ดราม่าเอยจงซับซ้อนยิ่งขึ้น
ดราม่าเอยจงซับซ้อนยิ่งขึ้น

จดหมายเปิดผนึกถึงเว็บพันทิป!!

 photo BeeTalk Garena

อันนี้ไม่ใช่ดราม่า แต่มันสืบเนื่องมาจากดราม่าเก่า เรื่อง “ไม่ขอแก้ต่าง”

ที่อมยิ้มป้า “กริชนาคราช” อัปเปหิตัวเองออกจากเว็บพันทิปเนื่องจากมีคนกล่าวหาว่าแกเป็นมาเฟีย

;-) ใครสนใจก็ไปอ่านทวนที่ดราม่านี้ได้เลยนะครับ

http://drama-addict.com/?p=16525

ประเด็นคือวันสองวันมานี้มีคนมาอัพเดทโดยการโพสเนื้อหาในเมล์ฉบับนึง

ซึ่งคนโพสเขาอ้างว่าเป็นเมล์ที่ป้าส่งไปให้คนชื่อ “พจน์” (ชื่อเหมือนเว็บมาสเตอร์พันทิปเลยเนอะ)

:evil: พอแอดมินอ่านจดหมายฉบับนั้นแล้ว แอดมินรู้สึกประทับใจอย่างสุดซึ้ง

ขอท้าวความไปถึงบุคคลในสมัยสามก๊กท่านหนึ่งคือ “ตันหลิม”

ตันหลิมผู้นี้เดิมเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น ทำงานให้กับอ้วนเสี้ยว และระหว่างที่อ้วนเสี้ยวกับโจโฉ

กำลังจะรบกันที่กัวต๋อ ตันหลิมผู้นี้ก็ได้ใช้ทักษะด้านภาษาของตน เขียนแถลงการณ์

:mrgreen: ก่นด่าโจโฉตั้งแต่โคตรเหง้าบรรพบุรุษ เพื่อโฆษณาชวนเชื่อและบ่อนทำลายโจโฉให้ย่อยยับ

ทว่าโจโฉกลับสามารถใช้ทหารที่น้อยกว่าแบบ 1 ต่อ 10 ตีทัพอ้วนเสี้ยวจนแตกพ่าย

ต่อมาตันหลิมผู้นี้จึงได้มาทำงานอยู่กับฝ่ายโจโฉ ถึงแม้แถลงการณ์สาปแช่งโจโฉฉบับนั้นจะมีเนื้อหาที่แสนรุนแรง

แต่ทว่าความงดงามทางภาษาที่แฝงอยู่เป็นของจริง ภายหลังตันหลิมจึงได้เป็นหนึ่งในเจ็ดปราชญ์แห่งยุคนั้น

ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่มีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อวรรณกรรมจีนในยุคถัดมา ที่แอดมินเอาประวัติของตันหลิมมาเล่าให้ฟังคร่าวๆนี้

:| เพราะแอดมินคิดว่าจดหมายฉบับที่กำลังจะเอามาแปะให้ทุกท่านดู มันช่างเหมือนกับแถลงการณ์สาปแช่งของตันหลิมเสียนี่กะไร

และนี่คือเนื้อหาของเมล์ฉบับที่ว่า อ้างอิงจาก http://drama-addict.com/?p=16525&cpage=2#comment-123439

ถึง คนที่รักกัน คนที่เข้าใจและห่วงใย…

(ยาวนะคะ ทานข้าว อาบน้ำอาบท่า แล้วค่อยมาอ่านค่ะ)

ขอขอบคุณที่ทุกคนห่วงใย ในความรู้สึก และให้กำลังใจพร้อมกับความเห็นในเรื่องที่เกิดขึ้นครั้งนี้

ดูผิวเผิน คล้ายว่า การลาออกเป็นมาตรการแสนงอน น้อยใจ จิตตก หมดความเข้มแข็ง และท้อแท้

แต่ ในกรณีที่เกิดกับดิฉัน มันไม่ใช่ ต่อไปนี้จะเป็นเบื้องลึก อยากให้รับทราบจะได้เข้าใจกันไปเสียทีค่ะ

ตามที่ทราบกัน ว่าคุณวรพจน์เป็นเว็บมาสเตอร์ ดูแลบริหารระบบพันทิป โดยมีคุณวันฉัตรเป็นเจ้าของ

เวลาคนมีปัญหากัน กลุ่มที่ยึดอมยิ้ม ลบกระทู้ต่างๆ คือคุณวรพจน์และทีมงานของเขา

ปัญหาของคนอื่นๆ หากมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดกระทำการฟาดปากชาวบ้านไปทั่ว คนนั้นจะโดนสอยแน่ๆ
นั่นคือเมื่อก่อนนี้ ก่อนวันที่ ๕ มกราคม ๒๕๕๒ ในคืนนั้น ดิฉันกำลังแชทอยู่กับคุณวรพจน์เรื่องงาน
พอดี มีใครก็ไม่ทราบใช้บัตรผ่านมาตั้งกระทู้ ถามหาคนเก่าแก่ ก็เลยมีการคุยเรื่องชื่อล้อกอินในนั้น

แต่มีคนพาดพิงก้าวก่ายกริชนาคราช โดยที่ดิฉันไม่เกี่ยว ไม่ได้โพสต์ อยู่ดีๆก็มีคนเอาชื่อไปละเลง
คนกลุ่มนั้น ได้โดนแบนอมยิ้ม และสองคนในจำนวนนั้น ได้ติดต่อไปที่คุณวันฉัตร เพื่อขออมยิ้มคืน

คุณวันฉัตรรับเรื่องไว้ และคืนอมยิ้มให้คนกลุ่มนั้น โดยกำกับไว้ว่าอย่ามาหาเรื่องอหรือก่อวิวาทอีก
อย่างไรก็ตาม มีปัญหาเนืองๆ เราจึงได้แก้ไขด้วยการทำงานร่วมกัน อภัยกัน และเป็นมิตรต่อกัน
ดิฉันและคู่กรณี ไม่มีอะไรติดค้าง ต่างคนต่างเข้าใจว่า ส่วนไหนเราควรอยู่ ควรเล่น ไม่ละเมิดกัน

แต่ปัญหาที่เกิดกับทางพจน์ คือพันทิปมีการเปลี่ยนแนวคิด ในการลบและแบน ซึ่งมีผลต่อการ
ทำงานของเขา ในเรื่องนี้ ทำให้พจน์เคยเครียดจัด ถึงกับระบายมาในฐานะเพื่อน ว่าเขาเป็นคนที่
ยอมหักแต่ไม่ยอมงอ เขาไม่ชอบความไม่ยุติธรรม เขารู้ว่าอะไรคืออะไร แต่เขาต้องสุขุม นิ่ง
ทำงานอย่างมีหลักฐาน เก็บประวัติให้ชัดเจนว่าใครผิดหรือถูก ก่อนที่เขาจะยึดอมยิ้มหรือแบนได้

พจน์บอกว่า ถ้าเขาทำงาน เขาต้องมีอำนาจเต็ม เขาไม่ชอบการที่ต้องรายงานหรือมีคนควบคุมเขา
ต่อจากนั้น จะเห็นได้ว่า การยึดและแบนมีความเชื่องช้า ไม่ทันใจฝ่ายที่ได้รับความไม่เป็นธรรม
คนอ่านจะเห็นว่า มีการทะเลาะบ้าบอคอแตก ถ้าสู้ทั้งสองฝ่าย ใครตายคาจอ เขาก็มาเก็บศพทีหลัง

หลายคน กลายเป็นคนผิดไป ทั้งที่อีกข้างเป็นตัวก่อเหตุ ทำให้มีคนไม่พอใจพจน์มากขึ้นทุกทีๆ
จนในที่สุด ก็มีพวกแม่บ้านในพันทิปนี้ เอารูปครอบครัวของพจน์ไปด่าด้วยคำหยาบในเว็บส้ม ฟอรั่ม
เพราะกรณีที่เกิดการปะทะระหว่างสมาชิกสองคน ที่ออกมาห้ำหั่นกันจนกระเด้งไปข้างหนึ่งที่ผิดกฎ

กรณีที่กำลังเกิดกับดิฉัน จะว่าไปแล้ว เพื่อนๆคงเห็นว่า ดิฉันไม่ได้เข้าไปโต้ตอบพวกที่มารุมยำเล่น
อันนี้ขอพูดตรงๆว่าดิฉันเข้าใจพื้นเพของคนที่ออกมาแสดงความเห็น ด่าทอในลักษณะสาดเสียเทเสีย
ดิฉันรู้ตัว ว่าเรามีอะไรหลายอย่างมากเกินกว่าที่คนบางพวกจะยอมรับ มันเกี่ยวกับกำเนิด ชาติตระกูล
เกี่ยวกับการศึกษา ฐานะ วิทยะฐานะ และสถานภาพต่างๆ ขออนุญาตนะคะ เพื่อนๆที่มีน้ำใจดีต่อกัน
คงไม่ว่า หากดิฉันจะขอพูดแบบคนกันเอง คือดิฉันมาจากกลุ่มที่โดนอีกข้างเกลียดชังต้องการโค่นล้ม
เข้าใจใช่มั้ยคะ (เหมือนรัฐบาล โดนเลื่อยขาเก้าอี้) ไม่ว่าจะทำอะไรก็เป็นที่เพ่งเล็ง มองดูด้วยความแค้น

การที่ดิฉันตอบความรู้ของอเมริกันซิติเซ่น ยูท็อปเท็น ในสหรัฐฯ และข้อมูลต่างๆที่ทำให้ได้กีฟมาก
มันทำให้เกิดความเกลียดขึ้นอัตโนมัติ ในใจของคนอ่านกลุ่มที่ทำไม่ได้ พูดอย่างนี้ก็น่าจะพอเข้าใจ
อันที่จริง จะใช้คำสั้นๆก็คือ ดิฉันตกเป็นเป้าสายตา ยิ่งมีการทำโครงการพัฒนาไกลบ้านเมื่อปีก่อน๕๒
ยิ่งทำให้กลายเป็นเหมือนศูนย์รวมความพยาบาท จากคนที่ไม่สามารถทนเห็นความชื่นชมได้อีกต่อไป

สมาชิกที่เข้าไปรุม ในกระทู้เครื่องบินร่อนลงฉุกเฉิน ล้วนมีความฝังใจมาจากกระทู้อื่นๆในอดีตของเขา
ไม่ใช่ปัญหาที่ดิฉันไปก่อ แต่เป็นความอาฆาตของพวกเขาเอง จึงนำมาละเลงเพื่อให้ดิฉันรู้ว่าเขาชิงชัง

เพราะอะไรดิฉันจึงไม่ตอบ เพราะว่า ดิฉันส่งหลังไมค์ไปชี้แจงด้วยเหตุผลอย่างสุภาพแล้วจริงๆ
ครั้งเดียว บอกว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ดิฉันจะไม่ตอบ ขออย่ามารบกวนโดนเด็ดขาด ขอให้จบลงไป
และขอให้เข้าใจตรงกัน ไม่มีคำด่าแช่งใด ๆ ตามที่มีคนนำมาเขียนยั่วประสาทอยู่ตลอดเวลา
นอกจากมีประโยคที่คุณวรพจน์บอกมาเอง ว่า เอาไม้สั้นไปรันขี้ (ขออภัย) ก็ต้องเลอะมือเป็นธรรมดา
เขาพูดมาเป็นสำนวน ไม่ใช่หยาบคาย เป็นการบอกว่า เข้าไปเจอป่วนก็ต้องทน อยากตอบก็เจอแบบนี้

เกมค่ะ มันเป็นเกมของพวกเขา ที่ต้องการให้ออกไปเล่นละคร ซึ่งดิฉันขอปฏิเสธที่จะโต้ตอบใดๆ

ดิฉันเป็นคนมีความเชื่อมั่นในตนเอง ทุกคนก็ทราบอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น ไม่มีทางที่คนพวกนั้นจะมา
ทำให้ดิฉันรู้สึกหมดคุณค่า หรือเสียใจจากคำด่าทอ ดิฉันไม่ได้รับมาเลย กลับมองดูอย่างสมเพชเวทนา
เห็นจริตของคนเขลา ที่คิดว่าการด่าทำให้คนอื่นเสียใจหรือเสียหาย หรือมีคนเกลียด หมดรักศรัทธา
ดิฉันแน่ใจว่า ประวัติของตนเองไม่ได้ระรานใคร ไม่ใช่คนที่เป็นพิษภัยต่อโลกมนุษย์ทั้งนอกหรือในเว็บ

และเพราะการที่ดิฉันนิ่ง ไม่โต้ตอบ ยิ่งทำให้คนที่อยากจะเอาลงไปตบตี พยายามเขียนบิดเบือนให้ผิด
ทั้งหมดนั้นมันไม่ใช่ความจริง มันเป็นสิ่งที่เขาใช้เป็นกลยุทธ์ เพราะปกติ คนเราต้องลงไปแก้ต่างให้ถูก
แต่นี่คือกริชนาคราชไง ไม่ต้องแก้ตัว ดิฉันไม่มีอะไรต้องไปเกี่ยวข้องกับข้อความด่าทอใส่ร้ายเหล่านั้น
ใครเชื่อหรือไม่ ใครรัก ชังไปตามนั้น ก็เป็นวิจารณญาณของผู้นั้น ใครอยากร่วมด่าให้สะใจคนอ่านก็ทำ
กรรมอยู่ที่พวกเขา ไม่ใช่เรื่องต้องเก็บมาคิด และไม่มีอะไรที่ต้องให้กังวลจนต้องเลิกเล่นพันทิปค่ะ

อ้าว..แล้วลาออกทำไม

มาดูกันค่ะ ว่าพจน์เขาเคยคุยมาอย่างไร ดิฉันขอยกคำสนทนาบางส่วน เพื่อการอธิบายที่แจ่มชัด
เพื่อให้ทราบว่า การลาออกครั้งนี้ ทำเพื่อเขา ซึ่งมีครอบครัว ลูกเล็กๆสองคนที่น่ารักมากๆค่ะ

นี่คือความต่าง จากกรณีของคนอื่นๆ ปัญหามันอยู่ตรงที่ว่า

คุณวันฉัตร ดำเนินการให้เว็บนี้เป็นธุรกิจ และเขาไม่แคร์ว่าใครจะเสียหายเป็นตายร้ายดีในกระทู้ต่างๆ
เขาเคยออกสื่อหลายแห่ง ว่างานของเขาเพื่อนโยบายให้รวมความคิดเห็นของผู้คนที่ต่างขั้วต่างชั้นกัน
ยิ่งมีกรณีขัดแย้งความคิด ยิ่งเป็นโลกอักษรสนทนาที่มีความน่าสนใจ ใครๆก็อยากมาดู ว่าใครสู้กัน
บางคนก็ออกความเห็นดิบ หยาบ บางคนก็มีวิธีแก้ไขอย่างผู้ดี หลายคนก็สติแตก เป็นม้า เป็นตัวต่างๆ
คนสนุกที่มาอ่าน การมีคนมาเพิ่มเป็นลูกค้า และทำเงินให้กับบริการแห่งนี้ เงินนั้นเป็นค่าข้าวน้ำของ
บรรดาพนักงาน ลูกจ้าง รวมทั้งพจน์ พจน์ต้องออกรับหน้า เวลามีคดีขึ้นศาล ทำงานอย่างไม่มีวันพัก
พจน์คือคนที่โดนด่าแทนคุณวันฉัตร ทั้งที่การตัดสินหรือหลายๆเรื่อง พจน์ไม่เคยเห็นด้วยเลยกับเขา
อย่างกรณีโฉมใหม่ของราชดำเนิน ก็เป็นไอเดียของวันฉัตรเอง แต่เว็บมาสเตอร์รับเละ ใครๆก็ด่าพจน์
ทั้งที่เขาบอกว่าการเปิดจอมาไม่ให้ออกความเห็นในกระทู้นั้น มันไม่เหมาะกับลักษณะของคนไทย

พจน์เป็นคนดี จิตใจอ่อนโยน แต่ในภาคที่ทำงานเก็บป่วน เขาต้องเหี้ยม ใจแข็งมากและหนักแน่น
เขาต้องการเวลาในการทำงาน ซึ่งละเอียดถี่ถ้วนมีการทำตารางตัวป่วน บันทึกหลักฐานประวัติทุกคน

สำหรับกรณีที่เคยมีปัญหาในไกลบ้านมาหลายๆรุ่น เขารู้ดีว่าอะไรเป็นสาเหตุ ความเหงา ความริษยา
และความอยากเด่นดัง การแข่งขัน ท้าทายความสามารถ และความทะนงในตนเองของสมาชิกที่นี่
เขาจึงปล่อยให้ธรรมชาติของบอร์ดจัดการทุกอย่าง และในที่สุดเขาก็โดนต่อว่าเอาไปด่าในเว็บส้ม
ทำให้เกิดความรู้สึกว่า เขาเปลืองตัวมามาก รูปลูกเล็ก ภรรยาเขา ตัวเขา โดนเอาไปเขียนในทางลบ
แต่เขาไม่แคร์ และมีความคิดเหมือนดิฉัน ว่าคนพวกนั้น น่าสงสาร คือไม่มีปัญญาจะออกมาทำอะไรดี
ทำอะไรให้เกิดประโยชน์ไม่ได้ ก็ทำลายคนที่ตัวเองอิจฉานั่นก็คือเว็บบอร์ดที่พยายามทำลายพจน์อยู่

บางส่วนก็หลุดเข้ามาแปะอะไรเน่าๆอยู่ในเว็บพันทิป ยิ่งมีคนพวกนี้มากขึ้น ยิ่งทำให้มีคนดีต้องต่อสู้
คุณวันฉัตรเขาคงอยากจะเห็นฝ่ายธรรมะ ออกมาแสดงอภินิหาร และรอดูว่าใครจะเขียนอะไรด่ากัน
เขาไม่แก้ไข ไม่ลบ เพราะว่าตรงนี้คือจุดขายของพันทิป ซึ่งพจน์เองไม่มีอำนาจขาดที่จะลบทั้งหมด

ถึงเขาจะรู้ ว่าใครผิด แต่เขาไม่อยากออกมา ถ้าเขาออกมาบอกว่าไม่มีมาเฟีย เขาก็จะโดนด่าอีก
เพราะทุกครั้งที่ผ่านมา เขาช่วยให้ดิฉันเป็นฝ่ายที่ชนะ ถูกต้องแต่ยิ่งทำให้ชนะ อีกข้างก็ฝังใจพยาบาท
ความริษยามันยิ่งรุมสุม เป็นเพลิงของคนพวกนั้น ดิฉันไม่สะทกสะท้านอยู่แล้วค่ะ แต่ไม่ชอบโต้ไร้สาระ

ถ้าจะมาหาความว่าดิฉันผิด หรือก่อการ อันนี้ไม่ได้ เพราะดิฉันมีหลักการ ทำสิ่งต่างๆเพื่อความถูกต้อง
และดิฉันไม่กลัวการรุมประทุษร้ายจากวาจาต่ำทรามเหล่านั้น การชำระความโดยศาลเตี้ย มติมหาชน
มักจะไม่ถูกต้อง เพราะไม่มีหลักฐาน ไม่มีการพิสูจน์ ไม่มีความเป็นธรรม ไม่มีผลดีกับใครในเกมนั้นๆ
เราอยู่ในประเทศที่เจริญแล้ว ทุกอย่างต้องผ่านกระบวนการที่เสมอภาค แต่กระทู้พวกนี้มันเป็นแค่เกม

ในเมื่อมันเป็นนโยบายเรียกเงินเข้าของเว็บ ใครจะไปขัดเจ้านายได้ เขาอวยให้กระทู้ด่าเป็นเกมหลัก
พจน์ต้องยอม แม้ว่าจะอึดอัดมานาน กับสิ่งที่เขาเห็นว่าไม่ยุติธรรม เขาเป็นคนที่มีความจริงจังในข้อนี้
แต่เขาช่วยไม่ได้ เพราะเขาไม่อยู่ในสถานะที่จะออกมาแก้ไข เขาเองต้องรับเงินเดือนและมีภาระลูกๆ
แม่เขาก็ป่วยเป็นมะเร็ง และงานรับผิดชอบอื่นๆ มีครอบครัวต้องดูแล ต้องพาลูกไปหาหมอ ฉีดวัคซีน
มีอะไรมากมายที่เขาแบ่งเวลามารับงานในไกลบ้านไม่ไหว มาทีไรก็เจอแต่เมียฝรั่งตบกัน ตลอดปี

เขาจึงขอร้องไว้ ให้อยู่นิ่ง เพราะถ้าวันใดมีปัญหา เขาจะอึดอัดมาก จนไม่อยากจะพูดอีกถึงเหตุผล
ดิฉันไม่เชื่อเขาหลายครั้ง เพราะทนเห็นความไม่ถูกต้องไม่ได้ ออกไปเขียนความเห็นอันเป็นประโยชน์
ยิ่งเขียนแล้วได้กีฟมากมาย ก็ยิ่งมีคนเขม่นมากขึ้น คนดีๆที่เข้าใจก็มักจะเป็นพวกรักสงบ ไม่พูดมาก
ทุกคนรู้ว่าอะไรเกิดขึ้น แต่มองดูอย่างไม่เกี่ยวกับปัญหา นั้นเป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดแล้วล่ะค่ะ

ดิฉันเอง ตอนนี้ก็ได้แจ้งขอยกเลิกสถานภาพอมยิ้มไปแล้ว แบบไม่ต้องเข้าไปล้อกอินอีกต่อไป
อมยิ้มไม่ใช่ชีวิตของกริชนาคราช นี่คือความหมายที่ดิฉันต้องการจะบอกแก่คนที่ทำร้ายเราอยู่
เขาทำอะไรดิฉันในชีวิตจริงไม่ได้ เอาอะไรไปไม่ได้ ไม่ว่าจะรูปธรรม นามธรรม อุดมการณ์
ปัญญาความสามารถของดิฉันยังอยู่ ผลงานยังมีแพร่อีกมาก ในฐานะนักเขียนอิสระในสหรัฐฯ
มีงานแปล และมีครอบครัวที่มั่นคง มีสามีเป็นคนดีแบบที่ไม่ง่ายเลยที่ใครจะมีได้ในโลกยุคนี้
เพราะว่าดิฉันได้รับทั้งความรัก ความซื่อตรง ความห่วงใยและความปกป้องดูแลในทุกสถาน
เรื่องในเว็บ ดิฉันแยกแยะได้อยู่แล้ว แต่ดิฉันเพียงเห็นว่าคุณวรพจน์เป็นเพื่อน เป็นคนดีมากคนหนึ่ง
ซึ่งตลอดหลายปีนี้ ดิฉันได้เรียนรู้หลายอย่างเกี่ยวกับเรื่องของพันทิป ทั้งที่เปิดเผยได้และไม่ได้

การลาออกของดิฉัน เพื่อให้พจน์ทำงานได้สะดวกขึ้นค่ะ เพราะว่า คำครหา ว่ามีมาเฟียจะลดลง ๑
ดิฉันพลาดเอง ที่ทำโครงการสมานฉันท์ โดยไว้ใจคนทุกคนนึกว่าจะมีอุดมการณ์ที่แท้จริงมาช่วยกัน
กลับเป็นว่าหลายคน เข้ามาเพราะต้องการกำจัดคนๆเดียว พอทำได้ เขาก็หันมากัดดิฉันแทนซะนี่
พวกเพื่อนๆก็เห็นคาจออยู่นั่นแล้ว ว่ามีการออกมาไล่ดิฉันไม่ต่างจากที่เขาเคยทำกับน้องคนหนึ่ง

แต่มันยากตรงที่ว่า พวกเขาลากเอาดิฉันไปตบไม่ได้นี่สิ พวกเขาต้องกลับออกมาเขียนชื่นชมแทน
ในการแก้ปัญหาด้วยความไม่เป็นศัตรู เพราะนี่คืออุดมการณ์ คือหน้าที่ของคนดีต้องทำได้อยู่เสมอ

ในกระทู้ของมาดามฯ คุณคิดว่าใครแพ้ มาดามฯหลบหาย ลบข้อมูล ไม่กล้าออกมาสู้ด้วยตนเอง
ยอมให้บรรดาศัตรูเก่าของดิฉัน ออกมาเปลี่ยนประเด็นด่าทอ ใส่ร้าย ยั่วยุ และเหมือนจะมีความสุขกัน
ดิฉันอยากให้พวกเขาคิดว่าเขาชนะ จะได้มีความสุข มีความพอใจว่าเขาได้ทำลายคนที่เขาชิงชังลงได้
ในขณะเดียวกัน ดิฉันไม่มีอะไรต้องเจ็บแค้นเลย ตรงข้ามเป็นการปลดปล่อย ช่วยให้พวกเขาสมใจ

แต่มองดูให้ดี พวกเขาไม่มีทางเข้ามาในโลกของดิฉันได้เลย สัมผัสอารมณ์จิตใจไม่ได้ทั้งสิ้น
เพราะเราอยู่ในขอบเขตของธรรมที่กั้นให้พ้นจากความมัวหมองเหล่านั้น ดิฉันไม่ได้ด่ากลับหรือชี้แจง
เพื่อให้มาดามฯเห็นเอง ว่าวิธีการรุมไม่เป็นผล ดิฉันไม่ตาย ไม่ดิ้น ไม่มีการฟาดฟันด้วยวาจาไร้สติ
ดิฉันกลับเป็นผู้ที่ลงไปนำข้อมูลตามเจตนาสร้างประโยชน์ลงไปรีโพสต์ให้ คิดดูค่ะ ถ้ามาดามฯ
มีความรับผิดชอบต่อสังคม เขาควรออกมาดูแลกระทู้แต่แรก ออกมาเขียนตรึงประเด็นให้ตามหัวข้อ
แต่เขาไม่ได้ทำ หรือทำไม่ได้ เพราะอะไรคะ ก็เพราะเจตนาอยากมีกระทู้แนะนำให้คนเห็นชื่อเท่านั้น
นี่พิสูจน์ได้ทันที ว่าเจตนาในการตั้งกระทู้คืออะไร ความรู้เรื่องที่เขียนอยู่นั้น ถ้าคนรู้จริงออกมาเขียน
จะมีอีกยาวที่จะทำให้ไม่มีปัญหา แต่ทำไมมาดามฯลบข้อมูล ปล่อยให้คนด่าดิฉันยาวเป็นดราม่าได้

นั่นคือเหตุผลที่พจน์ไม่ลบ กระทู้นั้นต้องอยู่คู่กับกระทู้ของคุณกมลและของดิฉันค่ะ
จะได้เห็นว่า คนที่ตั้งใจทำประโยชน์ เราตั้งกระทู้เราต้องออกมาดูมาแก้ไขปัญหา ต้องมีความสามารถ
ถ้าเป็นดิฉันตั้ง แล้วมีคนมาบอกว่านี่ไม่มีหลักแหล่งอ้างอิง ดิฉันก็จะออกมาขอบคุณ และต่อกระทู้
เพื่อให้ประเด็นมีค่ามีสาระ การติดสีนใจลบข้อมูลแล้วหนีไปของมาดามฯ ยิ่งมีคนด่าดิฉันมากเท่าไร
ก็ยิ่งเป็นผลดีกับดิฉันมากเท่านั้น สำหรับคนที่มองได้ทะลุแนวทางและเห็นมาก่อนหน้านี้ อย่างพิเคราะห์
การปล่อยให้มีการด่าคนอื่นในกระทู้ของตน เป็นข้อพิสูจน์ว่าคนตั้งกระทู้อยากให้เกิดดราม่าแบบนั้น

ไม่ต้องมีการตัดสินในเนื้อหาที่บรรดามือด่าเข้ามาโพสต์ มันไม่ใช่ข้อใหญ่ใจความ
อีกทั้งมาดามเอง ตั้งกระทู้หัวข้อนี้ ๔ ห้องค่ะ ชานเรือน ไกลบ้าน ห้องบลูและห้องแป้ง
เขาลบออกหมด รูปและใจความ ทำไมจึงไม่เข้าไปต่อกระทู้ให้มีประโยชน์ตามเจตนา
ก็เพราะจุดประสงค์ไม่ใช่จะให้ความรู้ไงคะ กระทู้ของเธอจึงมีอันเป็นไปเช่นนั้น ตามยถากรรมที่สร้าง

การตั้งกระทู้แล้วกลายเป็นแบบนี้ มันเสียประวัติคนตั้งกระทู้ ไม่ใช่คนที่มีใครมาด่าทอเลยนะคะ
ในความเห็นดิฉัน คำบริภาษพวกนั้นคือสิ่งที่ช่วยสะท้อนว่า คนมีความรู้กับไม่มีความรู้ ต่างกันอย่างไร
คนดีๆที่ไหนจะมานั่งด่าคนอื่นออกหน้าจอโดยอ้างว่าอย่างนั้นอย่างนี้ เพื่อหวังให้คนมารู้ความจริงหรือ
แล้วมันต่างจากที่ดิฉันทำงานมาให้ไกลบ้านแบบชัดเจนขนาดนั้น ใครจะมีเวลาไปเขียนด่าตอบพวกเขา
หากคนเราตั้งหน้าทำความดี ไม่มีเวลาเหลือพอสำหรับการเขียนลักษณะทำลายคนอื่นอยู่แล้วค่ะ

ดิฉันไม่ได้เศร้ากับการโดนรุม เพราะนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก ปัญหาก็ไม่ได้มาจากเรื่องวิชาการอะไรเลย
เป็นกลุ่มปมด้อยออกมาตีแผ่จิตใจตัวเองซะมากกว่า ประกอบการอำนวยการเบื้องหลังของมาดามฯ
เขาคิดว่าชัยชนะคือการด่าคู่ต่อสู้ แต่ดิฉันคิดว่าคนอ่านมีวิจารณญาณดีพอ ที่จะไม่เชื่อการประทุษร้าย
โดยวาจาที่ไร้หลักฐานเหล่านั้น เป็นการทำลายกันของคนที่อยู่ในโลกมืดมานาน ไม่มีแสงสว่างส่อง
การปรากฎในกระทู้แนะนำมันทำให้เด่น ด่าคนแล้วเด่น กับให้สาระดีๆแล้วเด่น ต่างกันขนาดไหนก็ดูเอา

ดิฉันลาออก เพราะว่าไม่เห็นด้วยกับการที่พันทิปใช้นโยบายหากิน จากการต่อสู้ของสมาชิกแบบนี้
เรื่องนี้ ถ้าเกิดกับคนอื่น ใครจะทนได้คะ จะมีสักกี่คนที่เข้าใจและไม่ลงไปตอบโต้ สมมุติง่ายๆว่า
ถ้าเกิดเรื่องนี้กับพี่ขาใหญ่ฝั่งนิวยอร์คละก็นะ ฮึ อย่าให้บอกเลยว่ากระทู้จะยาวกี่ร้อยไมล์ ไม่จบแน่ๆ

ดิฉันอยากจะให้การลาออกของดิฉัน เป็นการประกาศอิสรภาพจากนโยบายหากินของเจ้าของเว็บ
เขาควรจะให้พจน์ได้กลับมามีอำนาจเต็มในการตัดสินให้ยุติธรรม และไม่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของธุรกิจ

หมายความว่า ดิฉันไม่ได้ไม่รักเพื่อนๆและพันทิป แต่มั่นใจว่า คุณค่าของกระทู้ที่มีสาระที่ได้เขียนมา
เป็นกระทู้แนะนำอยู่ในคลัง ตลอด ๕ ปีมานี้ ๒๕ ถึง ๓๐ หัวข้อ ล้วนแล้วแต่เขียนด้วยความตั้งใจจริง
ไม่ได้หวังถ้วยรางวัลอะไรอย่างที่ได้รับคำสบประมาทอย่างแรง อันเป็นจุดเริ่มของกระทู้ที่เขาตามด่า

คนๆนั้น เป็นคนไร้มารยาทอย่างแรง ดิฉันบอกไปด้วยหลังไมค์ครั้งเดียวให้จบ ก็ไม่ยอมทำ
ยังเข้ามาเขียนพาดพิง ให้คนอ่านคิดว่ามีการด่าอยู่เรื่อยๆมันไม่จริง ดิฉันรังเกียจที่จะติดต่อด้วย
และไม่เคยตอบ ยิ่งทำให้เขาอยากจะเอาชนะ อยากจะเขียนทุกรูปแบบให้ลงไปในเกม แต่ไม่สำเร็จค่ะ

อีกหลายคน เป็นพวกแดง การเมืองมีส่วนทำให้เกิดความชิงชัง กลุ่มนั้นก็อาศัยสถานการณ์นี้มารุม
การสู้กับคนฉวยโอกาสไม่เป็นวิธีที่ดิฉันนิยม พวกเขาไม่ใช่นักสู้ที่คู่ควรกับดิฉันเลยสักคน ดูเอาเถิด
การที่มีคนออกมาเขียนวีรกรรมมาดามฯ ก็น่าจะเป็นข้อชี้ชัดว่า เหตุที่เกิดเรื่องแบบนี้มันมีผลจากการ
พยายามที่จะแบ่งแยก งัดข้อ เมื่อสบโอกาสก็หักล้างกันอย่างไม่คิดว่าไร้ประโยชน์ไม่ประเทืองปัญญา

มาดามฯไม่ออกมา เพราะว่าเธอกลัวอะไรบางอย่าง กลัวศัตรูเก่าอย่างคุณกมล และคุณอโลนฯ
เธอต่างหากที่กำลังหมดกำลังใจ เพราะว่าการประกาศลาออกของดิฉันนั้น มีความหมายว่าไม่ขอลดลง
เป็นอริกับคนที่หลบอยู่ในมุมมืด ไม่มีศักดิ์ศรีเอาซะเลย นักสู้แบบนั้น ไม่มีทางจะขึ้นสู่ที่สูงได้สำเร็จ

พูดกันแบบกันเองแบบนี้แล้ว ดิฉันอยากให้เพื่อนๆเข้าใจว่า ถ้าดิฉันไม่ลาออก พจน์จะไม่มีความสุข
ในการทำงาน เพราะปัญหามาจากประวัติการทำงานที่ดีของดิฉัน มันมีข้อต่างจากอีกฝ่ายมากเกินไป
และความขัดแย้งของผู้คนสองกลุ่ม จะไม่มีวันหมดไปอยู่ดี เพราะยุคนี้คนลุกมาเผาบ้านเมืองกันแล้ว
ถึงอย่างไรไกลบ้านก็ไม่ได้ขาดคนดีมีคุณธรรม ทุกคนที่รักและห่วงใยดิฉัน ล้วนแต่มีวิชาความรู้สูงๆ
ทั้งยังมีน้ำใจงดงาม เป็นคนที่ไม่อยากดัง ไม่อวดเด่น ไม่ใช้อารมณ์ออกมาระบายให้คนอื่นเป็นคนเลว

หลักการคิดของดิฉันและพจน์ตรงกันข้อหนึ่ง คือระยะเวลาจะพิสูจน์ความดี หากเราทำหน้าที่ดีที่สุด
ไมว่าเราจะอยู่ที่ไหน หรือเป็นใคร เรายังมีโอกาสทำประโยชน์ได้ตลอดเวลา และจะยิ่งพบคนดีมากขึ้น
อย่างเช่นที่เราได้พบกัน เพราะว่าเข้ามาหาความรู้และแบ่งปันสิ่งดีๆให้กัน ด้วยไมตรีจิตอย่างนี้แหละค่ะ

ถ้าหากว่าดิฉันเคยล่วงเกินก็ขอให้คิดซะว่า ไม่ได้เจตนา เราเพียงแลกเปลี่ยนทัศนคติในประเด็นต่างๆ
วันนี้ ดิฉันได้เห็นอย่างชัดเจน ว่าเพราะเหตุใดพันทิปจึงอยู่ต่อได้เป็นสิบปี ไม่ใช่เฉพาะพจน์ที่เป็นคนดี
แต่เพราะแรงสนับสนุนของพวกคุณ รู้จักให้ และแสดงความเห็นตามกาลเทศะ ไม่มีจิตริษยาพยาบาท

อย่าให้การลาออกครั้งนี้ ทำให้เพื่อนๆต้องรู้สึกว่าคนดีท้อถอยเลยนะคะ ดิฉันเขียนไปหน้าจออย่างนั้น
เพื่อจะให้ฝ่ายตรงข้ามได้มีความสมอุรา เขาอยากจะเห็นเช่นนั้น ถือว่าช่วยให้คนเหล่านั้นรักษาจิตใจ
พวกเขาไม่เคยได้รับกีฟและความชื่นชมอย่างที่ดิฉันได้จากการเขียนเพื่อสร้างสรรค์เลย ก็เห็นอยู่
ฉะนั้น หากสิ่งนี้จะทำให้เกิดแรงบันดาลใจว่าเขาได้มีความสำเร็จอะไรบ้าง จะได้ไม่เครียดไปกว่าที่เป็น

ถึงอย่างไร การต่อสู้ในเวทีของพันทิปก็จะมีมาอีก ในวันข้างหน้า พจน์ต้องเหนื่อยมากแล้วพอแล้ว
กับปัญหาของดิฉัน หมดมาเฟียคนนี้ไปคนหนึ่ง เขาก็ไม่ต้องอึดอัดอีก ไม่ต้องพูดว่า สักวันจะลาออก

พจน์เคยบอกว่า ถ้าดิฉันออกไปสู้ เขาก็ต้องให้ความยุติธรรม และถ้าการให้ความยุติธรรมแก่ดิฉัน
ไปขัดกับนโยบายของคุณวันฉัตร เขาก็ต้องตกงาน แล้วลูกๆเล็กๆนั้นจะทำอย่างไร เขาเป็นห่วงลูกๆ
ลูกสาวน่ารักมากสองคน ยังอยู่ในวัยอนุบาลกัน กว่าจะโตอีกสิบปี วันข้างหน้าและอนาคตของเด็กๆ
ควรมีพ่อที่ทำงานอย่างสบายใจ มีปัญหาแต่ละวันให้น้อยที่สุด ไม่มีเรื่องไร้สาระที่แก้ไขไม่ได้แบบนี้

ถ้าหากว่าดิฉันอยู่เพื่อชนกับมาดามอียิปต์ ยังไงดิฉันก็ไม่แพ้แน่ เพราะที่ดูมา เขายังขาดความรอบคอบ
เขาจะดังกว่านี้มาก หากว่าเวลาก้าวันที่ผ่านมา เขานำความรู้จากเอกสารส่วนอื่นๆมาเขียนต่อให้เต็มที่
แต่เขากลับพลาดไปถนัด ปล่อยให้คนพาลออกมาใช้กระทู้ทำลายสมาชิกด้วยกัน นั่นแปลว่าอะไรคะ
มาดามฯยังไม่ฉลาดอยู่อีกจนวันนี้ ที่ไม่แจ้งลบกระทู้ของตัวเอง เพราะว่าเธออยากเห็นคนด่ากันเล่น
ถ้ามีสำนึกในการสร้างสรรค์ ใครจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ ผู้สร้างย่อมไม่หลีกหนีจากปัญหาแบบนี้แน่ๆ
แม้ดิฉันได้พยายามนำทาง เอาข้อมูลรีโพสต์ด้วยเมตตาแล้ว มาดามฯก็ยังไม่ออกมาปรับประเด็นใหม่
ยังคงทิ้งแช่เป็นกระทู้ดราม่า เธอล้มเหลวค่ะ ต้องศึกษาอีกมาก กว่าจะเป็นนักสร้างกระทู้ที่มีคุณค่าจริง
กว่าจะกลับมาเก็บร่องรอยก็ช้าไปแล้ว ถึงอย่างไรก็คาจออยู่แบบนี้ ว่าไม่มีเจตนาที่จะให้อย่างแท้จริง
ถ้าใครมีวิชาอันไหน อย่างลึกซึ้ง อย่างกรณีกระทู้กฎหมาย โดนรวนขนาดไหน ประเด็นก็ไม่เบี่ยงค่ะ

คุณคนนั้นต้องการแข่งเด่นแข่งดัง ของแบบนี้ดูตามประวัติการโพสต์ก็ชัดเจน ตามล่ามาตลอด ๕เดือน
ประวัติการโพสต์ของเธอ พันทิปก็มี กระทู้ที่อาละวาดครั้งก่อนก็ยังเก็บสำเนาไว้ ที่กลับมาใหม่นี้ก็ชัด
มีตัวอย่างการพาดพิงดิฉันหลายครั้งทีเดียว ถ้าใครสังเกตก็คงรู้ดี ว่าเขาต้องการแข่งในการตั้งกระทู้
คนที่ควรอายคือคนที่ตั้งกระทู้แล้วทิ้ง ปล่อยให้ใครต่อใครมาด่าสมาชิกอื่น ปราศจากความรับผิดชอบ
ถ้าเป็นผู้สร้างสรรค์ตัวจริง ไม่เฟค แจ้งลบกระทู้นี้ไปนานแล้ว มันเป็นการสะท้อนวุฒิภาวะของคนตั้ง
และเป็นบทเรียนของเขา การหวังเอาดังตั้งกระทู้ไม่ดูแล ไม่ใช่วิสัยของคนที่จะทำงานเพื่อส่วนรวมได้

แต่ดิฉันจะลงแข่งไปทำไม แบ่งข้างทำไม ขอให้เพื่อนๆให้ความกรุณากับเธอ และไม่ต้องเข้าข้างดิฉัน
ให้กระบวนการของสัจจธรรมจัดการกับโลกไซเบอร์ สักวันหนึ่ง เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากโลกนี้ไปนั้น
แต่ละคนจะมีสุขเต็มที่หรือไม่ ก็อยู่ที่ว่าเคยทำดี ทำประโยชน์ เสียสละเพื่อคนอื่นแค่ไหนหรือเปล่า

เราก็คอยดูก็แล้วกัน ว่ากระแสของคนมักด่ากับกระแสของคนสร้างสรรค์ ในที่สุดอะไรจะอยู่จะไป

คุณวรพจน์ไม่ใช่คนที่ตามเกมไม่ทัน ดิฉันเชื่อว่า เขาทำทุกอย่างด้วยวิจารณญาณที่ดีที่สุดแล้วค่ะ
คนคิดน้อย ก็คิดว่ากระทู้นั้นประจานคนโดนด่า แต่พจน์เขาต้องรู้ ว่ามันสะท้อนให้เห็นถึงวุฒิคนตั้ง

ดิฉันไม่ได้มีความน้อยใจที่คนบางกลุ่มชิงชังหรือเห็นว่าเราไม่ดี เพราะมันเป็นโลกธรรม ๘ ประการ
เรื่องนี้คงไม่สำคัญอะไรมากมาย เดี่ยวสักพักคนก็ลืม มีละครชุดใหม่เข้ามา อันนี้ก็ซาไปเองล่ะค่ะ
ทางเจ้าของเว็บ คงไม่เสียดายอะไรกับสมาชิกในต่างประเทศเพียงคนเดียว เขาไม่ได้ดูดำดีอะไร
กับความสุขทุกข์ของคนไทยต่างประเทศ คนที่ช่วยกันคือพวกเรา ถ้าไม่มีกันและกัน ไกลบ้านก็คง
จะว่างเปล่า ไม่มีสาระอะไรเลย หากว่าดิฉันอยู่และช่วยน้องๆ เพื่อนๆมองว่าเราจะประคองใจกันต่อไป
แต่การอยู่อันนั้น มันทำให้พจน์ต้องลาออกสักวันแน่ๆ เมื่อความแตกแยกอันในไกลบ้านถึงจุดจอแตก

ดิฉันไม่สามารถให้มีวันนั้นได้ เพราะว่าชั่งน้ำหนักดูแล้ว ถ้าพจน์ไม่ได้อยู่กับพันทิป เว็บนี้ก็ไม่ดีเท่านี้

เมื่อดิฉันไป ห้องนี้จะกลับไปสู่สภาวะปกติในที่สุด เพราะขั้วของความขัดแย้งมีการเปลี่ยนแปลงไปแล้ว
และที่สำคัญ ส่วนหนึ่งที่เป็นเหตุผล ไม่ใช่แค่เพื่อความราบรื่นของการทำงานของผู้ดูแลบอร์ดเท่านั้น

แต่ว่า ทั้งนี้ทั้งนั้น สามีดิฉันไม่เคยเห็นด้วยกับการเข้ามาตอบปัญหาในพันทิป เพราะว่า เขารู้ดีกว่าใคร
ในโลกนี้มีแต่ความขัดแย้ง แข่งขัน ริษยาอาฆาต หากอยากมีชีวิตอันสงบ ก็ต้องไม่อยู่ในที่มีปัญหาค่ะ

ดิฉันมีวิชาชีพนักประพันธ์ มีแหล่งแพร่ผลงานมานานในชีวิตจริง ถึงไม่มีอมยิ้มในพันทิป ก็ไม่ได้ทำให้
ชีวิตต้องขาดไร้อะไรไป ดิฉันต้องการบอกความหมายของการทำงานว่าอุดมการณ์มีคุณค่ากว่าอมยิ้ม

ดังนั้น การลาออกจึงมีน้ำหนักมากขึ้น เพื่อครอบครัวของเรา เพื่อคนที่เป็นเพื่อนและสิ่งที่เขาควรได้รับ
เพื่อให้ความขัดแย้งเก่าๆยุติลง ลดภาวะบอร์ดร้อน ต้องมีคนหนึ่งเสียสละ และยอมเป็นฝ่ายไปถาวรค่ะ
เชื่อว่า ทุกคนที่ไม่เห็นด้วย จะเข้าใจว่าเคสนี้ ดิฉันจำเป็นต้องทำอย่างนี้ อมยิ้มจบ แต่อุดมการณ์ชนะ
ผลงานไม่สูญหายแน่ และความรักความหวังดีที่ให้กับเพื่อนๆมาตลอด น่าจะเป็นที่ระลึกแก่ไกลบ้านได้

ด้วยความปรารถนาดีเสมอ

กริชนาคราช (อมยิ้มอวสานโดนสมัครใจ

:evil:  เจ๊ดแม่ม!! แอดมินอ่านแล้วประทับใจฉิบหายเลยว่ะ พูดได้คำเดียวว่าอีป้าคนนี้มันเกิดผิดยุค!!

ถ้ามันเกิดสมัยยุคสามก๊กป่านนี้ ชีคงได้รับการบรรจุเป็นปราชญ์แห่งเจี้ยนอันแล้วกระมัง

จดหมายฉบับนี้ นอกจากจะมีความงดงามทางภาษาอย่างลึกซึ้งแล้ว คนอ่านเองถ้าหูไม่หนวกตาไม่บอด

ย่อมสัมผัสได้ถึงความคับแค้นอย่างรุนแรงที่แฝงมากับตัวหนังสืออันสวยงาม ถ้าไม่มีทักษะทางภาษาระดับเมพ

:twisted: แอดมินว่าคงหาคนเขียนจดหมายในระดับนี้ได้ยากเต็มทน!!!

ในฐานะที่แอดมินหาแดกกับเว็บพันทิปเรื่อยมา ก็อยากฝากอะไรถึงคุณวรพจน์หน่อย

แอดมินก็ม่ายรุว่าคุณวรพจน์กับคุณวันฉัตรเจ้าของเว็บกำลังแตกคอกันอยู่หรือไม่

แต่คนที่จะคุมเว็บใหญ่ๆแบบพันทิป ใจต้องนิ่ง ปากต้องปิดแน่นปานหินผา

คนด่าคุณวรพจน์เยอะแน่นอนผมเข้าใจ แอดมินเองก็เอามาด่าบ่อยๆเหมือนกัน ฮิฮิ้ว!!

แต่คำด่าพวกนั้นถึงมันจะเข็ดขม แต่เราก็สามารถเอามาปรับปรุงการทำงานของเราได้

ในทางกลับกันคำชมต่างหากที่น่ากลัว คำชมเหมือนน้ำผึ้งรสหวาน แต่แดกมากๆเบาหวานก็แดกตายห่ากันพอดี

:evil: ยิ่งไอ้จดหมายฉบับนี้ แอดมินว่ามันไม่ต่างอะไรกับน้ำผึ้งอัดผสมลงไปด้วยน้ำเชื่อมแบบโคตรเข้มข้นผสมกัญชา

ยิ่งแดกก็ยิ่งติด ยิ่งติดร่างกายก็ยิ่งพัง สุดท้ายอาจถึงขั้นนอนพะงาบๆอยู่ใน ICU

:arrow: ถ้าระดับผู้บริหารเว็บพันทิปจะแตกแยกกันเพราะป้าแก่ๆคนเดียวมันก็กะไรอยู่  ดูอุบาทว์มิใช่น้อยเลยทีเดียว

แอดมินอยากให้เว็บพันทิปอยู่ไปอีกนานๆ จะได้หาดราม่ามาเขียนด่าให้คนอ่านเขาบันเทิงใจ

ดังนั้นจึงขอแนะนำให้คุณวรพจน์ลองเอาจดหมายของอีป้าคนนี้ไปให้คนใกล้ชิดที่ไว้ใจได้

ให้เขาอ่านให้ละเอียด แล้วถามเขาให้ชัดๆว่าวัตถุประสงค์ที่อีป้าส่งเมล์ฉบับมาให้คืออะไร

:smile: ไว้ถึงตอนนั้นค่อยจะตัดสินใจแตกหักกับเจ้าของเว็บก็ยังไม่สายนะเธอว์!!

ปล.ลองอ่านดราม่าเก่าดูมั่งนะเธอว์

 photo Ads  photo banner200sell_zps244b34f7.jpg
 photo Ads
 
Comments
แอบรัก Admin
401

เอาล่ะ อ่านของป้าแกจบแล้ว ขอสรุปสั้นๆ แต่อาจไม่ใช่ 3 บรรทัด (ต้องขอบคุณป้ามา ณ ที่นี้ ที่ทำให้เด็กไทยคนหนึ่งอ่านหนังสือได้เกินปีละ 7 บรรทัด ;-) ;-) ;-) )

- ป้าแกบอกว่าแกไม่ได้ลาออกจากพันทิพเพราะน้อยใจคนที่มาด่าว่าแก
- แกออกเพราะว่าแกไม่อยากให้คุณพจน์(เว็บมาสเตอร์)ต้องทำงานในเว็บอย่างลำบาก
- แกบอกว่า มาดามฯ และคนอื่นๆที่รุมด่าแก ทำได้แค่อิจฉาแกไปวันๆ ตั้งกระทู้แล้วไม่ยึดถืออุดมการณ์ไม่มีประเด็นหลักในกระทู้ ปล่อยให้คนอื่นมาเกรียนด่าอมยิ้มมาเฟียในกระทู้ตัวเอง ไม่มีศักดิ์ศรี ไม่มีน้ำยาที่จะตั้งกระทู้ดีๆมีสาระให้ได้อย่างตัวป้ากริชเอง
- แกเป็นห่วงความเป็นอยู่ของคุณพจน์และครอบครัว ที่มีคนเอารูปครอบครัวคุณพจน์ไปด่าในเว็บส้ม
- แกหลอกด่าคุณวันฉัตร(เจ้าของเว็บ) ว่าหากินบนขี้ปากคนอื่น ยิ่งมีคนตีกันในเว็บเท่าไหร่เว็บยิ่งขายได้ พูดส่อไปในทางว่า คุณวันฉัตรพอใจจะให้กระทู้ตีกันขึ้นเป็นกระทู้แนะนำมากกว่ากระทู้ที่มีสาระเน้นๆ ซึ่งขัดกับความคิดของคุณพจน์ และไม่ให้คุณพจน์ดำเนินการตามความยุติธรรม เช่น กำจัดพวกเกรียนขี้อิจฉาที่ดีแต่ด่า ป้ากริชไปวันๆ กำจัดพวกปากหมาที่เอาแต่แขวะคนที่ได้กิ๊ฟ บลาๆๆ
- หยอดคำหวานให้คุณพจน์ แอบด่าคุณวันฉัตร ซึ่งส่วนตัว เรามองว่าเป็นการยุให้คนในตีกัน
- ป้าจะวนด่าพวกที่มาด่าป้าแกว่า ไม่อยากลดตัวไปเถียงหรือโกรธคนพวกนั้น , คนพวกนั้นอิจฉาป้าที่ป้ามีความรู้กว่า ตั้งกระทู้มีสาระและมีคนมากดให้กิ๊ปป้าเยอะกว่า
- ป้าคิดว่าการที่มาดามเจ้าของกระทู้ไม่ลบหรือเปลี่ยนประเด็นในกระทู้กลับเข้าเรื่อง แต่ปล่อยให้คนด่าป้า ป้ามองว่ามาดามอยากดัง อยากให้กระทู้ติดอันดับกระทู้แนะนำ โดยวิธีที่ผิด ซึ่งวิธีที่ถูกของป้าก็คือ การตั้งกระทู้ที่มีสาระ คู่ควรแก่การเป็นกระทู้แนะมากกว่ากระทู้อิจฉา+นินทาอมยิ้มคนที่เด่นดังได้กิ๊ฟเยอะๆเช่นป้ากริช เป็นต้น
- บอกว่าการที่ป้าลาออกจากพันทิพย์ เพื่อให้คุณพจน์ทำงานง่ายขึ้น และเป็นการทำบุญให้เหล่าตัวอิจฉาทั้งหลาย ได้สมความปรารถนาบ้าง เพราะยังไงตัวอิจฉาพวกนั้นก็ไม่สามารถเข้าไปตามรังควาญป้าในชีวิตจริงได้ ป้าคงช่วยทำให้วิญญาณของพวกตัวอิจฉาไปสู่สุขคติได้ด้วยวิธีนี้เท่านั้น
- ป้าบอกว่า เจ้าของเว็บคงไม่สนใจคนที่อยู่ต่างประเทศคนหนึ่ง ที่จะขอลาออกจากเว็บโดยความสมัครใจอย่างถาวร
- ป้าขอบคุณทุกคนที่อยู่ฝ่ายป้า ซึ่งมีแต่คนดี มีวุฒิภาวะ และมีการศึกษาและความรู้ที่ดีทั้งนั้น ที่คอยให้กำลังใจป้ามาโดยตลอด

กรุณาอ่านอีก 10 ครั้ง เพื่อให้ซึ้งในรสพระธรรมจากใจป้ากริช(รักทุกคน) :evil: :evil: :evil: :evil: :evil:

ปล. ป้าคะ ป้าระบายความแค้นออกมาได้เมพขิงๆ จากใจเด็กคนหนึ่งที่ได้อ่าน
ปล.2 ไม่ทราบว่าในชีวิตจริง ป้าเป็นนักประพันธ์หรือไม่ แต่ขอบอกว่า ป้าใช้ภาษาในการหลอกด่าคนได้อย่างสุภาพชนฟรัดๆเรยค่ะ
ปล.3 หนูขอเดาว่าคนแบบป้า ไม่มีทางอำลาสังคมคุณตะพาบแบบพันทิพไปได้หรอกค่ะ เชื่อหนูนะคะ เว็บนั้น ยังต้องการนักประพันธ์ดีเด่นแบบป้า มารังสรรดราม่าให้พวกหนูได้เสพย์ไปตราบชั่วลูกชั่วหลาน ซึ่งจะขาดป้าซึ่งอุดมไมด้วยคุณค่าแห่งภาษา วรรณกรรม และวัฒนธรรมเช่นนี้มิได้ค่ะ ;-) ;-) ;-) ;-) ;-)

ถูกใจให้เลีย: Thumb up 7 Thumb down 0
ตะเข้ขวางคลอง
402

:cool: ใครอ่านจบ มิงเมพสัดๆ อะ :grin:

ถูกใจให้เลีย: Thumb up 2 Thumb down 1
อาเทียน
403

ยาวไปกูไม่อ่าน ชะละล่า :twisted:

ถูกใจให้เลีย: Thumb up 3 Thumb down 1
404

หัวจดหมายเขาเตือนว่าให้ไปอาบน้ำกินข้าวก่อนแล้วค่อยมาอ่าน แต่ผมไม่เชื่อ…

…ผมมารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนอยู่โรงพยาบาล นอนอยู่บนเตียงมีญาติยืนล้อมอยู่

ญาติบอกเห็นผมนอนสลบอยู่หน้าคอม :?:

ถูกใจให้เลีย: Thumb up 4 Thumb down 0
Leave a Reply

 
WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann