ดราม่าเรื่องนี้นับเป็นเรื่องแรกที่มาจากห้องสมุดของเว็บพันทิปเลยนะเนี่ย จะเรียกว่าดราม่าเปิดซิงห้องก็ว่าได้

เรื่องมันมีอยู่ว่าไม่กี่วันก่อนมีบัตรผ่านคนหนึ่งใช้ชื่อว่า “กระผม” มาตั้งกระทู้ในห้องสมุดว่า

วงการวรรณกรรมไทยมันสองมาตรฐานชัดๆ!! ว่าแล้ว จขกทก็ร่ายยาวว่าเขาก็เป็นคนหนึ่งที่ทำงานในแวดวงวรรณกรรม

และในวงการวรรณกรรมเนี่ยพล๊อตส่วนมากมันก็ซ้ำไปซ้ำมา วนอยู่ในอ่างไม่ไปไหนซักที

นิยายไทยบางเรื่องก็เอาพล๊อตมาจาก โรมิโอกับจูล่ง แค่ปรับเปลี่ยนอาชีพฐานะของตัวเอกซักหน่อยก็ใช้ได้แล้ว

หรือนิยายบางเรื่องแม่มก็เอาพล๊อตจากเรื่อง ทวิภพ มายำไม่รู้กี่สิบหน แต่ประเด็นคือทำไมไอ้นิยายพวกนี้

ถึงไม่ถูกคนอ่านด่าที่ไปลอกพล๊อตของชาวบ้านมา หรือเป็นเพราะว่านักเขียนรุ่นเก๋าพวกนี้มันมีชื่อเสียงมีแฟนคลับ!!

คนอ่านถึงไม่มีสิทธิวิจารณ์และแตะต้องพวกมัน!? ทั้งที่หลายๆเรื่องไม่ว่าจะตีลังกาอ่านยังไงก็บอกได้ว่าลอกพล๊อตมาชัดๆ!!

แต่ในทางกลับกัน นักเขียนหน้าใหม่ที่ยังไม่มีชื่อเสียงแต่พอทำแบบนักเขียนรุ่นใหญ่มั่ง ปรากฏว่าสังคมกลับรุมสับเสียย่อยยับ

หรือบางทีแค่พล๊อตเรื่องมันไปละม้ายคล้ายคลึงกับนิยายเรื่องอื่นแค่บางส่วนก็โดนหาว่าไปลอกพล๊อตของเขามาแล้ว

ที่เป็นเช่นนี้เพราะพวกตูไม่ดังใช่มั้ย? ใช่ซี่พวกตูมันไม่ใช่นักเขียนรุ่นเก๋าที่มีแฟนคลับออกมาปกป้องเหมือนนักเขียนบางคน

แล้ว จขกท ก็เรียกร้องท่านผู้อ่านว่าช่วยให้โอกาสนักเขียนหน้าใหม่หน่อย อย่าไปจับผิดว่าลอกคนนู้นคนนี้มาให้มากนักเลย

ถ้าอยากจะวิจารณ์กันจริงๆก็วิจารณ์พล๊อต การดำเนินเรื่องหรือจุดหักเหของเรื่องจะดีกว่า วงการวรรณกรรมบ้านเรามันจะได้เดินหน้าซักกะที!!

ชาวห้องสมุดอ่านที่ จขกท โพสจบก็แสดงความเห็นกันเกี่ยวกับประเด็นที่นิยายเรื่องนึงอาจมีพล๊อตคล้ายกับอีกเรื่องนึงโดยบังเอิญ

บ้างก็บอกว่าถ้ามันไม่เหมือนกันเป๊ะๆแบบคำต่อคำ ก็คงไม่มีใครหาว่าลอกพลํอตกันมาหรอกมั้ง

แต่การที่พล๊อตกว้างๆของนิยายเรื่องนึงอาจไปเหมือนนิยายอีกเรื่องนึงโดยบังเอิญ อันนี้ก็เป็นเรื่องปรกติอยู่แล้วนี่นา

บ้างก็บอกกับ จขกท ว่าถ้าเอ็งแต่งนิยายแล้วทำให้คนอ่านรู้สึกว่ามันไปคล้ายนิยายเรื่องใดเรื่องนึง

แปลว่ามึงมันกากส์ มือไม่ถึงเองนี่หว่าที่ไม่สามารถเขียนให้นิยายของเอ็งแตกต่างไปจากท้องตลาดได้

ทีนี้มันดราม่าเมื่อมีอมยิ้มคนนึงชื่อ “เอาเถอะ” มาแสดงความเห็นในทำนองว่าเห็นด้วยกับ จขกท อย่างสุดลิ่มทิ่มประตู

และพาดพิงนักเขียนคนนึงที่เมื่อปีสองปีก่อนเคยมีคนเอานิยายของเธอไปทำเป็นละครทีวี

โดยมีพล๊อตประมาณว่าพระเอกเป็นพ่อครัว และนางเอกเป็นดาราจอมเชิดอะไรทำนองนั้น

แล้วนางเอาเถอะคนนี้ก็คลั่งไคล้มาก จนถึงขั้นชักชวนให้คนรอบข้างมาดูละครเรื่องนี้ด้วยกัน

แต่ปรากฏว่าคนรอบตัวของเธอปฎิเสธเพราะพล๊อตมันก๊อปละครเกาหลีมาทั้งดุ้น!?

นางเอาเถอะก็บอกว่านักเขียนคนที่เธอพูดถึงเนี่ยแบบว่าโคตรดังเลยนะ แต่เชื่อมั้ยว่ากลับไม่มีใครด่าเธอคนนี้

ที่ไปลอกพล๊อตเรื่องของชาวบ้านมาเพียงเพราะว่าเธอเป็นนักเขียนชื่อดัง!!!

นางเอาเถอะก็บอกว่านี่ยังดีนะที่คนที่จับผิดนักเขียนชื่อดังที่ไปก๊อปพล๊อตเรื่องชาวบ้านน่ะเขาไม่เล่นเน็ท

ถ้าคนพวกนั้นเขาเล่นเน็ทแล้วเอาความจริงมาแฉในเน็ทแล้วล่ะก็ อิชั้นไม่อยากนึกภาพเลยว่ามันจะดราม่ากันขนาดไหน

ซึ่งก็มีคนมาเฉลยในเวลาต่อมาว่าละครไทย

ที่ดัดแปลงมาจากนิยายเรื่องนี่ “เอาเถอะ” พูดถึงนั้น

หมายถึงละครไทยเรื่อง “สูตรสเน่หา”ทีมาจากนิยาย

ของนักประพันธ์ชื่อดังนาม “กิ่งฉัตร”

ส่วนซีรีย์เกาหลีที่ว่าก็หมายถึง”Witch You Hee”

หรือ “กับดักหัวใจของยัยแม่มด” นั่นเอง

แต่ปัญหาคือนิยายเรื่อง สูตรสเน่หา มันตีพิมพ์สามปี

ก่อนที่ละครเรื่องกับดักหัวใจยัยแม่หมดจะแพร่ภาพที่เกาหลี

แล้วมันจะไปลอกกันอีท่าไหนวะเนี่ย?

ชาวห้องสมุดก็แสดงความเห็นกัน อมยิ้มคนนึงก็บอกว่า

เรื่องสูตรสเน่หาน่ะมันพิมพ์ก่อนซีรียส์เกาหลีตั้งสามปี แล้วมันจะไปลอกพล๊อตเขามาได้ยังไงล่ะคะ!?

คนเขียนมันนั่งไทม์แมชชีนโดราเอม่อนมาก๊อปปี้พล๊อตเรื่องจากซีรียส์เกาหลีในอนาคตรึไงล่ะแม่คู้ณณณณ

จขกท ก็เข้ามาแสดงความเห็นด้วยกับ “เอาเถอะ” แทบจะในทันที และอ้างว่าจากนี้ไปเขาจะไม่แสดงความเห็นละ

เพราะว่ามีผู้มีอิทธิพลในแวดวงวรรณกรรมเตือนให้เขาหุบปากซะ ซึ่งเขาก็จะขอปฎิบัติตาม บลาๆ

ต่อมาอมยิ้มชื่อ “สาวน้อยเกวลิน” ก็เข้ามาตอบโต้ “เอาเถอะ” โดยอ้างตัวเป็น “กิ่งฉัตร” ผู้เขียนนิยายเรื่องสูตสเน่หา

เธอขอสาบานต่อพระแก้วมรกตว่าเธอไม่เคยลอกพล๊อตเรื่องมาจากละครหรือซีรียส์เกาหลีใดๆทั้งสิ้น!!

นิยายของเธอตีพิมพ์ครั้งแรกตั้งสามปีก่อนที่ละครเกาหลีเรื่องนั้นจะแพร่ภาพ แล้วเธอจะไปลอกจากซีรีย์เกาหลีได้ยังไง!?

และเธอก็ได้เขียนไว้ในคำนำของนิยายแล้วว่าเธอได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่องอะไร ใครอยากรู้ก็ไปเปิดอ่านกันได้เลยนะเธอว์

แต่เธอขอยืนยันว่าไม่ได้ลอกพล๊อตจากซีรียส์เกาหลีจริงๆ และขอให้ผู้ที่กล่าวหาเธอมาชี้แจงเพื่อให้ความเป็นธรรมกับเธอด้วย

ชาวห้องสมุดเห็นดังนั้นก็พากันต่อว่าต่อขาน “เอาเถอะ” ที่กล่าวหา “สาวน้อยเกวลิน” มั่วๆซั่วๆ

ทีนี้มันยิ่งดราม่ายิ่งขึ้นเมื่อมีบัตรผ่านอีกคนนึงที่ใช้ชื่อว่า “กระผม” แต่เป็นคนละคนกับ จขกท นะ

มาโพสแฉ “เอาเถอะ” ว่าตูก็ไม่รู้หรอกนะว่าเอ็งเป็นชายหรือหญิงกันแน่ แต่ตูรู้ดีว่าเอ็งเป็นใคร!!

และเคยก่อวีรกรรมอันใดเอาไว้ในอดีต แต่แทนที่เอ็งจะสำนึกผิดและกลับเนื้อกลับตัวหลังจากเหตุการณ์นั้น

เอ็งกลับแยกร่างมากหาเรื่องนักเขียนคนอื่นแบบนี้ สงสัยเอ็งจะดูหนังเรื่องอวตารมากเกินไปหน่อยแล้วม้างงงงง

พอตาม url ที่นายบัตรผ่านคนนี้โพสไว้ ก็ไปเจอความเห็นของ “เอาเถอะ” ที่โพสในห้องนักเขียน

เมื่อห้าปีก่อน และในตอนนั้น “เอาเถอะ” ได้เขียนไว้ว่าชื่อของเธอคือ “ทรรศิกา”

ย้อนกลับมาที่กระทู้เดิมกันต่อ ชาวห้องสมุดได้เห็นข้อมูลใหม่ก็พากันตกใจ อุทานว่าอีทรรศิกาเองหรอกหรือ!?

อีทรรศิกาคนที่เคยไปลอกนิยายจากนักเขียนชื่อดัง “กิ่งฉัตร” จนเป็นเรื่องราวใหญ่โตและโดนเขี่ยออกจากวงการไปแล้วใช่มั้ย!?

จากนั้นชาวห้องสมุดก็รุมด่า “เอาเถอะ” หรือ “ทรรศิกา” อย่างดุเดือดว่ามึงเอาอีกแล้วเหรอคะ!?

สมัยก่อนมึงเคยไปลอกนิยายจากกิ่งฉัตรจนสำนักพิมพ์ตองพามึงไปขอขมาเขา แทนที่มึงจะสำนึกผิด

วันนี้มึงกลับมาใส่ร้ายเขาหน้าด้านๆ สันดานแบบนี้มันน่าจะโดนกิ่งฉัตรเขาฟ้องมึงให้หมดตัวนัก!!

“กิ่งฉัตร” หรือสาวน้อยเกวลิน ก็เข้ามาบอกว่าเธอได้โทรไปคุยกับกองบรรณาธิการแล้ว

และเธอเริ่มรู้แล้วว่ามีสาเหตุเบื้องหลังอันใด ที่ทำให้เกิดกระทู้นี้ขึ้นมา และกิ่งฉัตรก็ฝากข้อความไปถึง “เอาเถอะ”

หรือ “ทรรศิกา” ว่าเธอเสียใจแทนทรรศกิาจริงๆที่ทำลายโอกาสครั้งที่สองของตัวเองลงกับมือ

จากนั้นในกระทู้ก็ขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของ “ทรรศิกา” มาแฉอย่างเมามันส์ น่าเสียดายที่กระทู้นั้นโดนลบในเวลาต่อมา

จริงๆแล้วหลังจากนี้ยังมีเนื้อหาอีกหน่อยคือก่อนที่กระทู้จะโดนลบไป “เอาเถอะ” ซึ่งตอนแรกโพสกระทู้ลงท้ายด้วย “ค่ะ” ทุกคำ

ได้สาธิตการแปลงเพศกลางกระทู้กันสดๆ โดยบอกว่าเขาไม่ใช่ผู้หญิง ไม่ใช่ทรรศิกา!!! แต่เขากับทรรศิกาเคยคบกันจริง

และเคยให้ทรรศิกายืมอมยิ้มนี้ไปโพสกระทู้เมื่อหลายปีก่อน แต่ตอนนี้เลิกกันแล้วไม่ได้คบกันอีกต่อไปแล้ว!!

แล้วนายหรือนางเอาเถอะก็แก้ตัวแทนทรรศิกาว่าเธอคนนี้เคยลอกงานของกิ่งฉัตรมาหนนึงเมื่อห้าปีก่อนก็จริง

จากเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เธอโดนแบนจากสำนักพิมพ์เป็นเวลาห้าปี ตามความผิดที่เธอได้กระทำเอาไว้ ซึ่งก็สมควรแล้ว

แต่หลังจากนั้นผลงานของเธอหลายๆเรื่องกลับถูกเพ่งเล็งว่าท่าทางจะไปลอกคนนู้นคนนี้มา ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ไม่แฟร์

อย่างกิ่งฉัตรที่มีคนสงสัยว่าไปลอกซีรียส์เกาหลีมาเขียนนิยาย พอกิ่งฉัตรปฎิเสธว่าไม่ได้ลอกทุกคนก็เชื่อ

แต่ทำไมเวลาทรรศิกาปฎิเสธ ทุกคนถึงไม่เชื่อที่เธอพูดมั่ง!? หรือเป็นเพราะเธอไม่ได้เป็นนักเขียนรุ่นเก๋าเหมือนกิ่งฉัตร!?

หลังจากนั้นก็มีการโต้ตอบกันพอหอมปากหอมคอ มีการแฉว่าตอนนี้ทรรศิกามีนามปากกาใหม่แล้ว

และเธอคนนี้กำลังเขียนนิยายเรื่องใหม่โดยใช้นามปากกว่าว่า “ศิฬาร์” และ “รสนิยม”

ต่อมาเมื่อกระทู้โดนลบไปก็มีคนมาแตกประเด็นตั้งกระทู้ใหม่ ถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ในกระทู้ที่หายไป?

ชาวห้องสมุดก็เอาเนื้อหาที่ปรากฏในกระทู้ก่อนมาเล่าเป็นฉากๆในกระทู้นี้ อมยิ้มชื่อ Guga

ก็เอา Url ของเพจสำนักพิมพ์อรุณ ที่ทรรศิกาอพยพไปทำมาหากินในปัจจุบันมาแปะในกระทู้

แล้วบอกว่าล่าสุดสำนักพิมพ์อรุณก็เพิ่งจะลงโทษนักเขียนผู้นี้ ที่มีผู้อ่านแจ้งเบาะแสว่าไปลอกนิยายชาวบ้านมาหมาดๆ

ภาพ screenshot จากเพจของสำนักพิมพ์อรุณครับ

เหยด….อดีตก็ลอกเขามาจนโดนแบนไปรอบนึง นี่มันไม่เข็ดหรือวะถึงได้ทำตัวเหมือนเดิมเด๊ะๆแบบนี้

ส่วนกรณีที่ทรรศิกาเคยลอกนิยายของกิ่งฉัตรจนโดนแบนไปเมื่อห้าปีก่อนนั้น มีคนสรุปประเด็นให้ดูดังนี้

ภาพทางซ้ายคือนิยายเรื่อง “ตามรักคืนใจ” ของกิ่งฉัตร ส่วนทางขวาคือ “สืบสะดุดรัก” ของทรรศิกา

ซึ่งแอดมินขอบอกว่านี่มันไม่ใช่การลอกเลียนว่ะ แต่มันคือการ copy & paste!! ซึ่งอัปยศยิ่งกว่าไปลอกพล๊อตของชาวบ้านมาซะอีก!!

โถอีห่า แค่นี้มึงไม่ต้องเป็นนักเขียนไม่ต้องมีทักษะทางวรรณกรรมใดๆ แค่กด crt+c Crtl+v ในคอมพ์เป็นก็เป็นนักเขียนได้แล้วว้อย!!

นอกจากนี้ยังมีอีกหลายส่วนในนิยายของทรรศิกาที่ไป copy paste มา สนใจเชิญอ่านได้ที่ url นี้เลยครับ

http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=bai-mon&month=01-03-2006&group=1&gblog=4

ส่วนทางสำนักพิมพ์แจ่มใสที่เป็นผู้ตีพิมพ์นิยายของทรรศิกา ได้ดำเนินการลงโทษดังนี้

ภาพขณะทางสำนักพิมพ์กำลังทำลายหนังสือ “นักสืบสะดุดรัก” จนสิ้นซาก

credit : http://www.jamsai.com/popup/pr24.asp

กลับมาที่กระทู้ในห้องสมุดกันต่อ อมยิ้มบางคนก็แสดงความเห็นถึงกิ่งฉัตรที่โดนใส่ร้ายว่าอีทรรศิกามันมากล่าวหากิ่งฉัตร

ว่าลอกพล๊อตนิยายมาจากซีรียส์เกาหลีทั้งที่ไม่มีมูล แบบนี้สามารถฟ้องข้อหาหมิ่นประมาทได้สบายๆเลยนะ

หลายๆคนก็พากันด่าทรรศิกาว่ามึงไม่มีความสามารถทางวรรณกรรมเลยแม้แต่น้อย ได้แต่ copy & paste เท่านั้น

แล้วมึงจะยังหน้าด่านอยู่เป็นนักเขียนนิยายทำไม ทำไมไม่ลาออกไปขายเต้าฮวยเต้าทึงให้รู้แล้วรู้รอดวะคะ!?

ดราม่านี้ก็คงจบลงแต่เพียงเท่านี้ แต่แอดมินเชื่อว่าทรรศิกาคนนี้คงไม่ยอมวางมือจากวงการวรรณกรรมโดยง่ายว่ะ

ขอเพียงเวลาซักระยะหนึ่งให้เธอเก็บตัวจนทุกคนลืมเลือนวีรกรรมของเธอเสียก่อนเถอะ

แล้วเมื่อทุกคนลืมเลือนการกระทำกรรมชั่วของเธอ ทรรศิกาก็จะหวนคืนกลับมาสู่วงการวรรณกรรมอีกครั้ง!!

อาห์ แล้วดราม่าเรื่องนี้จะลงเอยเช่นไร? ใครที่จะสามารถ head shot ทรรศิกาจนไม่สามารถฟื้นขึ้นมาได้อีกหน?

พวกเธอว์จงตามไปเสพในกระทู้เหล่านี้โดยพลัน!!

ระบบสองมาตรฐานในวรรณกรรมไทย มีอยู่จริง

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K10380611/K10380611.html

ข้อเท็จจริงเรื่อง “ระบบสองมาตรฐานในวรรณกรรมไทย มีอยู่จริง”

http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K10406694/K10406694.html

ทรรศิกา > ศิฬาร์ > รสนิยม คือคนๆ เดียวกันใช่หรือไม่?

http://www.pantip.com/cafe/writer/topic/W10406895/W10406895.html

ปล.ลองอ่านดราม่าเก่าดูมั่งนะเธอว์