หมาน่อยธรรมดา wrote:

อันนี้ศาลทำเกินไปจริงๆ

ต่อให้แพทย์อยู่ด้วย แพทย์ก็ไม่มีมือที่ไหน ไปจับน้ำคร่ำไม่ให้เข้ากระเเสเลือดหรอก ต่อให้เป็นฟองอากาศในสายยาง เห็นโจ้งๆ เราก็ทำอะไรไม่ได้

แต่ศาลไม่รู้…คนถือกฏหมายไม่รู้

อย่างน้อยคนไข้เค้าก็อยากจะลุ้นกับโอกาศรอด 30% ไม่ใช่รอหมอจนตัวเหลือง

ทุกคนทำตามหน้าที่ครับ ดังนั้น แก๊สโซฮอลผิด

อีกหน่อยญาติๆพวกคุณป่วยแล้วหมอไม่มารักษา แล้วจะรู้สึก

เดี๋ยวรักษาแล้วตายห่าโดนฟ้องอีกงั้นก็ปล่อยๆแม่งตายไปเลยแล้วกัน

ผู้ป่วยเกิดอาการเหนื่อยแน่นหน้าอกขึ้นมาฉับพลัน*
ผู้ป่วยเสียชีวิตจากภาวะมีน้ำคร่ำไปอุดตันในเส้นเลือด*
เกิดจากมีน้ำคร่ำหลุดเข้าไปในเส้นเลือดของแม่ระหว่างการคลอด*
ไม่สามารถป้องกันได้ทำนายอาการล่วงหน้าก็ยาก อาการจะเกิดขึ้นเฉียบพลัน*
หลังจากหมอดมยา (วิสัญญีแพทย์) ทำการบล๊อคหลังให้ยาแก้ปวดแล้ว*
แพทยน์ไม่ได้อยู่ดูอาการคนไข้ตลอดเวลา แต่เดินไปดูอาการของคนไข้เคสอื่นๆ ซึ่งถือว่าผิดมาตรฐาน*
เทียบกับตำราแพทย์ต่างประเทศที่ระบุว่าต้องมีแพทย์คอยดูอาการคนไข้ตลอดเวลาหลังให้ยาแก้ปวด!!*
………………………………………………………………………………………………………………………..
อ่ะนะ เราว่ามันเป็นอุบัติเหตุที่ยากเกินจะคาดเดา แต่ถ้าแพทย์ละเลยต่อหน้าที่จริงก็คงต้องไปนั่งสำนึกผิดเอง
แต่จะว่าไป การเสียชีวิตขณะตั้งครรภ์ หรือขณะคลอดก็เกิดขึ้นได้ ไม่รู้ใครถูก ใครผิด คนตายลุกขึ้นมาตอบไม่ได้
เราก็ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ ก็คงต้องตามดราม่าต่อไป *-*

แมร่ง… โชคดีที่กุไม่มีผัว ไม่ต้องไปลุ้นว่าตอนเบ่งลูกว่ากุจะตายห่าเพราะหมอกลัวติดคุกหรือเปล่า ?!

หลังๆมานี่หมอชุมชนแทบจะรักษาแบบนั่งกินหมูอยู่แล้ว พ่องกุไปถอนฟันมันไม่ยอมถอนให้เพราะมันไม่เชื่อว่าพ่อกุค่าเบาหวานไม่เกินจุดเสี่ยง ร้อนถึงกุต้องแหกรถเปลืองน้ำมันไปเอาสมุดบันทึกสุขภาพพ่อกุไปอวดหมอ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถอนฟังเพราะพ่อกุดันตื่นเต้นความดันพุ่งปรี๊ด หมอเลยเลิกถอนฟัน แถมยังเสือกแนะพ่อกุว่าไปถอนฟันที่คลีนิคสิไป๊!! ห่า… กุวิ่งรถตั้งหลายรอด เซ็งจริงๆ (กุบ่นไปงั้นแหละ!)

รอมาซักพัก นึกว่าจ่าจะไม่ลงซะแล้วว

เมื่อก่อน เคสผ่าไส้ติ่งรพ.ชุมชนถูกฟ้อง เพราะ หมอที่ดมยาไม่ได้จบเฉพาะทางมา

จนปัจจุบัน ไม่มีรพชุมชนไหน ผ่าไส้ติ่ง ทั้งๆที่แพทย์จบไปสามารถทำได้ แต่รพเหล่านั้นไม่มีหมอดมยา…..

เมื่อมีเคสไส้ติ่งอักเสบมา ถูกส่งต่อไปรพ.จังหวัด … ซึ่งมีเคสมากมาย มีที่ต้องผ่าตัดด่วนกว่า รุนแรงกว่า

ทำให้เคสไส้ติ่ง ต้องรอไปก่อน… บางเคสรอจนไส้ติ่งแตก

ญาติโวยวาย บอกหมอไปมัวทำอะไรอยู่..รพ.ทำงานล่าช้า…

มองอยู่เพียงมุมเดียว…แล้วก้ฟ้องร้อง

……………………………………

มาถึงเคสนี้

อีกหน่อย หมอสูติที่จัดเปนสาขาขาดแคลนอยู่แล้ว … คงกลายเปนโคตรขาดแคลน

ความเสี่ยงสูง …. สถิติฟ้องมาก…โอกาสคนไข้ตายสูง(ทั้งๆที่หมอดูแลดีที่สุดอยู่แล้ว ..ไม่มีหมอคนไหนอยากให้คนไข้ตายหรอก)

ผลเสียที่เกิด คงตกอยู่ที่ประชาชนเหล่านี้นั่นเอง

อนาคต …. คงต้องไปฟ้องหมอตำแยแทน

@ Kassy:
ได้อ่านแบบนี้ค่อยเข้าใจขึ้นมาหน่อย
ไอ้ที่เถียงกันในกระทู้มันไร้สาระเกินเข้าใจ

โดยเบื้องต้น อาชีพหมอก็แบกรับความเสี่ยงอยู่แล้ว
และเป็นอาชีพที่ก้ำกึ่งระหว่างการรักษาอย่างเต็มที่กับรักษาตามแบบแผนไปเรื่อย มีหมอที่ทุ่มเทเพื่อคนไข้(ตามเวลาและความสามารถอำนวย)ซึ่งก็น่ายกย่องดี แต่ก็มีหมออีกประเภทหนึ่งที่นิยามคำว่าเต็มที่คือทำตามที่กฏหมายหรือขั้นตอนทางการแพทย์กำหนดไปงั้นๆ พูดตรงๆ คือรักษาแบบขอไปที ความเศร้ามันอยู่ตรงที่เราไม่อาจจำแนกหมอทั้งสองประเภทออกจากกันอย่างชัดเจนได้ ไม่มีทางรู้ว่าหมอประมาทเพราะเกิดเหตุคาดไม่ถึงหรือเพราะคิดน้อย อย่างเคสนี้ มีเปอร์เซ็นต์ว่าจะเกิดขึ้น 77 ในล้าน ซึ่งก็แปลว่าคนไข้ที่อยู่ตรงหน้าอาจจะเป็นก็ได้หรือไม่เป็นก็ได้ แต่กลับคิดไปแล้วว่า ‘คงไม่มีอะไร’ แล้วไปทำอย่างอื่น แล้วบังเอิญซวย คนไข้เกิดเป็นหนึ่งใน 77 คนนั้น

ผมเคยคุยกับหมอ ข้อจำกัดของหมออยู่ที่ต้องทำเวลา (รักษาคนไข้ให้ได้มากที่สุดในเวลาทำงาน) ต้องคิดเร็วตัดสินใจเร็ว ไม่มีเวลามาโอ้เอ้รอคนไข้ทีละคน ผมเข้าใจเขา หมอในประเทศเรามีน้อย หมอกากๆ ก็เสือกเยอะอีก (ในแง่กิริยามารยาท มีหมอส่วนหนึ่งคิดว่าตัวเองเป็นพระผู้ช่วยให้รอด คนไข้ต้องก้มกราบขอร้องให้เขาช่วยเหลือ) ดังนั้นคงไม่ใช่เรื่องแปลกที่หมอในเคสนี้จะละเลยความเป็นไปได้ 77 ในล้าน

ผมคิดว่าหมอส่วนใหญ่ที่ต้องทำยอดคนไข้จนชาชินมักจะลืมไปว่า คนไข้ที่อยู่ตรงหน้า ณ เวลานี้คือคนที่คุณต้องรอบคอบกับเขามากที่สุด ผมเข้าใจว่า 77 ในล้านมันน้อยมาก น้อยจน ‘เผลอ’ คิดว่ามันคงไม่เกิดขึ้นกับเรา แล้วยังไง? มันเกิดขึ้นแล้วหมอจะบอกว่าตัวเองเต็มที่แล้ว…สุดความสามารถแล้ว กล้าพูดเหรอว่าตัวเองไม่ได้ประมาท?

หมอที่ออกมาเรียกร้องว่าในอนาคตจะมีหมอไม่อยากทำคลอดมากขึ้นเพราะต้องแบกรับความเสี่ยง คือผมก็อยากจะบอกหมอพวกนั้นว่า “มึงคิดว่าที่ผ่านมามึงทำงานโดยไม่เคยแบกรับความเสี่ยงเลยรึไง?” ประเด็นคือไม่มีใครในโลกนอกจากตัวหมอเองว่าคุณเต็มที่กับคนไข้มากแค่ไหน สุดความสามารถจริงเหรอ ห่วงคนไข้ประหนึ่งเป็นบุพการีเลยรึเปล่า ที่พวกมึงเรียกร้องคือ “ต่อให้กูรักษาแล้วแม่งตาย กูก็ไม่รับผิดชอบ” เอิ่ม…ถ้ามึงเป็นหมอแล้วไม่อยากรับผิดชอบเหี้ยอะไรเลย กูว่ามึงเลิกเป็นหมอเหอะ ผมคิดว่าถ้าหมอเต็มที่กับคนไข้จริงๆ คงไม่มานั่งคิดหรอกว่าถ้าคนไข้ตายตัวเองจะซวย แต่หมอส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เป็นอย่างนี้ซะด้วย หมอก็คน หมอก็ไม่อยากติดคุก ผมเข้าใจ แต่คุณเป็นหมอนี่นา

ในเมื่อคุณเลือกเดินทางสายนี้ด้วยตัวเองแล้ว คุณจะเลือกรับแต่ประโยชน์ แต่ไม่ยอมแบกรับความรับผิดชอบอย่างนั้นเหรอ?

เพราะมันยาก คนจึงยกมือไหว้คนเป็นหมอ เช่นเดียวกับอาชีพครูและอาชีพซึ่งแบกรับอนาคตของชาติอื่นๆ(ที่จริงนักการเมืองก็ถูกนับเป็นอาชีพที่คนทั่วไปไหว้…แต่นั่นคงเป็นเรื่องที่โคตรนานมาแล้ว) ทุกครั้งที่คนไข้ไหว้คุณ คุณคิดว่าพวกเขาไหว้เพราะคุณประกอบอาชีพตรวจรักษาคน หรือไหว้เพราะไว้ใจว่าคุณจะรักษาเขาอย่างเต็มที่กันแน่?

เออนะ… wrote:

แมร่ง… โชคดีที่กุไม่มีผัว ไม่ต้องไปลุ้นว่าตอนเบ่งลูกว่ากุจะตายห่าเพราะหมอกลัวติดคุกหรือเปล่า ?!
หลังๆมานี่หมอชุมชนแทบจะรักษาแบบนั่งกินหมูอยู่แล้ว พ่องกุไปถอนฟันมันไม่ยอมถอนให้เพราะมันไม่เชื่อว่าพ่อกุค่าเบาหวานไม่เกินจุดเสี่ยง ร้อนถึงกุต้องแหกรถเปลืองน้ำมันไปเอาสมุดบันทึกสุขภาพพ่อกุไปอวดหมอ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถอนฟังเพราะพ่อกุดันตื่นเต้นความดันพุ่งปรี๊ด หมอเลยเลิกถอนฟัน แถมยังเสือกแนะพ่อกุว่าไปถอนฟันที่คลีนิคสิไป๊!! ห่า… กุวิ่งรถตั้งหลายรอด เซ็งจริงๆ (กุบ่นไปงั้นแหละ!)

จับแพะชนแกะได้มั่วอีก หมอฟันเค้าเห็นความดันขึ้นเกินปกติ เค้าก็ไม่กล้าจะเสี่ยงต่อแล้ว ห้องฟันที่ไหนจะมียาลดความดันให้ ลองเอาความดันทีบอกว่าขึ้นไปเจอกับหมออายรุกรรมดิ จะได้ถูกทาง
ผ่าตัดอะไรก็ช่าง คนไข้มีโรคเยอะเสี่ยงสูงกว่าปกติ เค้าก็ต้องให้ไปควบคุมให้ดีก่อนผ่าอยู่แล้ว เค้าคำนึงความปลอดภัยทั้งสองฝ่าย
ไม่ใช่อู้งาน นั่งกินหมูนะจ๊ะ

27.แต่ศาลฎีกาบอกว่า อัตราตาย 80% แปลว่ามีอัตรารอด 20% ซึ่งถ้าอยู่ใกล้ชิดตลอด สามารถแก้ไขให้การรักษาได้;คหสต. แสดงว่า80%ที่ตายนี่ศาลคิดว่าเค้าไม่ได้มีแพทย์อยู่ด้วยตลอดใช่มั้ย?? ถึงมีแพทย์อยู่ด้วยตลอดก็ใช่ว่าจะช่วยได้หมดหรอกนะ

สุดท้าย อ.ประ เบิกความตอนหนึ่งว่า “ที่มาเป็นพยานศาล เพราะต้องการรักษาความเป็นธรรมในสังคม เพื่อให้เกิดเป็นที่ปรากฎเกียรติภูมิและเกียรติศักดิ์แก่ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม โดยเฉพาะในระยะที่บรรดาแพทย์ทั้งหลายมีการศรัทธาใน ทรัพย์สินเงินทอง มากกว่า จิตและวิญญาณและจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของแพทย์ พยานจึงจะมาประสงค์ให้การในคดีนี้อย่างตรงไปตรงมา ตามหลักวิชาการและประสบการณ์ที่ได้รับมา” like

เท่าที่อ่านมา คดีนี้น่าจะเพื่อเป็นคดีตัวอย่าง ไม่ได้จะเพื่อทำร้ายใคร แต่แอบสงสัยว่าพยาบาลที่เฝ้าคนไข้ ไม่ต้องรับผิดชอบร่วมเรอะ เรื่องวัดBPเนี่ย

แต่สงสัยว่า ถ้าต่อไป เคสคลอดต้องมีหมออยู่ด้วยตลอดเวลา เคสดมยา หมอดมยาต้องอยู่ด้วยตลอดเวลา แล้วโรงบาลชุมชนจะทำยังไง แล้วถ้ามีเคสฉุกเฉินพร้อมกันเยอะๆจะต้องทำยังไง ในเมื่อหมอในประเทศไทยมีไม่เพียงพออยู่แล้ว อย่าว่าแต่โรงบาลชุมชนเลย โรงบาลจังหวัดยิ่งแย่เถอะ ประเทศไทย มองไม่เห็นทางออกจริงๆ

แค่ no one คนนึงในบอร์ด wrote:

สงสัยอนาคต คงต้องให้แพทย์สาขาที่ขาดแคลน มานั่งเฝ้ามอนิเตอร์ไว้ตลอดคนนึงหละมั้งเนี่ย จะได้เ้ฝ้าได้ทีละหลายคน

เฮ้ยไม่ได้เว้ย มอนิเตอร์เห็นอาการผิดปกติจริง แต่เสือกวิ่งไปไม่ทันอ่ะดิ

เฮ้อ wrote:

แฟนคลับจ่า wrote:
acer55 wrote:
แฟนคลับจ่า wrote:
กรูกะแล้วว่าจ่าต้องสรุปเอียง
ลองเนื้อเรื่องเป็นวิศวะสร้างตึกแล้วอยู่ๆตึกฟังลงมาเพราะสาเหตุที่ป้องกันไม่ได้ดิ (กรูสมมตินะ) รับรองว่าเราจะได้เห็นจ่าเขียนสรุปอีกแบบนึง
ที่ตึกพังเพราะ มันคำนวนออกมาไม่ดีไม่ใช่หรอ กรณีของแพทย์ มันเป็นความน่าจะเป็นนิหว่า มึงไม่มีเพื่อน ญาติ พี่น้อง เป็นหมอ มึงไม่รู้หรอก
เหยดดดดด ขนาดกรูสมมติ มรึงยังบอกว่ามันคำนวณออกมาไม่ดี เอาเคสไหนมาพูดวะเนี่ย กรูบอกว่ากรูสมมติ
งั้นกรูขอสมมติใหม่นะ
สมมติว่ามีคนเมายาบ้าจี้เด็กเป็นตัวประกัน ตำรวจพยายามช่วยตามหลักการช่วยเหลือตัวประกันทุกอย่างแล้ว แต่ช่วยไม่ได้ ปรากฎว่าเด็กตาย
กูทายเลยว่าพวกที่เข้าข้างหมอในดราม่าเนี้ยะ จำนวนไม่น้อยที่จะต้องด่าตำรวจ
ปูลู กรูสมมตินะเว้ย พวกมรึงอย่าคิดจริงจังขนาดนั้นดิวะ

แล้วตำรวจมันต้องจ่าย10ล้าน หรือติดคุกหรือเปล่าล่ะ ไอ้ควาย
ของอย่างนี้แมร่งยังเอาไปเทียบอีก

มรึงอ่ะดิกากควาย ด่ากรูก่อนนะไอ้สัตว์

มีข้อสงสัยว่ะ……

1 หมอไปไหนมาไม่มีระบุ 16ปีก่อนการบล็อคหลังไม่เยอะมาก ถือเป็นของใหม่เลยก็ว่าได้การจะทิ้งคนไข้ไปเฉยๆแปลว่่าต้องมีเคสด่วนไม่ก็….เคสเส้นใหญ่ แต่ไม่มีการระบุตรงจุดนี้

2 คนจัดคิวเคสทำไมไม่พูดถึง……ปกติแล้วหมอไม่จัดคิวคนไข้เองแน่อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่กับโรงบาลใหญ่ๆล่ะ แล้วทำไมจัดคิวชนกัน….แล้วไปชนกับเคสไหน

สงสัยอยู่2ข้อ คาดว่าหมอคงทำตามคิวที่จัดไว้แหละ แต่สงสัยว่าใครจัดคิวหรือเกิดอะไรขึ้น

ไม่มีใครบอกว่าหมอจะไม่รับความเสี่ยงเลยนิหว่า
แค่หมอออกมาบอกว่าจะทำตามคำพิพากษาแค่นั้นเอง
คำพิพากษาก็ชัดเจนอยู่แล้วบอกว่าถ้าทำepidural block แล้วอยู่เฝ้าตลอดเวลาไม่ได้
ถือว่าไม่ได้มาตรฐาน ตามคำให้การของหมอประดิษฐ์(แน่ใจเหรอว่าถือหุ้นรพ.และจบที่เดียวกันจะต้องชอบหน้ากัน ศาลเอาแนวความคิดนี้มาจากไหนวะ)ที่อิงมาตรฐานรัฐเพนซิลวาเนีย สหรัฐฯ
ดังนั้นก็สรุปง่ายๆว่าถ้าหมอดมยาแทงหลังคนไข้แล้วไม่ได้นั่งเฝ้า ก็อย่าแทงหลังเลยเดี๋ยวมันจะไม่ได้มาตรฐาน

ในคดีนี้หมอดมยาไม่ได้อยู่กับคนไข้ 15 นาที ก็แปลว่าไปขี้ยังไม่ได้เลยว่ะ ถ้าจะไปก็ต้องมีหมอดมยามาเปลี่ยน
โอ้ว จะแทงหลังทีต้องใช้หมอดมยาสองคนเลยเหรอวะ
ไม่ต้องทำห่าอะไรแล้ว หมอดมยาแม่งน้อยฉิบหาย

จบคดีนี้กูว่าหมอดมยากะหมอสุติคงน้อยลงเยอะ
เด็กจบใหม่คงไปเรียนสาขาที่เสี่ยงน้อยกว่า
ไอ้ความเห็นที่อ้างจริยธรรมห่าเหวอะไรนี่อย่ามาโลกสวยแถวนี้
เวลาหมอติดคุกพวกมึงไม่เดือดร้อนนี่หว่า ไปช่วยส่งโอเลี้ยงให้มั้ยวะ
ลูกเมียพ่อแม่ พวกมึงจะช่วยเขาเลี้ยงไหม เขาแค่หลีกเลี่ยงไม่ทำหัตถการที่มีความเสี่ยงสูง
ตามมาตรฐานศาลไทยแค่นั้น ไม่ได้แปลว่า คนไทยจะคลอดลูกไม่ได้

ไอ้ความเห็นที่ว่า คดีนี้เป็นคดีแพ่งไม่ติดคุกน่ะ มึงคงไม่ได้อ่านข่าว
ว่าญาติๆเขากำลังคิดว่าจะฟ้องคดีอาญาอยู่

เห้อกรูละกลุ้ม

หื่นคุง wrote:

ไม่มีใครบอกว่าหมอจะไม่รับความเสี่ยงเลยนิหว่า
แค่หมอออกมาบอกว่าจะทำตามคำพิพากษาแค่นั้นเอง
คำพิพากษาก็ชัดเจนอยู่แล้วบอกว่าถ้าทำepidural block แล้วอยู่เฝ้าตลอดเวลาไม่ได้
ถือว่าไม่ได้มาตรฐาน ตามคำให้การของหมอประดิษฐ์(แน่ใจเหรอว่าถือหุ้นรพ.และจบที่เดียวกันจะต้องชอบหน้ากัน ศาลเอาแนวความคิดนี้มาจากไหนวะ)ที่อิงมาตรฐานรัฐเพนซิลวาเนีย สหรัฐฯ
ดังนั้นก็สรุปง่ายๆว่าถ้าหมอดมยาแทงหลังคนไข้แล้วไม่ได้นั่งเฝ้า ก็อย่าแทงหลังเลยเดี๋ยวมันจะไม่ได้มาตรฐาน

ในคดีนี้หมอดมยาไม่ได้อยู่กับคนไข้ 15 นาที ก็แปลว่าไปขี้ยังไม่ได้เลยว่ะ ถ้าจะไปก็ต้องมีหมอดมยามาเปลี่ยน
โอ้ว จะแทงหลังทีต้องใช้หมอดมยาสองคนเลยเหรอวะ
ไม่ต้องทำห่าอะไรแล้ว หมอดมยาแม่งน้อยฉิบหาย

จบคดีนี้กูว่าหมอดมยากะหมอสุติคงน้อยลงเยอะ
เด็กจบใหม่คงไปเรียนสาขาที่เสี่ยงน้อยกว่า
ไอ้ความเห็นที่อ้างจริยธรรมห่าเหวอะไรนี่อย่ามาโลกสวยแถวนี้
เวลาหมอติดคุกพวกมึงไม่เดือดร้อนนี่หว่า ไปช่วยส่งโอเลี้ยงให้มั้ยวะ
ลูกเมียพ่อแม่ พวกมึงจะช่วยเขาเลี้ยงไหม เขาแค่หลีกเลี่ยงไม่ทำหัตถการที่มีความเสี่ยงสูง
ตามมาตรฐานศาลไทยแค่นั้น ไม่ได้แปลว่า คนไทยจะคลอดลูกไม่ได้

ไอ้ความเห็นที่ว่า คดีนี้เป็นคดีแพ่งไม่ติดคุกน่ะ มึงคงไม่ได้อ่านข่าว
ว่าญาติๆเขากำลังคิดว่าจะฟ้องคดีอาญาอยู่

เห้อกรูละกลุ้ม

จะว่าไปเคยไปอ่านบทความเรื่อง heat stress ของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียอยู่ เค้าทำการตรวจคนงานการสร้างทุกๆ … กี่นาที/ชั่วโมง ทำงานได้กี่ชั่วโมง พักเท่าไร ถ้ามีอาการอะไรต้องนำส่งรักษา แนวทางวินิจฉัย stress stroke syncope … ต่อไปถ้าคนงานเกิดภาวะเกี่ยวกับลมแดดต่างๆ หรือถึงตาย คงต้องให้ญาติยกมาตรฐานของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียมาละ

แฟนคลับจ่า wrote:

สุดยอดเลยครับบบ ทีนี้พวกเข้าข้างไม่ลืมหูลืมตาจะได้ตาสว่างขึ้นมาบ้าง

ใครไม่ลืมหูลืมตาวะ ?
บอกตรงๆ อ่านที่เค้าสรุปเป็นข้อๆแล้ว ตูก็ยังคิดเหมือนเดิม ว่าศาลไม่ได้ดูความเป็นจริง
เอาง่ายๆ ถ้าให้มาเป็นหมอในเคสนี้ จะทำยังไงกันมั่ง
1. นั่งเฝ้าคนไข้รายนี้ โดยไม่สนใจคนไข้รายอื่น ?
2. ปลีกตัวไปช่วยคนไข้รายอื่น แล้วให้พยาบาลเฝ้า ?
แน่นอน ถ้าเอาตามศาลพิจารณา ก็ต้องทำตามข้อ 1. ถึงจะถูก

….ว่าแต่ คิดดีแล้วเหรอ ที่จะทำแบบนั้น
จริงอยู่ อาจจะบอกว่า คนไข้รายอื่น ก็ให้หมอคนอื่นไปรักษาแทนสิ

…แล้ว มันมีมั้ยล่ะ

ก็ อย่างที่ว่ากันแหละ “เป็นหมอก็ต้องทำให้ดีที่สุดสิ ทำไม่ได้ จะมาเป็นหมอทำไม”
ก็เพราะบอกมาแบบนี้ หมอเค้าก็เลยจะไม่ทำแล้วไง (คงเฝ้าตลอดไม่ได้ งั้นก็ไม่รับทำละกัน)ถูกต้องแล้วนี่นา

…ต่อไปนี้ขอเชิญพบกับการให้การรักษารูปแบบใหม่
โดยทาง รพ.จะจัดแพทย์ไว้คอยดูแลท่านตลอด24ชม.
อ๊ะ แต่ต้องมาให้ทันนะ เพราะในแต่ละวัน เราคงรักษาท่านได้ไม่กี่คน…

…ตรงตามหัวดรามาเด๊ะ

เนื่องด้วยทนาย A จบจากสถาบันแห่งเดียวกับ ทนาย B ทั้งยังสอบผ่านเนติในรุ่นเดียวกัน ดังนั้นการให้สำนวนของทนาย A ผู้ว่าความให้โจทก์จึงไม่น่าจะมีอคติหรือความคิดมุ่งร้านต่อทนาย B และฝ่ายจำเลย

อ้าวมองกลับกัน …

งั้นทนาย B ที่จบจากสถาบันเดียวกับทนาย B ก็ย่อมไม่มีอคติ

งั้นการให้สำนวนความของทั้งคู่ย่อมปราศจากความต้องการห้ำหั่นของทั้งทนาย A และ B โจทก์และจำเลย ดังนั้น

ศาลยกฟ้อง – - เนื่องด้วยปรองดองสมานฉันท์ เราสถาบันเดียวกัน ประเทศเดียวกัน …

ปล.คิดเหรอว่าการแข่งขันที่สูงขนาดนี้จะไม่มีผลต่ออคติคนเลย …

หมอ ต้องดูแล ถึงที่สุดสิวะ ยิ่งเป็นคนตั้งท้องยิ่งต้องใกล้ชิด ใช้ยาผิดมาตรฐาน อีก
แต่ยอมรับ ชีวิตหมอก็ไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น หมอเลวๆ แค่ชื่อเสียงอย่างเดียวก็มีถมเถ

@ Teacher:
ขอบคุณที่ช่วยเจาะประเด็นให้คนที่ไม่มีความรู้ด้านการแพทย์อย่างเราเข้าใจมากขึ้นค่ะ ขอบคุณค่้ะ

DZ wrote:

อ่านที่เอามาจบแล้ว ก็ยังคิดแบบเดิมนะ

ศาลตัดสินโดยนำบริบทของกฎหมายจากเพนซิลวาเนียมาอ้างอิงว่าแพทย์ต้องอยู่ตลอด
แต่ อาจารย์จากรามาฯ และ อ.ว อีกท่านกล่าวในทิศทางว่าไม่จำ้เป็นต้องเฝ้าตลอด และถึงอยู่ก็อาจไม่รู้ว่าเป็นโรคนั้นอยู่ดี
เมื่อประกอบกับเหตุการณ์ที่ว่าแพทย์รายนั้นไปรักษาคนไข้รายอื่น + สัดส่วนแพทย์ประเทศไทยไม่พอแล้ว ผมว่าฝ่ายแพทย์ก็ยังไม่น่าผิดนะ

กลับไปอ่านหน้า 45 ของคำพิพากษา ใหม่ อีกสัก สามรอบ นะครับ

… ไอ้พวกเรื่องมาก

หมอตำแย เป็นคำตอบสุดท้ายครับ

@ Wiwi version 1.0:

อ่านไม่ครบนะค่ะ อันนี้เขาตัดสินทางแพ่ง แต่ทางครอบครัวกำลังจะฟ้องทางอาญาอยุ่่ค่ะ

@ Wiwi version 1.0: พวกผมก็เรียนหมอกันแบบนี้แหละ จากที่อ่านมาหมอเขาก็รอดูอาการจนมั่นใจเรื่องการบล๊อคหลังตั้ง 40 นาทีแล้ว (นานมากๆแล้วนะ) ส่วนเรื่อง DIC หรือน้ำคร่ำนั่น มึงไม่ได้อ่านหรือไงว่าแสนคนเจอ 7.7 คน หรือก็คือ 0.0077% มึงคิดว่ามันเกิดบ่อยรึไงวะครับ

แล้วที่เขาบอกว่า 4-5 นาที มึงพูดนี่มึงรู้รึเปล่าว่าเขาวิ่งมาจากที่ไหน ร.พ.ไม่ได้เหมือนห้องรูหนูของมึงนะจะได้มานั่งจ้องหน้าคนไข้ทั้งวัน หมอก็ต้องไปดูแลคนไข้คนอื่นๆด้วยดิวะครับ (ถ้ามึงยังเถียงอีก แสดงว่ามึงไม่เห็นใจคนไข้คนอื่นๆที่ต้องการหมอเหมือนกัน)

ผมแค่จะลงไปซื้อของใต้คอนโดนี่ แค่รอลิฟท์บางทีก็ปาไปกว่า 2-3 นาทีแล้ว ยังไม่รวมเวลาเดินอีกนะวะครับ

มึงไม่เจอกับตัวก็พูดได้แหละครับ ลองถามตัวเองดูว่าถ้าสมมติวันนึงมึงทำงานอยู่ (ผมไม่รู้ว่างานอะไร สมมติว่าเก็บขยะขายก็แล้วนะ) มึงก็เก็บไปตามปกติ ไม่ได้ประมาทอะไรเลย แต่มาคราวหนึ่งมึงเสือกไปเก็บได้ C4 ที่ซ่อนไว้อยู่ในกระป๋องโค้กที่เขาเอาไปทิ้ง (โอกาสโคตรน้อยเลยที่จะซวยแบบนั้น) แล้วมึงดันขับซาเล้งไปจอดหน้ารัฐสภาพอดีกับที่มีคนจุดชนวนระเบิด ส่งผลให้ ส.ส. คนหนึ่งเสียชีวิต แล้วมึงก็โดนรัฐบาลจับและฟ้องข้อหาเจตนาฆ่า ก่อความไม่สงบภายในประเทศ มีอาวุธสงครามไว้ในครอบครอง เป็นกบฏโค่นล้มรัฐบาล ฯลฯ (ปล.ไม่ได้เรียนกฎหมายมา ยกตัวอย่างมั่วๆเพราะยังไงมันก็ไม่เกี่ยวอยู่แล้ว นี่แค่ตัวอย่างจำลองเหตุการณ์) ถามมึงหน่อยเหอะว่ามึงจะรู้สึกยังไง (คนทั้งประเทศด่ามึงด้วย ว่าไอ้เลว ทำไมมึงทำตัวสันดานแบบนี้ … ปล. แค่ตัวอย่างสมมตินะครับ) ถึงตอนนั้นคงจะเข้าใจ

ปล.สุดท้าย ไม่ต้องตอบนะครับ เพราะผมไม่เคยอ่านซ้ำ มึงตอบผมมาผมก็คงจะไม่ได้รับรู้อะไรแล้ว (นี่กูจะก่อดราม่าเพิ่มอีกเรื่องรึเปล่าวะเนี่ย -_-”)

หน้า45 เกี่ยวกับความคาดหวังและความเชื่อถือของผู้ป่วยต่อรพ.ใช่ไหมครับ?
ถ้าประเด็นนั้นผมเห็นว่ามันเป็น”ความคิดส่วนตัวของผู้ป่วย” ซึ่งความเป็นจริงมันคนละเรื่องกัน
ที่รพ.จ่ายแพงๆพวกนี้ส่วนหนึ่งผมว่าอุปกรณ์กับบรรยากาศนะครับ
ถ้ารพ.โฆษณาประเด็นความน่าเชื่อถือนี้อย่างชัดเจน ส่วนนี้ผมก็ยอมรับว่าผิดจริงๆ
(หรือศาลมองว่าราคาแพงเป็นการชี้นำเรื่องคุณภาพหว่า)

เหตุผลที่ตอนนี้ยอมรับได้น่าจะเป็น46 ที่ว่าไม่ได้สั่งให้เครื่องทำงานอัตโนมัติ
ผู้ป่วยจึงตายเพราะ ความประมาท มากกว่านะ

ปล. ถ้าสั่งให้ทำงานอัตโนมัติแล้วยังตาย ผมแอบอยากรู้นะว่าหมอจะแพ้คดีไหม

Kassy wrote:

สุดท้าย อ.ประ เบิกความตอนหนึ่งว่า “ที่มาเป็นพยานศาล เพราะต้องการรักษาความเป็นธรรมในสังคม เพื่อให้เกิดเป็นที่ปรากฎเกียรติภูมิและเกียรติศักดิ์แก่ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม โดยเฉพาะในระยะที่บรรดาแพทย์ทั้งหลายมีการศรัทธาใน ทรัพย์สินเงินทอง มากกว่า จิตและวิญญาณและจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของแพทย์ พยานจึงจะมาประสงค์ให้การในคดีนี้อย่างตรงไปตรงมา ตามหลักวิชาการและประสบการณ์ที่ได้รับมา”

ยิ่งเห็นหมอเหี้ยๆและสาวกออกมาดิ้น ยิ่งช่วยยืนยันว่าที่ผ่านมา แพทย์ไทยแม่งยุคมืดขนาดไหน

ขอสดุดีคุณหมอประ ญาติคนไข้ ศาล หมอดีๆที่มาช่วยเม้นด้วย ที่ช่วยจุดเทียนให้แสงสว่าง ชาบูๆ (แม้จะมีพวกเหี้ยคอยเป่าลมหายใจเหม็นๆใส่เทียนนั้นก็ตาม)

ขออภัยที่กรูไม่ไหลตามจ่า และกรูเชื่อว่าใครใช้สื่อ ใครเสี้ยม ใครลำเอียง จุดจบแม่งไม่มีดีหรอกสัส แรกๆแม่งได้ผลเร็ว แต่ดูผลสุดท้ายสิ อย่างดาวสยาม อย่างเมเนเจ๋อ ผลเป็นไงล่ะ

ขอโทษทีครับ เพิ่งไปอ่านฉบับเต็มมา … ขอให้ลืมๆที่โพสต์ไปข้างบนก็แล้วกันนะครับ (ผิดก็ขอโทษแล้วนะ >,<)

หมอดีๆอ่ะเหรอ

เคยเจอนะ เเต่เเพง

เรยารีเทิร์นค่ะ wrote:

อยากฝากถึงคุณหมอที่กลัวนั้นกลัวนี้ เอาแต่อ้างนู้นอ้างนี่ โทษศาลตัดสินไม่ยุติธรรม จนส่งผลกระทบต่อการทำหน้าที่ของคนเป็น”หมอ”นะคะ ว่า

“วันนี้คุณทำเต็มที่แล้วหรือยัง…??”
.
.
.

ขออภัยนะคะ ดิฉันไม่มีความรู้ทางด้ายการแพทย์ ดิฉันคิดได้แค่นี้ค่ะ

อ่านแล้วเห็นด้วยค่ะ ว่า “คุณคิดได้แค่นี้จริงๆ”

MiChan wrote:

เนื่องด้วยทนาย A จบจากสถาบันแห่งเดียวกับ ทนาย B ทั้งยังสอบผ่านเนติในรุ่นเดียวกัน ดังนั้นการให้สำนวนของทนาย A ผู้ว่าความให้โจทก์จึงไม่น่าจะมีอคติหรือความคิดมุ่งร้านต่อทนาย B และฝ่ายจำเลย

อ้าวมองกลับกัน …

งั้นทนาย B ที่จบจากสถาบันเดียวกับทนาย B ก็ย่อมไม่มีอคติ

งั้นการให้สำนวนความของทั้งคู่ย่อมปราศจากความต้องการห้ำหั่นของทั้งทนาย A และ B โจทก์และจำเลย ดังนั้น
อารายของเมิ๊งงงงงงง olo

ศาลยกฟ้อง – – เนื่องด้วยปรองดองสมานฉันท์ เราสถาบันเดียวกัน ประเทศเดียวกัน …

ปล.คิดเหรอว่าการแข่งขันที่สูงขนาดนี้จะไม่มีผลต่ออคติคนเลย …

—ต่อจากที่กู Quote—
อรายของเมิ๊งงงงงง olo

DZ wrote:

หน้า45 เกี่ยวกับความคาดหวังและความเชื่อถือของผู้ป่วยต่อรพ.ใช่ไหมครับ?
ถ้าประเด็นนั้นผมเห็นว่ามันเป็น”ความคิดส่วนตัวของผู้ป่วย”

ใช่ครับ ความคาดหวังของ return customer ครึ่งบน define ว่า ผู้ตายนั้น
เป็น return customer โดยมีความคาดหวัง ที่จะได้รับการดูแลที่ดีกว่า แม้จ่ายแพงกว่า
นั่นคือ ความคาดหวัง ส่วนตัวของคนไข้ … แต่มันไม่ได้มีแค่นั้น

มาที่ หน้าที่ 45 บรรทัดที่ 7 นับจากด้านล่าง
–
ฉะนั้น การที่จำเลยที่ 3 และ 4 ตกลงเป็นแพทย์เพื่อทำคลอดแก่ผู้ตาย
จึงเกิดหน้าที่ ที่จะต้องปฏิบัติต่อผู้ตายด้วย มาตราฐานของการประกอบวิชาชีพเวชรกรรม
ในระดับดีที่สุดที่โรงพยาบาลเอกชน เช่นจำเลยที่ 1 พึงจะมี

โดยไม่อาจนำไปเปรียบเทียบให้อยู่ในระดับเดียวกับการไปคลอดที่โรงพยาบาลของรัฐ
ซึ่งมีผู้ป่วยเป็นภาระที่ต้องดูแลมาก
–

จากตรงนี้ หาจะเขียนในรูปที่เข้าใจง่าย คือ

##
คนไข้ยอมจ่ายแพง ก็ความคาดหวังว่า จะได้รับการดูแลที่ดีกว่า

เมื่อหมอ ตกลงรับเป็นคนไข้ทำคลอด แล้ว ก็มี หน้าที่ ดูแลคนไข้
ด้วยมาตราฐานที่ดีที่สุดตามที่โรงพยาบาลเอกชนพึงมี

โรงพยาบาลเอกชนจะบอก แบบเดียวกับ โรงพยาบาลรัฐ
ว่า คนไข้เยอะ ดูแลไม่ทั่วถึง ไม่ได้
##

ซึ่ง contradict ต่อ สมมุติฐานที่ว่า
“เมื่อประกอบกับเหตุการณ์ที่ว่าแพทย์รายนั้นไปรักษาคนไข้รายอื่น + สัดส่วนแพทย์ประเทศไทยไม่พอ”

ด้วยเหตุนี้ จึงคิดว่า หน้า 45 เป็น คำตอบของ สมมุติฐานที่ตั้งไว้ครับ

Kassy wrote:

จาก PANTIP http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L11668476/L11668476.html
จริง ๆ แล้ว ฎีกา หมอที่ รพ.สมิติเวช คือ …
1. คดีนี้ โจทก์ คือ สามีของผู้ป่วย(หรือผู้ตาย) และตามด้วยลูก ๆ อีกสามคนที่จำ
เป็นต้องเป็นโจทก์ร่วมด้วย เพื่อให้ได้รับค่าชดเชย จากการเสียชีวิตของแม่ (หรือผู้ป่วย)
2.ผู้ป่วยรายนี้ตั้งครรภ์ครั้งที่ 8 ,เคยคลอดแล้ว 3 ครั้ง เคยแท้งบุตรและต้องขูดมดลูกแล้ว 4 ครั้ง (G8P3A4)
3.ผู้ป่วยบอกหมอเองว่า “ขอทำการบล็อกสันหลังเพราะกลัวการเจ็บระหว่างคลอด”
4.ส่วนจำเลย มีสี่คน คือ หมอสูติฯ ที่เป็นเจ้าของไข้ ซึ่งเคยทำคลอดลูก ๆ คนก่อน ,
หมอวิสัญญี (หรือหมอดมยา) ผู้ทำ epidural block และได้เคยทำ epidural block ให้กับคนไข้คนนี้ ในการคลอดลูกคนก่อนด้วย,
จำเลยอีกสองคน คือ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลSV และโรงพยาบาลSVในนามนิติบุคคล
5.หมอดมยา คนนี้ เรียนจบมาแล้ว 31 ปี ไม่ใช่แพทย์จบใหม่ กะเกณฑ์แล้วน่าจะอายุประมาณ 50-55 ปี
6.มูลค่าความเสียหายของคดีนี้ ในตอนเริ่มที่ศาลชั้นต้น มีเดิมพันสูงถึง 695,621,852 บาท คือรวมความเสียหายทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากภรรยาเสียชีวิต
7. ศาลชั้นต้น ยกฟ้อง บอกว่า Pulmonary embolism ยังถือว่าจัดเป็นภาวะ “พ้นวิสัยที่วิสัญญีแพทย์ หรือ สูตินรีแพทย์ โดยทั่วไป จะป้องกันและเยียวยาได้” ไม่ผิดฐานประมาท
8.ศาลอุทธรณ์ ว่าตามนั้น (แต่การยื่นฟ้องของโจทก์ลดมูลค่าความเสียหายลง ศาลประเมินว่า ตัวเลขเดิมที่ประเมินมานั้น ไม่น่าเชื่อถือ)
9.เรื่องเดินมาถึงศาลฎีกา “โจทก์” (หรือฝ่ายคนไข้) มีพยานเบิกความเพิ่ม คือ ศ.คลินิกเกียรติคุณ นพ.ประ (ขอปกปิดจะปลอดภัยกว่า) หรืออีกชื่อในหนังสือพิมพ์คือ “หมอหลวง” อดีตหมอหลวงและอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล
10. อ.ประ เป็นแพทย์เฉพาะทางด้านวิสัญญี และเป็นผู้นำวิชา epidural block มาใช้ในประเทศไทยเป็นครั้งแรก! ในโรงพยาบาลศิริราช
11.ตามสำนวนฟ้อง อ.ประ ถือหุ้น โรงพยาบาลSV เองด้วย!
12. อ.ประ สนับสนุนว่า จำเลย (ฝ่ายหมอ) ผิดจริง ตามสิ่งที่โจทก์ยื่นฟ้อง
13. โจทก์ (หรือสามี) ยื่นคำฟ้องในลักษณะที่ว่า วิสัญญีแพทย์ได้ทำ epidural block แล้วละทิ้ง ต้องไปดมยาสลบคนอื่นที่ห้องอื่น จนเป็นการ ละเว้นไม่ปฎิบัติตามหน้าที่ ที่ควรจะทำ
14.สิ่งที่เป็น “ความผิด” ในฎีกานี้ คือ การประมาท อันเนื่องมาจาก หมอวิสัญญี และหมอสูติฯ ทอดทิ้งผู้ตายไปรักษาพยาบาลผู้ป่วยรายอื่น จนเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย
15.สิ่งที่ อ.ประ สนับสนุน หรือ เบิกความ มีสองประเด็นหลัก
16.ประเด็นแรก คือ มีความจริงเรื่องหนึ่งที่ปรากฎในรูปคดี คือ หมอวิสัญญีฯ หลังจากทำ epidural block เสร็จ ก็ฝาก พยาบาล ว่าในทำนองว่า “ถ้าคนไข้ปวด ก็เพิ่มยานะ”
17. พยาบาลเพิ่มยาจริง และนั่นคือการฉีดยาเข้า epidural block
18.และความจริงในเรื่องนี้ก็คือ พยาบาลฉีดยาเข้า epidural block ไม่ได้ ซึ่งที่ประชุมแพทยสภาได้เห็นสอดคล้องกันในประเด็นนี้ และมีข้อกฎหมายออกบังคับใช้ และยืนยันมาแล้วด้วยก่อนหน้านี้
19.อ.ประ บอกว่า อาการแทรกซ้อนทางสูติศาสตร์ซึ่งเกิดขึ้นเอง มีความดันโลหิตตก แน่นหน้าอก หายใจไม่ออก ตัวเขียว ซึ่งวิสัญญีแพทย์เท่านั้นจึงจะวินิจฉัยอาการต่าง ๆ เหล่านั้นได้ พยาบาลไม่มีโอกาสได้เรียนรู้เรื่องต่าง ๆ เหล่านี้
20.โดย อ.ประ ได้ยก “ระเบียบของกระทรวงสาธารณสุข พ.ศ.2530 ฉบับแรก และออกเพิ่มเติม ข้อ 12 ปี 2539 ระบุว่า ผู้ที่เป็นพยาบาล ไม่เคยเรียนวิสัญญีพยาบาลมาก่อน ไม่สามารถกระทำการได้ตามกฎหมายในการใช้ยาทางไขสันหลัง จะเกี่ยวข้องไม่ได้เลย และห้ามกระทำการนี้โดยเด็ดขาดในโรงพยาบาลเอกชน หลักสูตรการสอนวิสัญญีพยาบาลในสถาบันอบรมวิสัญญีพยาบาลของทุกแห่งกำหนดไม่ให้สอนวิชาฉีดที่ใช้ยาชาเข้าไขสันหลังเพื่อไม่ให้ไปปฏิบัติ แต่ผู้ผ่านการฝึกอบรมวิสัญญีพยาบาล จะควบคุมดูแลคนไข้ได้เฉพาะในโรงพยาบาลของรัฐเท่านั้น”
21. ตามสำนวนฟ้อง ผู้ป่วยได้รับการเจาะถุงน้ำคร่ำเวลาเช้า 08:30am และฉีดยา epidural block ต่อหลังจากนั้น เนื่องจากคนไข้ขอให้ทำ เพราะเจ็บครรภ์คลอด
22.หลังจาก หมอวิสัญญี ไปดมยาให้กับผู้ป่วยคนอื่นแล้ว ตามเอกสารบอกว่า เวลาประมาณเก้าโมงเช้า คนไข้มีความดันโลหิต (BP) 120/70
แต่เมื่อเวลา 9:15น. BP ลดลงเหลือ 65/45
23.หลังจากนั้นก็ CPR (ปฏิบัติการกู้ชีวิต) แล้วย้ายเข้า ICU รวมเวลายื้อชีวิต จนถึงเวลาตาย คือ 09:00-11:30 น.
24.ขณะ CPR มีหมอคนอื่นเยอะมาก (คือ หมอโรคหัวใจ, หมอวิสัญญีอีกคน, หัวหน้าวิสัญญีแพทย์, ศัลยแพทย์โรคหัวใจ CVT) และยังมีพยาบาล และผู้ช่วยพยาบาล อีกหลายคน
25.ขณะ arrest (หัวใจหยุดเต้น) แพทย์ลงความเห็นกันว่า เกิดจากการแพ้ marcaine (หรือยาที่ใช้ในการบล็อกหลัง) ต่อมาภายหลังจากการชัณสูตร โรงพยาบาลตำรวจ จึงทราบว่า สาเหตุเกิดจาก ลิ่มเลือดอุดตันในปอด (pulmonary embolism)
26.ตามเอกสารประกอบสำนวนฟ้อง บอกว่า Pulmonary embolism มีอัตราตายมากกว่า 80% และใน 25% มักจะตายใน 24 ชั่วโมง
27.แต่ศาลฎีกาบอกว่า อัตราตาย 80% แปลว่ามีอัตรารอด 20% ซึ่งถ้าอยู่ใกล้ชิดตลอด สามารถแก้ไขให้การรักษาได้
28.ในประเด็นที่สองที่พูดถึงก่อนหน้านี้ อ.ประ บอกว่า”(ความดันโลหิต) จาก 120/70 มา 65/45 mmHg (ในเวลา) 15 นาที ในระหว่างนั้นหายไปไหนไม่ทราบ แสดงว่าไม่มีผู้ใดอยู่กับคนไข้ระหว่างนั้น เป็นการแสดงบุคลิกภาพที่ละเลยต่อคนไข้ ซึ่งเรียกได้ว่า ชุ่ย!!!”
29.อ.ประ กล่าวต่อ “หายใจไม่ออกก็ไม่ได้บันทึกไว้ การใส่ท่อช่วยหายใจก็ไม่ได้บันทึกไว้ การฉีดยาเพื่อจะเพิ่มความดันโลหิตตกไม่ได้บันทึกไว้ แสดงถึงบุคลิกภาพของวิสัญญีแพทย์นี้ ไม่มีความรับผิดชอบและละเลยต่อสิ่งที่จำเป็นยิ่ง”
30.หลังจากนั้นจึงยกตัวอย่างต่อไปว่า “กฎของมหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย ว่า วิสัญญีแพทย์ต้องมีความรับผิดชอบในการทำ epidural block โดยอยู่ใกล้ชิดติดตามอาการเปลี่ยนแปลงอาการคนไข้ โดยไม่ปฏิบัติหน้าที่อื่นพร้อมกัน”
31.อาจารย์จึง สรุป และกล่าวเป็นทางการว่า “การที่วิสัญญีแพทย์ ทำ epidural block แล้วไม่อยู่กับคนไข้ ออกไปรับภารกิจอื่น เป็นการแสดงถึงความไม่รับผิดชอบต่อหน้าที่ การละเลยต่อหลักวิชาการ ไม่คำนึงถึงชีวิตของผู้ป่วยซึ่งตนรับภาระไว้”
“การละทิ้งคนไข้โดยไม่เห็นแก่ชีวิตของคน เป็นการผิดกฎหมายรัฐธรรมนูญ มาตรา ๔ ที่ระบุว่า ศักดิ์ศรีของมนุษย์ย่อมได้รับความคุ้มครอง”
32.จบประเด็น อ.ประ พยานคนอื่นทั้งฝ่ายโจทก์และจำเลยที่กล่าวต่อจากนี้ แม้เป็นพยานฝ่าย โจทก์ ก็เบิกความในแง่มุมที่ต่างออกไป
33.อ. ว (คณบดีฯ) เบิกความอธิบายต่อศาลว่า การวัดความดันโลหิต จะใช้คนวัดหรือเครื่องวัดก็ได้ ซึ่งถ้าเป็นเครื่องวัดจะตั้งเวลาได้ และถ้าผิดปกติจะมีเสียงร้องได้
34.อ. ส และ อ. ว อีกคน (อาจารย์จากรามาฯ) เบิกความในใจความคล้ายกันว่า (pulmonary embolism) เคยมีประสบการณ์ที่เจอกับตนเองมาบ้าง แม้จะมีรอดจริง แต่ก็คาดการณ์ไม่ได้
รวมทั้งแม้ขณะที่เจอก็ไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่า ผู้ป่วยรายนี้กำลังมีภาวะ pulmonary embolism ทำได้แต่สงสัยว่าจะเป็นเท่านั้น
35.อ. ว (คนที่สอง) ยืนยันว่า
“การรักษาคนไข้ ต้องทำงานเป็นทีม (ไม่ใช่แพทย์คนเดียว) เช่น ถ้าหากสูติแพทย์มีการคลอดฉุกเฉิน ทำให้ไม่อยู่ดูแลคนไข้รายนั้นได้ ก็จะมีพยาบาลอยู่ในห้องคลอดตลอดเวลา”
และ
“การดูแลคนไข้รอทำคลอด แพทย์จะต้องดูแลอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่จำเป็นต้องอยู่กับคนไข้ตลอดเวลา เว้นแต่กรณีคนไข้มีปัญหา”
36.นอกจากพยานแล้ว ยังมีมติของแพทยสภา ซึ่งก่อนหน้านี้ก็มีการประชุมกันหลายครั้ง มีความเห็นค่อนข้างหลายทาง จนสุดท้าย แม้ตัดสินว่า แพทย์ไม่ผิด แต่ก็ไม่เป็นเอกฉันท์
37.ศาลบอกว่า มติของแพทยสภา ศาลจะเพียงแค่หยิบมาประกอบการพิจารณาเท่านั้น
39.จากข้อมูลของทั้งสองฝ่ายที่เล่ามา ศาลจึงสรุปว่า พยานหลักฐานของโจทก์ (ฝ่ายคนไข้) มีน้ำหนักน่ารับฟังมากกว่าพยานหลักฐานของจำเลย (ฝ่ายหมอ)
และ
ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม ไม่ได้รักษามาตรฐานของการประกอบวิชาชีพเวชกรรมในระดับที่ดีที่สุด
40.ดังนั้น การที่จำเลย (หมอวิสัญญี และหมอสูติฯ) ทอดทิ้งผู้ตายไปรักษาพยาบาลผู้ป่วยรายอื่นจนเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย
ถือได้ว่า จำเลย กระทำโดยประมาท เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย
จำเลยจึงต้องร่วมกันรับผิดชำระค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์
41.สรุปฎีกาพิพากษาแก้เป็น ให้สามีผู้ป่วย 2,800,000 บาท ให้ลูกทั้งสามคน คนละ 1,000,000 , 1,500,000 , 2,000,000 บาท ตามลำดับ
42.ถือเป็นการ สิ้นสุด คดี “ความผิดปริศนา” ตาม ฎ.๗๖๓๔ /๒๕๕๔
43. สุดท้าย อ.ประ เบิกความตอนหนึ่งว่า “ที่มาเป็นพยานศาล เพราะต้องการรักษาความเป็นธรรมในสังคม เพื่อให้เกิดเป็นที่ปรากฎเกียรติภูมิและเกียรติศักดิ์แก่ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม โดยเฉพาะในระยะที่บรรดาแพทย์ทั้งหลายมีการศรัทธาใน ทรัพย์สินเงินทอง มากกว่า จิตและวิญญาณและจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของแพทย์ พยานจึงจะมาประสงค์ให้การในคดีนี้อย่างตรงไปตรงมา ตามหลักวิชาการและประสบการณ์ที่ได้รับมา”
44.ข้อความบางส่วนของสำนวนระบุว่า “สำหรับนายแพทย์ประ…นั้น เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านวิสัญญี มีผลงานทางวิชาการมาก เคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาวิสัญญีวิทยา คณบดีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล ”
“ซึ่งจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ (หมอวิสัญญีและหมอสูติ) ก็จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมหิดล”
“จึงไม่เชื่อว่า นายแพทย์ประ… จะมีอคติต่อจำเลยที่ ๓’’
…
จากคุณ : oak
เขียนเมื่อ : 5 ก.พ. 55 17:55:08 A:125.26.51.96 X: TicketID:146261

ถ้าเช่นนั้น มองภาพรวมไม่เป็นกันหรืออย่างไร
-ผู้รอทำคลอด อาการปกติดี ไม่มีสัญญาณบ่งบอกว่าจะเกิดปัญหา
-มีคนไข้อื่นรออยู่ แพทย์ประจำไม่เพียงพอ จึงไปดูแลคนไข้รายอื่นต่อ
-ในช่วงเวลา20นาทีที่หายไป แพทย์กำลังดำเนินภารกิจกับผู้ป่วยรายอื่น
-ผู้รอทำคลอดเกิดอาการผิดปกติ แพทย์ที่หายไปกำลังปฏิบัติหน้าที่อื่น ซึ่งไม่สามารถละหน้าที่ตรงนั้นได้
-มาช่วยผู้รอทำคลอดได้ไม่รวดเร็วพอ เนื่องจากติดภารกิจอื่นที่ยังไม่ลุล่วง
-ผู้รอทำคลอดสิ้นชีพ ในช่วง80%ของการเสี่ยง เนื่องจากแพทย์ไม่ได้เฝ้าดูตลอดเวลาที่มีสาเหตุจากผู้รอทำคลอดอาการปกติดี และไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าจะเกิดภาวะนั้น

กรณีนี้เกิดขึ้นเพราะบุคลากรไม่เพียงพอ ไม่ใช่เพราะความ”ชุ่ย”ของแพทย์
ถ้ามีบุคลากรเพียงพอ แพทย์คงไม่ห่างออกไปดูแลผู้ป่วยคนอื่นเป็นแน่

Wiwi version 1.0
^^
อีนี่แมร่งเป็นไรมากเปล่าว่ะ
คงต้องรอให้ ญาติอีWiwi version 1.0แมร่งโดนปล่อยให่ตาย เพราะหมอต้องนั่งเฝ้าไข้คนอื่นแม้ไม่จำเป็นก่อนแฮะ มันถึงจะเข้าใจ

ทำดี…เสีย10ล้าน ไม่ทำห่า…แต่ด่าคน
กุขอเป็นหมอเหี้ยๆ ปล่อยให้คนไข้มันตายไปเองดีกว่าครับ

สงสารหมอเหี้ยๆอย่างกุหน่อยเหอะ กุไม่มีเงินมาจ่ายคนไข้ผู้น่าสงสารว่ะ

เหตุ คนไข้ตายเพราะ amniotic fluid…ทีไม่เกี่ยวกับการดมยาเลย

ผล หมอดมยาผิดทีไม่เฝ้าไข้ ทำให้คนไข้ตาย?

ตกรระอะไรของมันว่ะเนี้ย??

ที่กูจะบอกคือ พวกเมิงจะไม่เข้าข้างหมอในกรณีนี้ กูไม่ว่าเลย กูก้อว่ากรณีนี้ หมอก้อผิดจริงว่ะ แต่ไอ้พวกคนที่แม่งโลกสวย บอกว่าหมอต้องเฝ้า24ชม.น่ะ มึงพูดกันมา ก้อรู้อยู่ว่าทำไม่ได้ ใครมันจะไปว่างเฝ้าตลอดกันวะ หมอเค้าก้อดูแล้ว40นาทีว่าไม่มีอะไร เค้าเลยออกไปดูคนไข้เคสอื่น แล้วให้พยาบาลดูแล แล้วทำไมกลายเป็นว่า เหลือคนไข้กะสามีสองคนได้วะ อันนี้กูอยากรู้ แล้วสมมุติว่าเมิงเปนญาติคนไข้ที่รอหมอคนนี้ไปรักษา กลายเป็นว่า หมอมารักษาไม่ได้ เพราะต้องอยู่เผ้าคนที่รอคลอด แล้วกลายเปนว่าญาติเมิงตาย เมิงก้อโวยวายอีก กูพูดถูกมั้ย ?

หมอเลวๆเหี้ยๆมันก้อมี ไอ้พวกเห็นแก่เงินมันก้อมี กูยอมรับ ทำงานมาเนี่ย กูก้อเจอหมดทุกรูปแบบแหละ แต่กูก้ออยากรู้ มันจะมีหมอคนไหนที่เหี้ยขนาดอยากให้คนไข้ตัวเองตายป่ะวะ ? ไม่มีหรอกเว้ย กุูเรียนมาเป็นสิบปี(รวมเฉพาะทาง) กูก้ออยากรักษาเค้าให้ดีที่สุด ถ้ากูอยากรวยอยากสบาย กูลาออกไปแล้ว หมอน่ะเงินไม่ได้เยอะนะเว้ย เมิงบวกชม.ที่กุทำงานแล้วเอาเงินหารอ่ะ ไปทำงานอย่างอื่นกูสบายกว่าเยอะว่ะ

achuna wrote:

แฟนคลับจ่า wrote:
สุดยอดเลยครับบบ ทีนี้พวกเข้าข้างไม่ลืมหูลืมตาจะได้ตาสว่างขึ้นมาบ้าง

ใครไม่ลืมหูลืมตาวะ ?
บอกตรงๆ อ่านที่เค้าสรุปเป็นข้อๆแล้ว ตูก็ยังคิดเหมือนเดิม ว่าศาลไม่ได้ดูความเป็นจริง
เอาง่ายๆ ถ้าให้มาเป็นหมอในเคสนี้ จะทำยังไงกันมั่ง
1. นั่งเฝ้าคนไข้รายนี้ โดยไม่สนใจคนไข้รายอื่น ?
2. ปลีกตัวไปช่วยคนไข้รายอื่น แล้วให้พยาบาลเฝ้า ?
แน่นอน ถ้าเอาตามศาลพิจารณา ก็ต้องทำตามข้อ 1. ถึงจะถูก
….ว่าแต่ คิดดีแล้วเหรอ ที่จะทำแบบนั้น
จริงอยู่ อาจจะบอกว่า คนไข้รายอื่น ก็ให้หมอคนอื่นไปรักษาแทนสิ
…แล้ว มันมีมั้ยล่ะ
ก็ อย่างที่ว่ากันแหละ “เป็นหมอก็ต้องทำให้ดีที่สุดสิ ทำไม่ได้ จะมาเป็นหมอทำไม”
ก็เพราะบอกมาแบบนี้ หมอเค้าก็เลยจะไม่ทำแล้วไง (คงเฝ้าตลอดไม่ได้ งั้นก็ไม่รับทำละกัน)ถูกต้องแล้วนี่นา
…ต่อไปนี้ขอเชิญพบกับการให้การรักษารูปแบบใหม่
โดยทาง รพ.จะจัดแพทย์ไว้คอยดูแลท่านตลอด24ชม.
อ๊ะ แต่ต้องมาให้ทันนะ เพราะในแต่ละวัน เราคงรักษาท่านได้ไม่กี่คน…
…ตรงตามหัวดรามาเด๊ะ

ดิ้นเลยนะมรึง 55555

สนุกดีวะ

จากกรณีนี้ที่รู้ๆคือ โรงบาลเอกชนที่แพงอยู่แล้วมันจะยิ่งแพงขึ้นอีกเพราะมันบวกเพิ่มเผื่อคนไข้ฟ้อง
ซึ่งจริงๆหลายปีมานี้เอกชนต่างๆก็ขึ้นราคาประกันความเสี่ยงตรงนี้อยู่แล้ว แต่จะยิ่งเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น
อิฉันรู้สึกได้

คนที่ซวยไม่ใช่ใคร ก็คนที่ป่วยนี่แหละ ถ้ามึงเป๋าไม่ตุงจริงก็ไปเป็นคนไข้อนาถาที่โรงบาลรัฐแล้วกัน

ก็มันเป็นสันดานคนไทย เอะอะ ปิดถนน เอะอะประท้วง อะไรไม่รู้แต่ขอตังไว้ก่อน ในเคสนี้มันก้เหมือนกับทำนายแผ่นดินไหว ใครมันจะไปคำนวณได้เป๊ะ ว่าจะเกิด แล้วในผู้ป่วย 1 แสนมันจะ มีประมาณ 7.7 ราย น้อยกว่าอุบัติเหตุทางถนนอีก เหมือนเรื่อง contagion เลย ต่อไปความกลัวจะสะพัด แล้วคนที่ลำบากก็คือตัวคนไข้เอง

แมวสีส้ม wrote:

ขอชี้แจงเรื่อง วิสัญญีแพทย์ นิดนึงครับ เผื่อคนนอกวงการจะไม่รู้
คือ สาขาวิสัญญีแพทย์ (ว.แพทย์) นี่เป็นสาขาขาดแคลนครับ เปิดอบรมทุกปี แต่เบ็ดเสร็จ “ทั้งประเทศ” ก็ขาดแคลนครับ
ว.แพทย์ มีแค่ใน รพ.มหาวิทยาลัยต่างๆ เช่น รพ.จุฬาฯ รพ.ศิริราช รพ.ศูนย์ (ใหญ่กว่า รพ.จังหวัด) รพ.จังหวัด
ส่วน รพ.อำเภอ รพ.ชุมชน ไม่มีแน่ๆ
ซึ่งปัญหานี้เป็นมานานมากแล้ว ทำให้ต้องเปิดอบรม “วิสัญญีพยาบาล” …..

ขนาดใน Dr. K ยังขาดเลย… มีมือระดับเทพฯ แค่คนเดียว

ดิฉันต้องไปหาหมออยู่… (ใกล้จะได้ผ่าตัดรอบสุดท้ายแล้ว อาทิตย์หน้า)
ให้กำลังใจหมอที่ดี และทำเพื่อคนไข้ทุกคนอย่างเต็มที่นะคะ

ปล. ว.แพทย์ที่ ร.พ.แพทย์ปัญญาเก่งมากเลย ดิฉันโดนบล็อกไม่เจ็บเลย

เข้าข้างจ่ามาก wrote:
อ

ก็เมิงอยากได้มาตรฐานทางการแพทย์ทีดีนักไม่ใช่หรอ
เค้าก็รักษามาตราฐานทีดีโดยการให้เวลาตรวจกับคนไข้(อื่น) แล้วปล่อยให้ญาติเมิงตายไงครับ

UsAkI

ต้องรอให้ญาติคุณตายเองก่อนเหรอ คุณถึงจะรู้สึกน่ะ ต้ัองให้โดนกับตัวเองบ้างจะรู้สึกใช่มั๊ย

ก็ขอให้ญาติคุณตายห่าไปบ้างแล้วกัน หรือไม่ก็คุณเองน่ะตายห่าไปเลย ไอ้สวะเอ้ย
ญาติเราเสียไปสองคนเพราะแพทย์ผิดพลาด คนแรกเป็นโรคหัวใจ แต่เข้าโรงพยาบาลไปรักษาเรื่องแผลไม่หายซะที เพราะเป็นเบาหวาน

หมอดันให้ยานอนหลับป้าเรากิน ป้าเราเลยหลับไม่ตื่นอีกเลย

ส่วนน้าคนที่หมอไล่ให้กลับไปกินน้ำเกลือน่ะ เค้าปัสสาวะไม่ออก เลยกระเพาะปัสสาวะอักเสบ ติดเชื้อในกระแสเลือดตาย

การอ้างว่าแพทย์ไม่เพียงพอเลยไม่สามารถรักษามาตราฐานได้ตามที่กฎหมายกำหนดเป็นข้ออ้างที่ผมรับไม่ได้จริงๆครับ
ผมคิดว่าถ้าแพทย์ประเทศเราไม่พอเพียงจริงๆ ก็น่าจะปรับมาตราฐาน,กฎหมายให้สอดคล้องกับความเป็นจริง
ถ้าไม่ปรับกฎหมายก็ต้องทำตามที่กฎหมายที่ตั้งขึ้นมาครับ แม้มันจะทำให้เกิดปัญหาดูแลคนไข้ไม่ทั่วถึงหรือการไม่สามารถบล็อคสันหลังได้ก็ตาม
ผมไม่คาดหวังให้แพทย์ยอมเสี่ยงต่อการผิดกฎหมายเพื่อรักษาผม แต่ผมก็ต้องการให้อย่างน้อยแพทย์ที่รักษาผมทำงานได้มาตราฐานที่กฎหมายของประเทศนี้ตั้งไว้
ไม่งั้นมาตราฐานหรือกฎหมายมันจะมีไว้เพื่ออะไร มันคือสิ่งที่อย่างน้อยคุณควรจะทำได้ไม่ใช่ในอุดมคติคุณควรจะทำได้นะครับ
ผมคิดว่าโรงพยาบาลเอกชนสมควรมีความสามารถพอที่จะจัดหาแพทย์มาทำการผ่าตัด,ทำคลอดได้ตามที่กฎหมายกำหนดนะครับเพราะเงินไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้วเพราะสามารถผลักภาระมาที่ผู้ป่วยได้
การที่คุณไม่สามารถรักษามาตรฐานการรักษาให้ได้เท่าที่กฎหมายกำหนดแลัวยังมาเปิดเป็นโรงพยาบาลเอกชน ผมคิดว่าสมควรโดนฟ้องร้องแล้วนะ