยเมตตาแล้ว มาดามฯก็ยังไม่ออกมาปรับประเด็นใหม่
ยังคงทิ้งแช่เป็นกระทู้ดราม่า เธอล้มเหลวค่ะ ต้องศึกษาอีกมาก กว่าจะเป็นนักสร้างกระทู้ที่มีคุณค่าจริง
กว่าจะกลับมาเก็บร่องรอยก็ช้าไปแล้ว ถึงอย่างไรก็คาจออยู่แบบนี้ ว่าไม่มีเจตนาที่จะให้อย่างแท้จริง
ถ้าใครมีวิชาอันไหน อย่างลึกซึ้ง อย่างกรณีกระทู้กฎหมาย โดนรวนขนาดไหน ประเด็นก็ไม่เบี่ยงค่ะ

คุณคนนั้นต้องการแข่งเด่นแข่งดัง ของแบบนี้ดูตามประวัติการโพสต์ก็ชัดเจน ตามล่ามาตลอด ๕เดือน
ประวัติการโพสต์ของเธอ พันทิปก็มี กระทู้ที่อาละวาดครั้งก่อนก็ยังเก็บสำเนาไว้ ที่กลับมาใหม่นี้ก็ชัด
มีตัวอย่างการพาดพิงดิฉันหลายครั้งทีเดียว ถ้าใครสังเกตก็คงรู้ดี ว่าเขาต้องการแข่งในการตั้งกระทู้
คนที่ควรอายคือคนที่ตั้งกระทู้แล้วทิ้ง ปล่อยให้ใครต่อใครมาด่าสมาชิกอื่น ปราศจากความรับผิดชอบ
ถ้าเป็นผู้สร้างสรรค์ตัวจริง ไม่เฟค แจ้งลบกระทู้นี้ไปนานแล้ว มันเป็นการสะท้อนวุฒิภาวะของคนตั้ง
และเป็นบทเรียนของเขา การหวังเอาดังตั้งกระทู้ไม่ดูแล ไม่ใช่วิสัยของคนที่จะทำงานเพื่อส่วนรวมได้

แต่ดิฉันจะลงแข่งไปทำไม แบ่งข้างทำไม ขอให้เพื่อนๆให้ความกรุณากับเธอ และไม่ต้องเข้าข้างดิฉัน
ให้กระบวนการของสัจจธรรมจัดการกับโลกไซเบอร์ สักวันหนึ่ง เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากโลกนี้ไปนั้น
แต่ละคนจะมีสุขเต็มที่หรือไม่ ก็อยู่ที่ว่าเคยทำดี ทำประโยชน์ เสียสละเพื่อคนอื่นแค่ไหนหรือเปล่า

เราก็คอยดูก็แล้วกัน ว่ากระแสของคนมักด่ากับกระแสของคนสร้างสรรค์ ในที่สุดอะไรจะอยู่จะไป

คุณวรพจน์ไม่ใช่คนที่ตามเกมไม่ทัน ดิฉันเชื่อว่า เขาทำทุกอย่างด้วยวิจารณญาณที่ดีที่สุดแล้วค่ะ
คนคิดน้อย ก็คิดว่ากระทู้นั้นประจานคนโดนด่า แต่พจน์เขาต้องรู้ ว่ามันสะท้อนให้เห็นถึงวุฒิคนตั้ง

ดิฉันไม่ได้มีความน้อยใจที่คนบางกลุ่มชิงชังหรือเห็นว่าเราไม่ดี เพราะมันเป็นโลกธรรม ๘ ประการ
เรื่องนี้คงไม่สำคัญอะไรมากมาย เดี่ยวสักพักคนก็ลืม มีละครชุดใหม่เข้ามา อันนี้ก็ซาไปเองล่ะค่ะ
ทางเจ้าของเว็บ คงไม่เสียดายอะไรกับสมาชิกในต่างประเทศเพียงคนเดียว เขาไม่ได้ดูดำดีอะไร
กับความสุขทุกข์ของคนไทยต่างประเทศ คนที่ช่วยกันคือพวกเรา ถ้าไม่มีกันและกัน ไกลบ้านก็คง
จะว่างเปล่า ไม่มีสาระอะไรเลย หากว่าดิฉันอยู่และช่วยน้องๆ เพื่อนๆมองว่าเราจะประคองใจกันต่อไป
แต่การอยู่อันนั้น มันทำให้พจน์ต้องลาออกสักวันแน่ๆ เมื่อความแตกแยกอันในไกลบ้านถึงจุดจอแตก

ดิฉันไม่สามารถให้มีวันนั้นได้ เพราะว่าชั่งน้ำหนักดูแล้ว ถ้าพจน์ไม่ได้อยู่กับพันทิป เว็บนี้ก็ไม่ดีเท่านี้

เมื่อดิฉันไป ห้องนี้จะกลับไปสู่สภาวะปกติในที่สุด เพราะขั้วของความขัดแย้งมีการเปลี่ยนแปลงไปแล้ว
และที่สำคัญ ส่วนหนึ่งที่เป็นเหตุผล ไม่ใช่แค่เพื่อความราบรื่นของการทำงานของผู้ดูแลบอร์ดเท่านั้น

แต่ว่า ทั้งนี้ทั้งนั้น สามีดิฉันไม่เคยเห็นด้วยกับการเข้ามาตอบปัญหาในพันทิป เพราะว่า เขารู้ดีกว่าใคร
ในโลกนี้มีแต่ความขัดแย้ง แข่งขัน ริษยาอาฆาต หากอยากมีชีวิตอันสงบ ก็ต้องไม่อยู่ในที่มีปัญหาค่ะ

ดิฉันมีวิชาชีพนักประพันธ์ มีแหล่งแพร่ผลงานมานานในชีวิตจริง ถึงไม่มีอมยิ้มในพันทิป ก็ไม่ได้ทำให้
ชีวิตต้องขาดไร้อะไรไป ดิฉันต้องการบอกความหมายของการทำงานว่าอุดมการณ์มีคุณค่ากว่าอมยิ้ม

ดังนั้น การลาออกจึงมีน้ำหนักมากขึ้น เพื่อครอบครัวของเรา เพื่อคนที่เป็นเพื่อนและสิ่งที่เขาควรได้รับ
เพื่อให้ความขัดแย้งเก่าๆยุติลง ลดภาวะบอร์ดร้อน ต้องมีคนหนึ่งเสียสละ และยอมเป็นฝ่ายไปถาวรค่ะ
เชื่อว่า ทุกคนที่ไม่เห็นด้วย จะเข้าใจว่าเคสนี้ ดิฉันจำเป็นต้องทำอย่างนี้ อมยิ้มจบ แต่อุดมการณ์ชนะ
ผลงานไม่สูญหายแน่ และความรักความหวังดีที่ให้กับเพื่อนๆมาตลอด น่าจะเป็นที่ระลึกแก่ไกลบ้านได้

ด้วยความปรารถนาดีเสมอ

กริชนาคราช (อมยิ้มอวสานโดนสมัครใจ)

………………………………………………………………….

บางส่วนที่เว็บมาสเตอร์ เคยปรับทุกข์ เกี่ยวกับความขัดแย้งภายใน ( กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒)

20:44 ฉัน: เหมียวอ่านอยู่นะคะ
ให้พจน์ระบายให้เรียบร้อยก่อน
เดี๋ยวมีคำถามค่ะ

vorapoat: ไม่มีอะไรครับ
20:45 ผมไม่ได้ระบาย แต่อธิบายให้พี่ฟัง
ที่จริงมัน internal ไม่ควรพูดออกไป

ฉัน: จบยัง
vorapoat: ถามได้ครับ
นึกออกก็จะเล่าไปเรื่อยๆ
พี่ถามก่อนได้ครับ

20:46 ฉัน: หนึ่ง เหมียวเกี่ยวข้องกับปัญหานี้โดยตรงมาแต่ต้น
อยากทราบว่า เขาจะเปลี่ยนระบบใหม่ในการแบน
เป็นอย่างไร ต้องขึ้นกับเขาอนุมัติก่อนเหรอคะ

20:47 vorapoat: ยังไม่สรุปออกมาครับ
พี่วัน แกมีแนวคิดเฉยๆ
ซึ่งจะมีผลกับการทำงานของพวกผมทั้งหมด

20:48 ฉัน: อะไรล่ะ พจน์ เอาตรงเลย อย่าอ้อมนะคะ

vorapoat: ยังไม่ขอพูดถึงครับ
เพราะยังเป็นแค่แนวคิด

20:49 ฉัน: เหมียวมีส่วนทำให้เป็นอย่างนี้ด้วย

vorapoat: ผมก็ไม่ทราบครับ
เป้นการคุยกันในวันที่ผมคุยกับแก หลังจากมีเรื่องยึดอมยิ้มเจนฟ์และแป้น

20:50 ฉัน: ถ้าอย่างนั้น เหมียวจะไม่บอกพจน์นะ
ว่า แนวคิดของเหมียวต่อเรื่องนี้ คืออย่างไร
บอกคำเดียว ว่าเหมียวกัดแรงและกัดตายค่ะ

vorapoat: กัดใครครับพี่
20:51 ฉัน: เหมียวจะดุมาก เวลาใครมาทำร้าย
ตรงนี้ เหมียวออกปกป้อง นิสัยนี้เป็นนิสัยผู้ชาย ได้มาจากพ่อ

vorapoat: ผมคิดว่าไม่จำเป้นต้องให้พี่มาเปลืองตัวด้วยครับ
ผม fight เองดีกว่า

20:52 ฉัน: ใครล่ะ ที่ทำให้พจน์เจ็บและเดือดร้อนใจมากที่สุดเวลานี้

vorapoat: ผมไม่ได้เจ็บครับ
ผมไม่แคร์คนพวกนี้หรอก
20:53 ผมโดนมาเยอะ
ในหลายเว็บ เขียนด่าผมตรงๆ และแรงกว่านี้ด้วย
พวกโดนยึดอมยิ้ม เกลียดชังผม มีเยอะกว่านี้มากครับ
นับพันเลยมั้ง

ฉัน: เหมียวไม่เปลืองเนื้อตัวหัวใจหรอกพจน์
มันเป็นหน้าที่ของคนรักความยุติธรรม
ไม่งั้น เหมียวมายืนตรงนี้ก็ไม่ได้สิคะ

vorapoat: ไม่ต้องหรอกครับพี่
ผมไม่อยากให้พี่มาเกี่ยวต่อ เพราะแกจะมองผมในแง่ลบได้

20:54 การช่วยของพี่ อาจทำให้ผมหนักขึ้นครับ
ฉัน: แต่ถ้าึถึงขั้นออกจากงาน มันเดือดร้อนครอบครัว ระยะหนึ่ง
ถ้าเหมียวไฟท์ พจน์จะไม่พอใจหรือคะ

vorapoat: ผมคิดว่า ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกครับ
20:55 ผมจะใช้วิธีของผม

20:56 ฉัน: พจน์แบบนี้อีกแล้วง่ะ…วิธีพจน์ ช้ามากและกว่าจะสำเร็จ
คนผิดก็ลอยนวลสนุกสนานกัน ที่สำคัญ มันไม่ยุติธรรมนี่นา

5 นาที
21:02 ฉัน: เหมียวอดทน อึด อิกนอร์พวกนั้น ไม่แยแส
ดูเหมือนแข็งแกร่ง มันก็มาว่ากลัวมันไง ไม่มีน้ำยา ยั่วยุ ท้าทาย
นั่นไม่ใช่ประเด็นหลัก เหมียวรู้สึกว่า พจน์ยอมคุณวันฉัตรมากไป
แล้วเหมียวก็เลยต้องยอมด้วย ซึ่งมันขัดกับความต้องการอย่างมากค่ะ

พจน์ว่า ถ้าเหมียวลุย พจน์จะโดนมองทางลบหนักกว่าเดิมอีก
คือสรุปแล้ว เหมียวต้องทำเสมือนไม่รับรู้ ไม่เห็นว่ามีคนพวกนั้น
เพื่อให้พจน์สบายใจ และแก้ปัญหาไปอย่างเงียบๆ

เราพูดกันแบบนี้มาครั้งหนึ่งแล้ว และเหมียวยอมมาแล้ว
ตอนนี้ เหมียวก็จะทำตามที่เหมียวเห็นว่าเหมาะสมแก่เวลา
วิธีการของเหมียว ปราบอธรรมได้ผลแน่นอน รวดเร็วและตายสนิท

11 นาที
21:14 ฉัน: ทุกอย่างที่มีการเริ่มต้น ต้องมีการลงจบในตัวของมัน
โชคร้ายไปหน่อย เหมียวลอยอยู่กลางปัญหานี้มานาน
พูดตรงๆนะคะ
เหมียวไม่เข้าใจมากนัก ว่าทำไมพจน์ยอม ยอม แล้วก็ยอม…
อะไรๆ ก็เลยมีน้ำหนักไปทางการตัดสินใจของเจ้านายก่อน

เหมียวก็เป็นสมาชิกคนหนึ่ง และเป็นฝ่ายที่เอื้อประโยชน์พอสมควร
ถ้าเขามีนโยบายจะพลีสสมาชิก ทำไมไปพลีสพวกที่คอยระรานเราล่ะ
เขาไม่อยากให้เหมียวอยู่กับบอร์ดนี้ หรือว่า พจน์เองที่รู้จักเหมียวว่า
ชอบลุย ก็เลยพยายามให้เหมียวอ่อนลงด้วยวิธีการที่พจน์เจรจาอยู่
มันเป็นแผนขอ

“ก่อนวันที่ ๕ มกราคม ๒๕๕๒ ในคืนนั้น ดิฉันกำลังแชทอยู่กับคุณวรพจน์เรื่องงาน
พอดี มีใครก็ไม่ทราบใช้บัตรผ่านมาตั้งกระทู้ ถามหาคนเก่าแก่ ก็เลยมีการคุยเรื่องชื่อล้อกอินในนั้น

แต่มีคนพาดพิงก้าวก่ายกริชนาคราช โดยที่ดิฉันไม่เกี่ยว ไม่ได้โพสต์ อยู่ดีๆก็มีคนเอาชื่อไปละเลง
คนกลุ่มนั้น ได้โดนแบนอมยิ้ม และสองคนในจำนวนนั้น ได้ติดต่อไปที่คุณวันฉัตร เพื่อขออมยิ้มคืน”

คุณกริชเธอเล่นวิชามนต์ดำบัตรผ่านเข้าไปว่ากระทบคุณแป้น คุณแป้นนึกว่าเป็นคุณหยามเกิรล์ก็เลยพูดเล่นทำนองนั้นในกระทู้
เพราะตัวเองเป็นบัตรผ่านคุณกริชแกกินปูนร้อนท้องเองนึกว่า คุณแป้นว่าตัวเอง เลยไปฟ้องเวปมาสเตอร์ให้ยึดล๊อคอินคุณแป้นกับ
คุณGenf ต่างหาก เวปมาสเตอร์เขาไม่มีเวลามานั่งกระทู้ทั้งหมดหรอกคู๊ณ คุณวรพจน์กับคุณวรฉัตรเขาไม่ใช่เด็กอมมือ นะคุ๊ณ
เขาคิดของเขาได้ไปตัดต่อข้อความคนอื่นแล้วส่งไปให้เวปเขาดูเขาก็รู้ ไปทำงานดีกว่า

อ่านแล้วขำ ๆ ๆ ๆ บ้ามากมาย ขนาดลาออกจากอมยิ้มแล้วยังพล่ามอะไรอีกเยอะแยะ
ดีเหมือนกันป้ารู้อะไรก็พูดมา คนจะได้รู้ว่าตลอดเวลา ยัยป้ากับวอพจน์ มีอะไรลับลมคมใน
กันอย่างที่คนตั้งข้อสงสัยจริง ๆ ด้วย …บ้าเพี้ยนมาก ๆ ป้าคนนี้

อยากบอกแกว่าชีวิตไม่ได้มีอยู่แค่เวปบอร์ด ออกไปหาความสุขอยู่กับโลกภายนอก กับสังคมมนุษย์บ้าง

ส่งมาทำไม wrote:

อ้าว..แล้วลาออกทำไม

อ้าว..แล้วลาออกทำไม

…การลาออกครั้งนี้ ทำเพื่อเขา ซึ่งมีครอบครัว ลูกเล็กๆสองคนที่น่ารักมากๆค่ะ

นี่คือความต่าง จากกรณีของคนอื่นๆ ปัญหามันอยู่ตรงที่ว่า

ยิ่งมีกรณีขัดแย้งความคิด ยิ่งเป็นโลกอักษรสนทนาที่มีความน่าสนใจ ใครๆก็อยากมาดู ว่าใครสู้กัน
บางคนก็ออกความเห็นดิบ หยาบ บางคนก็มีวิธีแก้ไขอย่างผู้ดี หลายคนก็สติแตก เป็นม้า เป็นตัวต่างๆ
คนสนุกที่มาอ่าน การมีคนมาเพิ่มเป็นลูกค้า และทำเงินให้กับบริการแห่งนี้ เงินนั้นเป็นค่าข้าวน้ำของ
บรรดาพนักงาน ลูกจ้าง รวมทั้งพจน์ พจน์ต้องออกรับหน้า เวลามีคดีขึ้นศาล ทำงานอย่างไม่มีวันพัก
พจน์คือคนที่โดนด่าแทนคุณวันฉัตร ทั้งที่การตัดสินหรือหลายๆเรื่อง พจน์ไม่เคยเห็นด้วยเลยกับเขา
อย่างกรณีโฉมใหม่ของราชดำเนิน ก็เป็นไอเดียของวันฉัตรเอง แต่เว็บมาสเตอร์รับเละ ใครๆก็ด่าพจน์
ทั้งที่เขาบอกว่าการเปิดจอมาไม่ให้ออกความเห็นในกระทู้นั้น มันไม่เหมาะกับลักษณะของคนไทย

เอาล่ะ ถ้าจะเป็นเรื่อง ยัยป้าอ้างว่าลาออกจากพันทิป member เพราะต้องการ “รักษาปกป้องวรพจน์และครอบครัว (เกี่ยวไรวะ)”
แล้วก็เสี้ยมให้วันฉัตร (เจ้าของเวป) กับ วรพจน์ (เวปมาสเตอร์) ทะเลาะกันอีก ร้ายจริง ๆ ป้าคนนี้
น่าจะมีใครส่งกระทู้นี้ไปให้วันฉัตรอ่านที…จะได้สงเคราะห์ให้วรพจน์กับป้าออกไปอยู่ด้วยกันเลย รักกันมากนะเนี้ย

ดั๊นนึกถึง น้ำอบ อะเธออออออออออออออออออออออออ

แมร่งโคตรตอแหลเลย