ขออภัยด่าพวกที่มันด่าคนลาว
(ไม่ได้อ่านกระทู้ ๆ กลัง)
สนับสนุนการพัฒนาประเทศให้เจริญต่อไป

ติดใจตรงภาษาไทยกับภาษาลาวอะ
คนลาวแทบทุกคนพูดภาษาไทยได้ ไม่ชอบตรงนี้อะ – -

เพิ่งไปกลับมาจากลาว ชอบมากเลยคับ ติดใจสุด ๆ

คนในเว็ปนี้ (ที่XXX) ส่วนใหญ่ก็ประมาณนี้แหละครับ เกรียนไปวันๆ ถ้าให้ด่าจริงๆ ได้อีกยาวครับ
คิดว่าเป็นศูนย์กลางของจักรวาล
เป็นเรื่องธรรมดาครับ
ขอให้กูได้ด่า ได้มันปากกูล่ะ ช่างหัวอีพ่อ อีแม่ พวกมึง
ไอ้หัว

เมื่อหลายสิบปีก่อนคนไทยเคยดูถูกคนเกาหลี
มาจนถึงบัดนี้กลับตรงกันข้าม

มันอยู่ที่ สันดารคน คร๊าบพี่น้อง ตัวมานเองเป็นเช่นไร มานก็คงความสันดาร ของตัวเองไว้เท่านั้นแหละครับ

ตอนนี้โลกเราก็พัฒนาไปเยอะแล้วนะคะ
ประเทศเพื่อนบ้านของเรา ต้องยอมรับจริงๆว่า หลายๆด้านก็แซงเราไปแล้ว
ความโกรธแค้นในอดีตอย่างพม่า ชาวไทยเราก็ควรปล่อยไปได้แล้ว
ยังไงประวัติศาสตร์ก็แผ่หราอยู่แล้ว จะไปโกรธเขาอีกซ้ำๆก็ไม่ได้อะไรค่ะ(แต่เขาพระวิหารนี่ ยังไม่ยอมนะคะ )
เห็นคนจีนใจแคบ คิดว่าตัวเองใหญ่หนักหนา(แต่ก้ใหญ่จริงแหละ)ด่ากราดญี่ปุ่นไต้หวันแบบไม่คิดจะหยุด
ดูถูกประเทศไทยน้อยๆ สารพัดสารเพ
ก็ไม่อยากเห็นคนไทยทำแบบนั้นค่ะ
คนพม่า เขมร ลาว เวียดนาม หรือประเทศไหนๆก็เป็นคนเหมือนเรา
มีทั้งที่ดีและไม่ดี หรือมารยาทวัฒนธรรมอาจจะไม่ตรงกันบ้าง
แต่เราก็ไม่มีสิทธิ์ไปว่าเขา ในเมื่อเขายังไม่ทำอะไรเราสักหน่อยนี่เนาะ
อย่าเป็นแบบคนจีนบางคนที่เกิดไม่ทันสงครามโลกสักหน่อย อายุก็ยังน้อย แต่ชอบพูดเรื่องแก่ๆมาด่าญี่ปุ่น ว่าคนไทย(เจ็บใจที่เป็นเรื่องจริง)ให้ฟังทุกวันเลยนะคะ

คนไทยส่วนมาก มักง่าย เอาเเต่ตัวสบาย ไม่คิดถึงส่วนรวม

เอาง่าย ๆ เเค่เรื่องทิ้งขยะ มึงยังทิ้งไม่ถูกที่ ถูกประเภท

เเล้วจะไปพัฒนาเหี้ยอะไรได้วะ

เรื่องอื่น ๆ มันมีอีกมากมาย ให้เเพล่มจนยืดยาวก็ไม่หมด

ถ้าทุกคนยังเหยียดประเทศเพี่อนบ้าน

ไม่นานได้เกิดสงครามครั้งที่3แน่ค่ะ

เฮ้อ ไอคนที่ชอบดูถูกลาวอ่ะ
กลับไปอ่านประวัติศาสตร์ชาติไทยก่อนดีมั้ย
ทั้งที่จริงๆแล้วคนลาวส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เกลียดคนไทยเลย
และส่วนคนไทยส่วนใหญ่ก็ไม่ได้รังเกียจลาวเลยด้วยซ้ำ
แต่มีบางกลุ่มที่ส่วนใหญ่จะมีชนชั้นสูงกว่าเท่านั้นที่ทำแบบนี้(เช่น ดารา สื่อ เป็นต้น)
อย่าว่าแต่ไทยเลย ลาวก็มีเหมือนกันนะ
เห็นชอบมาอ้างเรื่องดินแดนอีสาน และคนลาวในสมัยก่อนชอบปลูกฝังเรื่องราวที่ผิดๆให้แก่รุ่นหลัง
เพราะสมัยก่อนชาวสยามได้มาเผาบ้านเผาเมืองลาวและตกเป็นเมืองขึ้นหลายร้อยปี
ก็เหมือนกับที่ในอดีตพม่ามาเผากรุงศรีอยุธยานั่นแหละครับ
และคนลาวชอบว่าคนไทยที่ว่า ประเทศไทยเปลี่ยนชื่อจากสยามมาเป็น ไทยแลนด์ เพราะรับไม่ได้ที่คนไทยเป็นพี่น้องลาว
นี่คนลาวเค้าพูดเองนะครับมันมีคลิปนึงอยู่

ถ้าไทยเป็นพี่ แล้วลาวเป็นน้องจริงๆอย่างคำที่เขาๆว่าบ้านพี่เมืองน้องเนี่ย
ก็เรียกได้ว่าเป็นพี่ที่นิสัยแย่เอามากๆเลยทีเดียวนะเธอ ทำเรื่องเสียๆหายๆกับน้องไว้สารพัดสารเพ
นึกถึงถ้าชั้นมีพี่นิสัยแบบนี้ คงไม่อยากจะนับญาติเลย

ที่ตรงที่แอดมินเรียกเค้าว่าอีดอก นี่ เค้าอจจะหมายถึงคอมมเม้นรึเปล่าคะ ไม่ได้หมายถึงคนตั้งกระทู้ เพราะคนตั้งกระทู้ก็ตั้งเป็นภาษาไทยนี่นา – -?

แต่คุณคนไทยคนนั้นเค้าหมายถึงคนลาวที่เข้ามาต่อปากต่อคำเป็นภาษาคาราโอเกะ นี่คะ?

บอกตรงๆนะน้องปละเทศลาวโคตรขี้ก็อป เพลงก็บ้านนอกเสือกอยากแข่งกับประเทศอื่น โง่..
บ้านนอก กำพืองมึงดีนักแหละ จำไว้ตอนนี้กูอายุ13ปีกูรวยระดับหมื่นล้านกูมีธุรกิจเป็นของตัวเอง ที่ต่างประเทศอย่ามาแข่งกับกู จำไว้

ู^
^
^
^
641-642

พล่ามอะไรเกรียน ?

โอย อายมากเถอะ
จะดูถูกกันไปทำไม คนด้วยกันทั้งนั้น เพื่อนร่วมโลก
ทุกประเทศมันมีทั้งคนหน้าตาดี ไม่ดีทั้งนั้นแหละ

จะไปว่าไป ทะเลาะกันทำไมเรื่องหน้าตา เอาเวลาไปพัฒนาจิตใจแล้วไปพัฒนาประเทศเห๊อะ

@ คนเกลียดคนลาว:
คนเกลียดคนลาว wrote:

บอกตรงๆนะน้องปละเทศลาวโคตรขี้ก็อป เพลงก็บ้านนอกเสือกอยากแข่งกับประเทศอื่น โง่..
บ้านนอก กำพืองมึงดีนักแหละ จำไว้ตอนนี้กูอายุ13ปีกูรวยระดับหมื่นล้านกูมีธุรกิจเป็นของตัวเอง ที่ต่างประเทศอย่ามาแข่งกับกู จำไว้

คือเมิงต้องการจะสื่ออะไร เหรอ และกูจะบอกคุณไว้เอาบุญนะคับว่าประเทศไทย แม่งก็ก๊อป เค้าเหมือนกัน บางเพลงก๊อปโคตรน่้าเกลียดเลยก็มี คือก๊อปเค้าทั้ง เมโลดื้ ฝรั่งยังก๊อปกันเอง มีฟ้องร้องเยอะ แยะ คุณอย่าไปว่าเค้าเลย

ป.ล. เหยยดดด คุณรวยเป็นหมื่นล้านเลยเหรอวะ ทำธุรกิจอะไรวะ อายุ 13 ขาย แมลง(โม้) อัดกระป๋องส่งนอกเหรอ?

ฟามจริงไอเรื่องการเหยียดชนชั้นนี่น่าจะหมดไปนานนนแล้วนะ

กุเห็นงี้แล้วกุอายยยยแทนจริงๆ ประเทศสารขัณเอ๋ย

ชอบมั้ยล่ะถ้ามามีคนมาด่า ดูถูกเหยียดหยาม ก็ไม่นิ..
แล้วถ้าเป็นคนอื่นโดนมั่งเหมือนกันเขาจะรู้สึกแบบเรามั้ย…

หัดเอาใจเขามาใส่ใจเรา

ที่มันวุ่นวายกันอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะเราไม่เคารพซึ่งกันและกันไง

อ่านที่คนลาวพิมพ์มา
เขาด่าเราตั้งแต่ประโยคแรกแล้ว

ลาวพิมพ์มาว่า คนไทย สมองควาย จะว่าไปควายมันยังฉลาดกว่า คนไทย อ่านออกประมาณนี้ แล้วก็ บอกว่าให้ดูคนที่จิตใจ เทือกๆนั้นแหละ

คนไทยดีๆส่วนใหญ่เค้าไม่ดูถูกคนอื่นหรอก แต่มันย่อมมีบัวทั้งสี่เหล่า ในแต่ละชาติ ฝรั่งยังมีขี้นก คนไทยก็มีหลายระดับ รสนิยมด้านความงามมันไม่เหมือนกันในแต่ละที่

ອັນ ຄິບ ຄົນ ລາວ ດ່າ ຄົນ ໄທຍ ຫັນ ນາ ຍາກ ບອກ ວ່າ ບ່ ແມ່ນ ຄົນ ລາວ ເດີ້ , , , ຜີ ເຫັນ ຜີ ຫັນ ນາ , , ,ສິ ກອບ ລາວ ກາ ກອບ ບ່ ຄື ເວ້າ ໄທຍ ປົນ ລາວ ວ່າ ຊັ້ນ ຂອ້ຍ ຄົນ ລາວ ຂອ້ຍ ຮູ້ ພາ ສາ ຂອ້ຍ ດີ , , , ຖ້າ ສິ ດ່າ ກັນ ຫັ້ນ ນາ ຂ່ ຮອ້ງ ຍ່າ ດ່າ ກວມ ລວມ ແມ່ , , , ຄູ ບາ ຍູ່ ລາວ ກາ ມີ ໃດ ເຈ້າ ດ່າ ຄູ ບາ ເຈ້າ ສິ ບ່ ບາບ ຫວາ ຍາກ ບອກ ທ່ ນິ ແລະ

แล้วเมื่อไหร่ที่น้องปีกกล้าขาแข็ง จะเอาคืนมั่งล่ะ ไม่อยากคิด- -”
ไอ้คนไทยที่ไปด่าลาวอ่ะ อย่านับเปนญาติเลยเสียหมด- -” @ gaylord focker:

ถามจริงๆนะครับ กรูถามจริงๆเลย ทุกวันนี้พวกมึงทั้งหลายยังคิดว่าเมืองไทยมีอะไรให้เอาไปดูถูกชาวบ้านได้อีกเหรอวะครับ

หุบปากแล้วก้มหน้าก้มตาพัฒนาประเทศได้แล้วครับ ก่อนที่อนาคตพวกมึงจะพ่ายแพ้กัมพูชากับพม่าย่อยยับ

จนต้องเอาตัวเองไปแข่งกะเอธิโทเปียหรือซูดาน!!

กูชอบแอดมินพูดประโยคนี้มาก ๆ 55 คนไทยแม่งดูถูกกันเอง อีพวก กทม. ก้อด่าอีสาน ว่าเขาจนมั่ง หน้าบานมั่ง ดั้งแหมบมั่ง โถ อีพวกหน้าสวย อีพวกบ้านรวย ไม่เคยชะโงกดูเงาตัวเองหรอก ก่อนจะไปด่าคนอื่นน่ะ อีสานบางคน มันทำนา มันรวยกว่ามึงอีก รถไถนา รถเกี่ยวข้าวน่ะ คันนึงไม่ใช่ขี้ ๆ ไม่เหมือนรถกระป๋องที่พวกมึงได้นั่งกันอยุ่ทุกวันหรอก ด่าคนอื่นโดนย้อนด่ากลับมึง ทำเป็นดิ้นรนเหมือนหมาโดนน้ำร้อนลวกก กูล่ะขำ 55555555

อาณาจักรโยนกนาคนครจึงสิ้นสุดลงเพราะเกิดแผ่นดินไหวในสมัยพระมหาชัย
หลังจากเวียงปรึกษาได้ปกครองพื้นที่แถวๆนั้นได้ ๙๓ ปี ก็เป็นอันอวสานของเวียง
เนื่องจากเมื่อปี พ.ศ. ๑๑๘๑ พระยากาฬวรรณดิศ ราช หรือ พญาอนิรุทธ
กษัตริย์แห่งทวารวดีได้เสด็จขึ้นมาสนับสนุนพญาลวจักรราช
ผู้มีเชื้อสายของปู่เจ้าลาวจก หรือ ผู้ที่ขายดอยตุงให้นครโยนกนาคพัน
สร้างพระธาตุดอยตุง ขึ้นเป็นกษัตริย์ ของเวียงปรึกษา พญาลวจักรราช
จึงตั้งชื่อให้ราชวงศ์ใหม่ของพระองค์นี้ว่า ราชวงศ์ลวจักรราช หรือ ราชวงศ์ลาว

หลังจากขึ้นครองราชเป็นกษัตริย์ พระองค์จึงทรงเปลี่ยนนามจากเวียงปรึกษา
เป็นเมืองหิรัญนคร โดยมีศูนย์กลางอยู่แถวๆแถบแม่น้ำสาย และดอยตุง ในเขตอำเภอแม่สาย
จังหวัดเชียงราย หลังจากนั้นในสมัยพระเจ้าลาวเคียง พระองค์ได้สร้างเมืองเงินยาง
หรือ เมืองเชียงแสน หรือ ตรงเวียงเชียงแสนในปัจจุบัน และย้ายเข้าไปปกครองที่นั่น
มีกษัตริย์ปกครองสืบเนื่องมาอีกถึง ๖๒๑ ปี รวม ๒๔ รัชกาล

ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เกิดขึ้นเมื่อ พญาลาวเมง พระบิดาของ พญามังราย
ทรงสร้างเมืองเชียงราย และ พญามังรายขึ้นครองราชเป็นกษัตริย์ พระองค์ที่ ๒๕
ของหิรัญนครเงินยางเชียงแสนในปี พ.ศ. ๑๘๐๕ พระองค์ทรงมีแนวพระราชดำริ
จะรวบรวมแคว้นน้อยใหญ่ในอาณาบริเวณเดียวกันให้เป็นปึกแผ่น
เมื่อพระองค์ได้ทรงขึ้นครองราช พระองค์ก็ได้โปรดให้เมืองเชียงราย เป็นราชธานีแห่งใหม่
เป็นการสิ้นสุดราชวงศ์ลวจักรราช แห่ง หิรัญนครเงินยาง เริ่มต้น ราชวงศ์มังราย
แห่งอาณาจักรล้านนา

พระยาลวจักรราช นั้นคาดว่าเดิมมีอำนาจอยู่ในเมืองเชียงลาว บริเวณดอยตุง และ แม่น้ำสาย
ต่อมาจึงได้ขยายมาสู่เมืองเงินยาง หรือ เงินยัง ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง พระองค์
มีราชบุตร ๓ พระองค์ ได้แก่ ลาวครอบ ลาวช้าง และ ลาวเก๊าแก้วมาเมือง

โดยให้บุตรของพระองค์ครองเมืองดังนี้

* ลาวครอบ ครอง เมืองเชียงของ
* ลาวช้าง ครอง เมืองยอง
* ลาวเก๊าแก้วมาเมือง ครอง เมืองเชียงลาว

สืบต่อมา กษัตริย์ราชวงศ์นี้มีกษัตริย์สืบต่อมาถึง ๒๔ องค์
ในระหว่างนั้นหลายองค์ได้มีการส่ง ราชบุตรของตนออกไปครองเมืองต่าง ๆ เช่น
พะเยา เชียงของ เชียงคำ ล้านช้าง น่าน ฯลฯ
ดังนั้น เมืองทั้งหลายเหล่านี้จึงเป็นเครือญาติกัน

ไทยอีสาน เป็นประชากรกลุ่มใหญ่ พูดภาษาไทย-ลาว (ภาษาอีสาน เป็นกลุ่มผู้นำทางด้านวัฒนธรรมภาคอีสาน เช่น ฮีต คอง ตำนาน อักษรศาสตร์ จารีตประเพณี นิยมตั้งหมู่บ้านเป็นกลุ่ม บนที่ดอนเรียกตามภาษาท้องถิ่นว่า “โนน” ยึดทำเลการทำนาเป็นสำคัญ อาศัยอยู่ทั่วไป

เรื่องถิ่นเดิมของชาติพันธุ์ลาวมีแนวคิด 2 อย่าง ซึ่งก็มีเหตุผลสนับสนุนพอ ๆ กันคือ
1. ถิ่นเดิมของลาวอยู่ที่อีสานนี่เอง ไม่ได้อพยพมาจากไหน ถ้าเหมาว่าคนบ้านเชียงคือลาว ก็แสดงว่าลาวมาตั้งหลักแหล่งที่บ้านเชียงมากกว่า 5600 ปีมาแล้ว เพราะอายุหม้อบ้านเชียงที่พิสูจน์โดยวิธีคาร์บอน 14 บอกว่าหม้อบ้านเชียงอายุเก่าแก่ถึง 5600 ปี กว่าคนบ้านเชียงจะเริ่มตีหม้อใช้ในครัวเรือน ก็ต้องสร้างบ้านเรือนอยู่อาศัยก่อนหน้านั้นแล้ว แนวความคิดนี้ยังบอกอีกว่านอกจากลาวจะอยู่อีสานแล้ว ยังกระจายไปอยู่ที่อื่นอีก เช่น เวียดนาม จีน ญี่ปุ่น ยุโรป แล้วข้ามไปอเมริกาเป็นพวกอินเดียนแดง

2. ถิ่นเดิมของลาวอยู่ที่อีสานและมีมาจากที่อื่นด้วย (อภิศักดิ์ โสมอินทร์. 2540 : 69) แนวคิดนี้เชื่อว่า คนอีสานน่าจะมีอยู่แล้วในดินแดนที่เรียกว่า “อีสาน” หรือส่วนหนึ่งของสุวรรณภูมิ โดยประมาณ 10,000.- ปีที่ผ่านมา นักมานุษยวิทยา และนักประวัติศาสตร์ได้สันนิษฐานว่าได้มีการอพยพของพวกละว้า หรือข่าลงมาอยู่ในแดนสุวรรณภูมินับเป็นคนพวกแรกที่เข้ามา พอเข้ามาอยู่สุวรรณภูมิก็แบ่งเป็นอาณาจักรใหญ่ ๆ 3 อาณาจักร คือ อาณาจักรทวารวดี ซึ่งมีนครปฐมเป็นราชธานี มีอาณาเขตถึงเมืองละโว้(ลพบุรี) อาณาจักรที่สองคือโยนก เมืองหลวงได้แก่เมืองเงินยาง หรือเชียงแสน มีเขตแดนขึ้นไปถึงเมืองชะเลียงและเมืองเขิน อาณาจักรที่สามคือโคตรบูร ได้แก่บรรดาชาวข่าที่มาสร้างอาณาจักรในลุ่มน้ำโขง มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองโคตรบูรณ์ ซึ่งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงจากแนวคิดที่ 2 จะเห็นว่าในคำรวมที่นักมานุษยวิทยา และ นักประวัติศาสตร์เรียกว่า “คนอีสาน” นั้นน่าจะมีคนหลายกลุ่มหลายชาติพันธุ์ปะปนกันอยู่และในหลายกลุ่มนั้นน่าจะมีกลุ่มชาติพันธุ์ “ลาว”อยู่ด้วย ซึ่งสอดคล้องกับหลักฐานจากงานเขียนของนักวิชาการบางคนที่กล่าวว่า หลังจากพวกละว้าหรือพวกข่าหมดอำนาจลง ดินแดนอีสานก็ถูกครอบครองโดยขอมและอ้ายลาว ต่อมาขอมก็เสื่อมอำนาจลง ดินแดนส่วนนี้จึงถูกครอบครองโดยอ้ายลาวมาจนถึงปัจจุบัน ถ้าเป็นอย่างนี้จริงจึงกล้าสรุปได้ว่า “อ้ายลาว” ก็คือกลุ่มชาติพันธุ์ลาวนั่นเอง อ้ายลาวเป็นสาขาหนึ่งของมองโกลเดิม อยู่ทางตอนบนของแม่น้ำแยงซีเกียงและแม่น้ำเหลือง ก่อนที่จะอพยพเข้าครอบครองอีสานนั้นได้รวมตัวกันตั้งเมืองสำคัญขึ้น 4เมือง คือ นครลุง นครเงี้ยว และนครปา ต่อมากลุ่มอ้ายลาวเกิดสู้รบกับจีน สาเหตุเพราะจีนมาแย่งดินแดน อ้ายลาวสู้จีนไม่ได้จึงอพยพลงใต้ถอยร่นลงมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาตั้งอาณาจักรอยู่บริเวณยูนานในปัจจุบัน มีเมืองแถนเป็นศูนย์กลางสำคัญ แต่ก็ยังถูกรุกรานแย่งชิงจากจีนไม่หยุดหย่อน อ้ายลาวจึงอพยพลงมาตั้งอาณาจักรใหม่อีก คือ อาณาจักรหนองแส มีขุนบรมวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของอ้ายลาวเป็นผู้ปกครองขุนบรมขึ้นครองราชย์ พ.ศ.1272 ได้รวบรวมผู้คนเป็นปึกแผ่น และส่งลูกหลานไปครองเมืองต่าง ๆ ในบริเวณนั้นลูกหลานที่ส่งไปครองเมืองมี 7 คน คือ
1. ขุนลอ ครองเมืองชวา คือ หลวงพระบาง
2. ขุนยีผาลาน ครองเมืองหอแตหรือสิบสองพันนา
3. ขุนสามจูสง ครองเมืองปะกันหรือหัวพันทั้งห้าทั้งหก
4. ขุนไขสง ครองเมืองสุวรรณโดมคำ
5. ขุนงัวอิน ครองเมืองอโยธยา (สุโขทัย)
6. ขุนลกกลม ครองเมืองมอญ คือ หงสาวดี
7. ขุนเจ็ดเจือง ครองเมืองเชียงขวางหรือเมืองพวนพี่น้องอ้ายลาวทั้ง 7 ปกครองบ้านเมืองแบบเมืองพี่เมืองน้องมีอะไรก็ช่วยเหลือเจือจุนกันโดยยึดมั่นในคำสาบานที่คำสัตย์ปฏิญาณร่วมกันว่า “ไผรบราแย่งแผ่นดินกันขอให้ฟ้าผ่ามันตาย”สำหรับ กลุ่มอ้ายลาวนี้น่าจะเกี่ยวโยงเป็นกลุ่มเดียวกับคนชาติพันธุ์ลาวในอีสาน น่าจะเป็นกลุ่มลาวเชียงและลาวเวียง คือ กลุ่มจากอาณาจักรล้านนา (ลาวเชียง) และกลุ่มจากอาณาจักร ล้านช้าง (ลาวเวียง) ในพุทธศตวรรษที่ 17-18 เริ่มตั้งแต่สร้างเมืองชวาหรือเมืองหลวงพระบาง มีกษัตริย์ปกครองติดต่อกันมาถึง 22 องค์ กษัตริย์องค์หนึ่งคือพระเจ้าเงี้ยว ได้กำเนิดลูกชายคือพระเจ้าฟ้างุ้ม พระเจ้าฟ้างุ้ม เกิดมามีฟันเต็มปาก เสนาอำมาตย์ในราชสำนักเห็นเป็นอาเพศจึงทูลให้พระบิดานำไป “ล่องโขง” คือลอยแพไปตามลำน้ำโขง มีพระเขมรรูปหนึ่งพบเข้าเกิดเมตตาเอาพระเจ้าฟ้างุ้มไปชุบเลี้ยงจนเติบใหญ่แล้วถวายตัวในราชสำนักเขมรพระเจ้าฟ้างุ้มได้รับการศึกษาอบรมอย่างองค์ชายเขมร และทรงเป็นราชบุตรเขยของกษัตริย์เขมรด้วย เมื่อพระเจ้าฟ้าเงี้ยวสิ้นพระชนม์ เจ้าฟ้าคำเสียวผู้เป็นน้องชายขึ้นครองราชย์แทน พระเจ้าฟ้างุ้มจึงยกทัพจากเขมรทวงราชสมบัติของบิดาคืน สามารถโจมตีเมืองหลวงพระบางได้ เจ้าฟ้าคำเลียวเสียทีแก่หลานสู้ไม่ได้ น้อยใจจึงกินยาพิษตาย เจ้าฟ้างุ้มจึงขึ้นครองเมืองหลวงพระบางเมื่อ พ.ศ. 1896 ทรงพระนามว่า “พระยาฟ้างุ้มแหล่งหล้าธรณี” พระเจ้าฟ้างุ้มเป็นกษัตริย์ที่มีพระปรีชาสามารถมาก เป็นนักรบผู้กล้าหาญชาญฉลาด ในช่วงนั้นอาณาจักรสุโขทัยมีพระมหาธรรมราชาลิไทเป็นกษัตริย์ พระเจ้าฟ้างุ้มได้ขยายอำนาจแผ่ไปถึงญวน ลงมาถึงส่วนหนึ่งของเขมรตอนล่างและเข้ามาสู่ดินแดนอีสานได้อพยพผู้คนจากเวียงจันทน์มาอยู่บริเวณเมืองหนองหาน และหนองหานน้อยประมาณ 10,000 คน พระเจ้าฟ้างุ้มครองราชย์และแผ่แสนยานุภาพเรื่อยมาจนถึงสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) แห่งกรุงศรีอยุธยา พระเจ้าฟ้างุ้มคิดแผ่แสนยานุภาพเข้าครอบครองกรุงศรีอยุธยา ทำให้พระเจ้าอู่ทองต้องเจรจาหย่าศึกโดยอ้างความเป็นญาติร่วมวงศ์ขุนบรมเดียวกันว่า “เฮาหากแมนอ้ายน้องกันมาแต่ขุนบรมพุ้น หากเจ้าเป็นลูกหลานขุนบรมจริง เฮาอย่ามารบราฆ่าฟันกันเลย ดินแดนส่วนที่อยู่เลยดงสามเส้า (ดงพญาไฟ ไปจดภูพระยายาฝอและแดนเมืองนครไทยให้เป็นของเจ้า ส่วนที่อยู่เลยดงพญาไฟลงมาให้เป็นของข้อย แล้วจัดส่งลูกสาวไปจัดที่อยู่ที่นอนให้” (ทองสืบ ศุภมารค: อ้างใน สมเด็จพระสังฆราชลาวง2528:43)พระเจ้าอู่ทองยัง ได้ส่งช้างพลาย 51 เชือก ช้างพัง 50 เชือก เงินสองหมื่น นอแรดแสนนอ กับเครื่องบรรณาการอื่น ๆ อีกอย่างละ 100 ให้แก่พระเจ้าฟ้างุ้ม จากหลักฐานนี้อาณาจักรลานช้างจึงมีอำนาจครอบครองดินแดนอีสาน ยกเว้นเมืองนครราชสีมาที่ยังคงเป็นอิสระอยู่เพราะในหนังสือ “ King of Laos ” ระบุว่าในปี ค.ศ. 1385 อาณาเขตกรุงล้านช้างทางทิศตะวันตกติดต่อกับโคราช(นครราชสีมา) ดินแดนอีสานส่วนใหญ่ตกอยู่ในอำนาจของพระเจ้าฟ้างุ้มเรื่อยมาจนถึงสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช (ลาวเขียนไชยเสฏฐามหาราช) ขึ้นครองราชย์ระหว่าง พ.ศ.2091-2114 ได้ย้ายเมืองหลวงจากหลวงพระบางมาอยู่เวียงจันทน์ พระองค์ได้ทำสัญญาพันธมิตรกับสมเด็จพระมหาจักรพรรดิแห่งกรุงศรีอยุธยา และทั้งสองได้สร้างพระธาตุศรีสองรัก ที่อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย เป็นเขตแดนระหว่างสองอาณาจักร กษัตริย์องค์นี้ได้สร้างวัดองค์ดื้อ และศาสนสถานต่าง ๆ ในเขตเมืองหนองคาย และบูรณะพระธาตุพนมด้วย จึงอาจกล่าวได้ว่า พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชสนใจดินแดนฝั่งขวาแม่น้ำโขงมากกว่าสมัยก่อน ๆ ต่อมาในปี พ.ศ. 2250กิดการแก่งแย่งอำนาจขึ้นในลาว ทำให้ลาวถูกแบ่งออกเป็น 2 อาณาจักร มีหลวงพระบางและเวียงจันทน์เป็นศูนย์กลาง และในปี พ.ศ. 2256าเขตเวียงจันทน์ทางใต้ได้ถูกแบ่งแยกโดยเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร (เจ้าหน่อกษัตริย์) มีเมืองนครจำปาศักดิ์เป็นเมืองหลวง ผู้ครองนครจำปาศักดิ์ได้ส่งจารย์แก้ว (เจ้าแก้วมงคล) มาเป็นเจ้าเมืองท่งหรือเมืองทุ่ง ในเขตอำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด นับว่านครจำปาศักดิ์ได้ขยายอำนาจเข้ามาสู่ลุ่มแม่น้ำมูล – ชี ตอนกลาง เวลาต่อมาลูกหลานเจ้าเมืองท่งหรือเมืองสุวรรณภูมิได้สร้างเมืองต่าง ๆ ในดินแดนอีสานมากกว่า 15 เมือง (อภิศักดิ์ โสมอินทร์. 2540 : 71) เช่น สุวรรณภูมิ ร้อยเอ็ด ศรีสะเกษ มหาสารคาม ชนบทขอนแก่น ฯ ล ฯต่อมาเกิดความไม่ลงรอยแตกแยกกัน ระหว่างกลุ่มขุนนางและกษัตริย์ลาวผู้คนได้อพยพหนีภัยการเมืองจากฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงเข้าสู่อีสานเหนือ กลุ่มสำคัญได้แก่

กลุ่มเจ้าผ้าขาว โสมพะมิตร
กลุ่มนี้อพยพผู้คนมาตั้งอยู่ริ่มน้ำปาว คือ บ้านแก่งส้มโฮง (สำโรง) เจ้าโสมพะมิตรได้เข้าเฝ้ารัชกาลที่ 1ที่กรุงเทพ ฯ เพื่อถวายความจงรักภักดี และเนื่องจากมีกำลังคนถึง4,000 คน รัลกาลที่ 1 จึงโปรดเกล้าให้ยกบ้านแก่งส้มโฮงเป็นเมืองกาฬสินธุ์ขึ้นตรงต่อกรุงเทพและเจ้าโสมพะมิตรได้รับบรรดาศักดิ์เป็น “พระยาไชยสุนทร” เจ้าเมืองกาฬสินธุ์

กลุ่มพระวอพระตา
พระวอพระตาเป็นเสนาบดีลาว เกิดขัดใจกษัตริย์เวียงจันทน์ อพยพผู้คนข้ามโขงมาอยู่ที่หนองบัวลุ่มภูซึ่งเป็นเมืองอยู่ก่อนแล้ว ตั้งชื่อเมืองว่า “นครเขื่อนขันฑ์กาบแก้วบัวบาน” แต่ได้ถูกกองทัพลาวตามตีจนพระตาตายที่รบ ส่วนพระวอได้พาบริวารไพร่พลหนีลงไปตามลำแม่น้ำโขงจนถึงดอนมดแดง และต่อมาลูกหลานของพระวอได้ขอตั้งเป็นเมืองอุบลราชธานี และเมืองยโสธร

กลุ่มท้าวแล
ท้าวแลและสมัครพรรคพวกได้อพยพหนีภัยการเมืองจากเวียงจันทน์ มาอยู่ในท้องที่เมืองนครราชสีมา ต่อมาได้ย้ายไปทางตอนเหนือแล้วขอตั้งเป็นเมืองชัยภูมิ ท้าวแลได้รับโปรดเกล้าให้เป็นเจ้าเมือง มีบรรดาศักดิ์ว่า “พระภักดีชุมพล” ต่อมาได้เลื่อนเป็น “พระยาภักดีชุมพล”การตั้งบ้านเมืองในดินแดนอีสานตั้งแต่พุทธศตวรรษ 24-25 หรือตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย จนถึงสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ มีเมืองต่าง ๆ เกิดขึ้นมากกว่า 100 เมือง มีแบบแผนการปกครองตามแบบหลวงพระบาง เวียงจันทน์ และจำปาศักดิ์คือมีตำแหน่งอาชญาสี่คือ เจ้าเมือง อุปฮาด ราชวงศ์ ราชบุตร ส่วนเมืองในเขตอีสานใต้คือนครราชสีมาและหัวเมืองเขมรป่าดง ได้ใช้แบบแผนการปกครองแบบกรุงเทพ ฯ คือมีเจ้าเมือง ปลัดเมือง ยกกระบัตรเมือง และผู้ช่วยราชการเมืองจากหลักฐานของลาวสามารถหาได้กลุ่มชาติพันธุ์ลาว ได้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในอีสานมานานแล้ว จึงสรุปได้ว่า คนในท้องถิ่นอีสาน หรือบริเวณนี้เป็นเชื้อสายลาว ซึ่งมีประวัติความเป็นมายาวนาน สืบทอดสายธารทางประวัติศาสตร์อย่างต่อเนื่องจากอดีตจนถึงปัจจุบัน และตลอดไปในอนาคตอีกนานเท่านาน

วัฒนธรรมการแต่งกาย

เผ่าไทยลาว(ไทยอีสาน) นิยมผ้าฝ้ายมาแต่เดิม และพัฒนาผ้าฝ้ายเป็นการทอผ้ามัดหมี่ลวดลายต่าง ๆ แหล่งผ้าฝ้ายที่มีมานานแล้วคือกลุ่มบ้านวาใหญ่ อำเภออากาศอำนวยจังหวัดสกลนคร ซึ่งมีชื่อเสียงในการทอผ้าย้อมสีธรรมชาติจากเปลือกไม้ ใบไม้ แก่นไม้ผ้าซิ่นแขนกระบอกผ้ายย้อมคราม หรือมัดหมี่ เป็นที่นิยมของชนเผ่าไทยลาวกลุ่มที่แต่งกายแบบดั้งเดิมจริง ๆ นิยมแต่งด้วยผ้าย้อมครามทั้งเสื้อและผ้าซิ่น แต่ไม่สวยเด่นเท่าผ้ามัดหมี่ เพราะมีสีดำมือทั้งตัว การพัฒนาการของการทอผ้ามัดหมี่ ทำให้ไทยลาวในปัจจุบันสามารถทอผ้าลายหมี่คั่นหลายสี เช่น สีเหลือง สีแดง และนิยมสีฉูดฉาด นอกจากนี้ชาวเผ่าไทยลาวยังนิยมทอผ้าห่ม ผ้าจ่องลวดลายสวยงาม ซึ่งสามารถปรับแต่งมาเป็นผ้าสไบโชว์ลวดลายของผ้าประกอบเสื้อผ้าได้เป็นอย่างดี เครื่องประดับของชาวเผ่าไทยลาวนิยมเครื่องเงินเช่นเดียวกับกลุ่มอื่น
ผ้าซิ่น ในขณะที่เอกลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ กลุ่มผู้ไทย กลุ่มย้อ กลุ่มกะเลิง แต่เดิมนิยมผ้าซิ่นมีเชิงในตัวที่เรียกว่า ซิ่นตีนเต๊าะ แต่เผ่านี้กลับนิยมซิ่นไม่มีเชิงทั้งที่เป็นผ้าเข็น(ทอ) และผ้ามัดหมี่ฝ้าย หรือไหม
เสื้อ แบบเสื้อของชนเผ่าไทยลาว แม้เสื้อจะเป็นเสื้อย้อมสีน้ำเงินแก่ แบบเสื้อคล้ายกับชนเผ่าอื่น ๆ แต่เนื่องจากเป็นชนเผ่าที่กระจายอยู่ในที่ต่าง ๆ และรับเอาวัฒนธรรมจากภาคกลางได้รวดเร็วจึงทำให้เผ่าไทยลาวมีแบบเสื้อแตกต่างไปจากชนเผ่าอื่น ๆ บ้าง เช่น เสื้อแขนกระบอก คือทอจากผ้าแพรตกแต่งให้มีจีบมีระบาย สวมสร้อยที่เป็นรัตนชาติ เช่น มุก มากกว่าการสวมสร้อยเงิน สอดชายเสื้อในซิ่นหมี่ไหม คาดด้วยเข็มขัดเงิน จุดเด่นอีกประการหนึ่งของชนเผ่าไทยลาว คือการนิยมผ้าขะม้าทั้งชายและหญิง ผ้าขะม้า(ขาวม้า) ที่งดงามคือผ้าใส่ปลาไหล มีสีเขียว-แดง-เหลือง ตามแนวยาวไม่ใช่เป็นตาหมากรุก ซึ่งเป็นผ้าสมัยใหม่ ผ้าใส่ปลาไหลสามารถคัดแปลงเป็นผ้าคล้องคอ ผ้าสไบของสตรีในการเสริมการแต่งกายให้งดงามขึ้น

นพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่ ” หรือจังหวัดเชียงใหม่ในปัจจุบัน เป็นเมืองที่มีเรื่องราวความเป็นมาในอดีตมากมาย ดังในหลักฐานจารึก ปรากฎหลักฐานเริ่มขึ้นในสมัย พญามังรายกษัตริย์องค์ที่ 25 แห่งราชวงศ์ลาว เชื้อสายปู่เจ้า ลาวจก ได้ทรงเสด็จขึ้นครองราชย์
์ที่เมืองเงินยางเชียงแสนพระองค์ทรงรวบรวมหัวเมืองต่างๆ และได้ทรง

ขยายอำนาจลงไปทางใต้ โดยได้สร้างเมืองเชียงรายขึ้นเป็นศูนย์กลางของการ
รวบรวมเมืองเล็กๆในแถบลุ่มน้ำกก และตั้งแคว้นขึ้น ชื่อว่า แคว้นโยน หรือโยนก จากนั้น
พระองค์ทรงขยายอำนาจเข้าสู่ลุ่มน้ำปิง
เพื่อยึดครองแคว้น หริภูญไชย พระองค์ทรงใช้เวลานานถึง 8 ปี
จึงสามารถตี แคว้นหริภุญไชยได้ต่อมาพระองค์ทรงผนวก
หริภูญไชยเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโยนก กลายมาเป็น อาณาจักรล้านนา ที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน ต่อมาในปีพุทธศักราช 1837 พญามังรายได้สร้างเมืองใหม่ขึ้นทางเหนือ ของแคว้นหริภุญไชย แต่บริเวณดังกล่าวเกิด น้ำท่วมบ่อยครั้ง (เวียงกุมกามในปัจจุบัน)
พระองค์จึงตั้งเมืองแห่งใหม่ และที่เหมาะสมบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำปิงเชิงดอยสุเทพ ซึ่งเป็นบริเวณที่สะดวกในการทำการค้าขาย
ทั้งทางบกและทางน้ำ และยังง่ายต่อการควบคุมหัวเมืองต่างๆ
ในปี พ.ศ. 1839 พญามังรายได้เชิญพระสหาย คือ พญางำเมือง และ พญาร่วง
( พ่อขุนรามคำแหง)มาหารือเรื่องการวางผังสร้างเมืองและทั้งสามพระองค์
ก็ได้ร่วมสถาปนาเมืองแห่งนี้ว่า
“นพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่

สมัยอ้ายลาว

( รวมทั้งระยะแรก ระยะหลัง ) ไทยมี อาณาจักร อีกแห่งหนึ่ง ซึ่งก่อตั้งโดย คนไทย ที่อพยพถอยร่นลงมาจาก ทางเหนือ และได้ร่วมกับ คนไทย ที่อยู่เดิม ในภมิภาค แห่งนั้น อาณาจักรอ้ายลาว มีจุดศูนย์กลาง อยู่ที่ มณฑลยูนาน จะตั้งมา ช้านาน เพียงไร ไม่อาจทราบได้แต่มา ปรากฏว่า ?เมืองเทียน? หรือ ?เมืองแถน? เอาเมื่อราว พ.ศ.263-323 ตามตำนาน ของ มณฑลยูนาน ปรากฏว่า พวกลูกหลาน พระเจ้าอโศกมหาราช แห่งมคธประเทศ ได้เข้ามาครอบครอง เมืองต่างๆ อยู่หลายแห่ง แต่ก็ยังเค้าอะไร ไม่ได้เพราะ ไม่มีแบบอย่าง สถาปัตยกรรม เช่น สมัยอโศก เหลืออยู่เลย ( สถาปัตยกรรม สมัยอโศกมหาราช นับเป็น สมัยแรก ที่ใช้หินเป็น วัสดุก่อสร้าง)

อย่างไรก็ตามพวกไทย ที่อยู่ในมณฑลอื่นๆ ทางเหนือนครนั้นก็ยังมีอยู่ด้วย เช่น ใน มณฑลเสฉวน เป็น ?อ้ายลาว? พวกหนึ่งเหมือนกัน มาในราว พ.ศ.400 ก็ปรากฏ ราชธานีขึ้นอีกแห่งคือ ?นครเพงาย? การแต่งกายของไทยใน สมัย อ้ายลาว จึงแยกออก เป็น 2 ระยะ หรือ 2 พวก คือ พวกที่อยู่ทางมณฑลเสฉวน นุ่งกางเกงเหมือนกัน ทั้งชายหญิง ส่วนเสื้อนั้นนอกจากจะแขนสั้นแล้ว ยังมีเสื้อแขนยาวข้างในอีกด้วย ทั้งของ หมอด๊อค ที่ได้พบพวกไทยใน มณฑลเสฉวน แต่ระยะหลัง เวลาห่างไกลกัน มาก เท็จจริง เป็นเพียง สันนิษฐาน เท่านั้น และระยะนี้พวกญวน ได้แยก ออกไปทางตังเกี๋ย จึงน่าจะนำเสื้อตัวยาวไปด้วย ประกอบกับญวน ก็ปฏิเสธว่าไม่ใช่แบบจีน แต่ประดิษฐ์ขึ้น ให้คล้ายกับจีนเท่านั้น เองต่อมา ระยะหลัง ไทยอ้ายลาว ค่อยมีความสงบสุขมากขึ้น ฝ่ายหญิงอาจดัดแปลงกางเกง มาเป็น ผ้านุ่งสวม เสื้อป้าย เสื้อแบบนี้ น่าจะยังเหลืออยู่ กับพวก ?ไทยลื้อ?เพราะ ปรากฏว่าตกแต่ง ประดับประดา ลวดลายเพื่มขึ้นอีกมาก ไทยอ้ายลาว ได้ยอมรับนับถือ พระพุทธศาสนา ในราว พ.ศ. 600 โดยการนำของ ขุนหลวงเมา กษัตริย์ของ ไทยอ้ายลาว เพราะประชาชนอีกราว 5 แสนคน ไทยอ้ายลาว รู้จัก การย้อมสี เสื้อผ้า และ ทำพรม ขนสัตว์ ต่างๆ ได้แม้ การทอผ้า เป็นลายต่างๆ ก็ทำได้ และมีผ้าหลายชนิดขึ้น นอกจากนั้นยังรู้จักหาแร่ทองแดง เหล็ก ตะกั่ว ทองคำ เงิน และรู้จัก ทำแก้ว จากทราย เป็นอย่างดีและรู้จักทำรองเท้า

ประวัติพ่อขุนเม็งรายมหาราช ( พญามังรายมหาราช )
ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์มังราย ผู้สถาปนาเมืองเชียงรายเป็นราชธานี

พ่อขุนเม็งราย เป็นราชโอรสของพระเจ้าลาวเมงแห่งราชวงศ์ ลั๊วจังกราชผู้ครองหิรัญนครเงินยาง กับพระนางอั้วมิ่งจอมเมืองหรือพระนางเทพคำขยาย ราชธิดาของท้าวรุ่งแก่นชายเจ้าเมืองเชียงรุ้ง พระองค์ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ แรม 9 ค่ำ เดือนอ้าย ปีกุนเอกศกจุลศักราช 601 ตรงกับพุทธศักราช 1781 เมื่อมีพระชนม์ได้ 16 พรรษา พระบิดาได้สู่ขอ ธิดาเจ้าเมืองเชียงเรืองมาเป็นคู่อภิเษกแล้วโปรดให้เมงรายเป็นมหาอุปราช เมื่อพระเจ้าลาวเมงสวรรคตในปี พ.ศ. 1802 เมงรายราชโอรสจึงได้ครองเมืองหิรัญนครเงินยางสืบแทน ในขณะที่มีพระชนม์ 21 พรรษา
ครั้งนั้น เมืองเล็กเมืองน้อยต่าง ๆ ในแคว้นลานนาเกิดแตกความสามัคคี ต่างตั้งตนเป็นอิสระไม่ขึ้นแก่กัน ทั้ง ๆ ที่เจ้าเมืองส่วนใหญ่ก็เป็นพระญาติของพระองค์ คือสืบเชื้อสายมาจาก ลั๊วจักราชด้วยกัน พ่อขุนเม็งรายจึงมีพระดำริที่จะรวบรวมเมืองใหญ่น้อยทั้งหลายเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกัน เพื่อความสงบสุขของอาณาประชาราษฎร์ซึ่งต่างก็เป็นคนไทยดังนั้นจึงมีใบบอกไปยังเมืองต่าง ๆ ที่ตั้งตัวเป็นอิสระให้มาอ่อนน้อม เมืองใดแข็งข้อก็ส่งกองทัพไปปราบ ตีได้เมืองมอบเป็นเมืองแรก ต่อมาได้เมืองไร เมืองเชียงคำ ให้ถอดเจ้าผู้ตรองนครออกแล้วแต่งตั้งขุนนางอยู่รั้งเมืองแทน แต่นั้นมาหัวเมืองใหญ่น้อยทั้งหลายต่างพากันมาสวามิภักดิ์โดยสิ้นเชิง

เมื่อรวบรวมหัวเมืองฝ่ายเหนือได้แล้ว ก็คิดจะยกทัพไปปราบหัวเมืองฝ่ายใต้ต่อไป ในปี พ.ศ. 1805 ขณะยกทัพไปถึงเมืองลาวกู่เต้าและประทับบอยู่ที่นั่น เผอิญช้างทรงของพระองค์ซึ่งทอดไว้ที่ป่าหัวดอยทางทิศตะวันออก หลุดพลัดไป พระองค์จึงเสด็จตามรอยช้างไปจนถึงดอยจอมทอง ริมฝั่งแม่น้ำกก ทอดพระเนตรเห็นภูมิประเทศเป็นชัยภูมิที่ดี จึงได้โปรดให้สร้างพระนครขึ้น โดยก่อกำแพงโอบรอบ เอาดอยจอมทองไว้ภายในขนานนามว่า เมืองเชียงราย แล้วให้ย้ายราชธานีจากเมืองหิรัญนครเงินยาง มาตั้งอยู่ที่เชียงรายนับแต่นั้นมา

ในปี พ.ศ. 1819 พ่อขุนเมงรายได้ยกกองทัพไปประชิดเมืองพะเยา พ่อขุนงำเมือง ผู้ครองเมืองพะเยาออกมารับเสด็จด้วยไมตรีและยกตำบลบ้านปากน้ำให้แก่พ่อขุนเมงรายแล้วปฏิญาณเป็นมิตรกัน ต่อมาอีกราว 4 ปี พ่อขุนรามคำแหงมหาราช แห่งอาณาจักรสุโขทัย พ่อขุนงำเมือง และพ่อขุนเมงราย ได้กระทำสัตย์ปฏิญาณเป็นพระสหายกัน โดยทรงเอาโลหิตที่นิ้วพระหัตถ์ผสมกับน้ำสัตย์เสวยทั้งสามพระองค์สัญญาว่าจะไม่เบียดเบียนกันตลอดชีวิต
และในปี พ.ศ. 1834 พ่อขุนเม็งรายเสด็จไปสร้างเมืองใหม่ที่เชิงดอยสุเทพ ใช้เวลาสร้างนาน 5 ปี พ.ศ. 1839 จึงเสด็จและสถาปนานครแห่งนี้ว่า เชียงใหม่

ສອງປະເທດເປັນເມືອງພຸດ ພະພຸດທະເຈົ້າເຄີຍສອນໄວ້ວ່າຄິດດີ ທຳດີ ວາຈາດີ ບໍ່ລັງກຽດ ແລະບຽດບຽນຄົນອື່ນ ຄົນຜູ້ນັ້ນຄືຄົນທີ່ມີບູນຍາທິການອັນສູງສົ່ງ ແລະຈະມີແຕ່ຄວາມສຸກ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງເຂົ້າມາໃນຊີວິດຈົນເຖິງກາລະນານ…
ແຕ່ໃນທາງກັບກັນຖ້າຜູ້ໃດຫາກດູຖູກແລະບຽດບຽນຄົນອື່ນຄົນໆນັ້ນກະບໍ່ຕ່າງຫຍັງກັບຄົນທີ່ກຳລັງຕົກນະລົກທັ້ງເປັນ ຊີວິດບໍ່ມີຄວາມສຸກ ມີແຕ່ຄວາມຫາຍານະ
ເຮັດຫຍັງກະບໍ່ຂື້ນບໍ່ເກີນ… (ບໍ່ເຊື່ອຢ່າລົບລູ່)

“มันข้าพ่อมึง มึงยังยังายากเป็นพวกมาญ(sy) งั้นก็เป็นเปณควายตามที่มันว่าแหละดีแร้ว ควาย “sentence from lao-isan
you are a well educated… hia mak from kon lao

[แก้] ประวัติศาสตร์มณฑลพายัพ หรือเดิม มณฑลลาวเฉียง จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 พื้นที่ประกอบด้วยเมืองเชียงใหม่ เมืองลำปาง เมืองลำพูน เมืองแพร่ เมืองน่าน มีศาลาว่าการมณฑลอยู่ที่เมืองเชียงใหม่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 ได้แยกพื้นที่ด้านตะวันออกเป็นมณฑลมหาราษฎร์ มีศาลาว่าการมณฑลอยู่ที่เมืองนครลำปาง แต่ก็ยุบรวมกันอีกครั้งใน พ.ศ. 2468 และสุดท้ายยุบระบบมณฑลเทศาภิบาลใน พ.ศ. 2476

ຮັກກັນເດ້ອ ໄທຍ-ລາວ ເວ້າຄືອກົນ ນັບຖືອພຸດຄືອກັນ ຮັກກັນໄວ້ເດ້ອ

yoghurt wrote:

กุว่านะ ด่าเขมรด่่าพม่าเหอะ
ลาวเป็นเพื่อนบ้านที่ดีของเรานะเว้ย

มั้นใจเหรอวะว่าลาวมันดีจิงเคยคบหาสมาคมกับมันยัง เช้าอีกอย่างเย็นอีกอย่าง
แล้วมึงจะเข้าใจว่าทำไหมเราต้องด่ากันว่าลาว ไม่ด่า พม่า เขมร มาเลย์

(9) บางกอก หรือ กรุงเทพมหานคร ชาวลาวเวียงที่ได้ถูกนำเข้าไปอยู่ในเขตพระนคร ส่วนใหญ่จะเป็นขุนนางที่มีการศึกษาหรือไม่ก็เชื้อพระวงศ์เวียงจันทน์ทั้งหลาย ในสมัย ร.4 ชาวบางกอกนิยม “แอ่วลาว” หรือ “เล่นแคน” กันมากจนรัชกาลที่ 4 ต้องสั่งห้ามไม่ให้ชาวบางกอกเล่นแคนในเขตพระนคร ชาวลาวเวียงในเขตพระนครก็ได้เข้ารับราชการและเป็นใหญ่เป็นโตมากมาย เช่น พลเอก เชาวลิต ยงใจยุทธ หรือ แม้แต่สมเด็จย่า ท่านก็เคยกล่าวไว้ว่า ครอบครัวของท่านมาจากเวียงจันทน์และครอบครัวท่านก็นิยมรับประทานข้าวเหนียว
พิมพ์เข้าไปที่ อ.จอมบึงลาวเวียงราชรี

ครั้นเมื่อตกมาถึงปี พ.ศ.2370 พระเจ้าอนุวงศ์ ก็ทรงได้ประกาศกู้เอกราชจากสยาม ซึ่งก็ทำให้พระเจ้าแผ่นดินแห่งกรุงสยาม (พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว) ทรงเห็นว่าเจ้าอนุวงศ์นั้นเป็นกบฎ จึงให้ยกทัพไปตีนครเวียงจันทน์ และก็ให้ควบคุมตัว เจ้าอนุวงศ์ พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์กลับไปกรุงสยามในปี พ.ศ.2371 โดยเจ้าอนุวงศ์นั้น ก็ได้สิ้นพระชนม์ในปีเดียวกันอันถือเป็นการสิ้นสุดลงของราชวงศ์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์อีกด้วย
ส่วนนครเวียงจันทน์ในเวลานั้นก็ถูกทำลายลงอย่างย่อยยับ กำแพงเมืองถูกรื้อถอนอย่างสิ้นซาก ต้นไม่ใบหญ้าถูกตัดทำลายแล้วเผาไหม้เป็นจุล พระพุทธรูปหลายร้อยหลายพันองค์ก็ถูกไฟเผาจนละลายและกองระเนระนาดอยู่ตามวัดวาอารามต่างๆที่ถูกเผาไหม้ไปตามกัน ซึ่งก็มีเพียงวัดศรีสะเกษเท่านั้นที่รอดพ้นจากการถูกเผาทำลาย แต่โดยสรุปรวม ความแล้วก็คือ นครเวียงจันทน์อันสวยงามและอุดมสมบูรณ์ได้กลับกลายเป็นเมืองร้างไปอย่างสิ้นเชิงในปี พ.ศ. 2371 นั่นเอง

1. ADSL คืออะไร
ADSL ย่อมาจาก Asymmetric Digital Subscriber Line คือเทคโนโลยี การสื่อสารข้อมูล
ความเร็วสูง บนข่ายสายทองแดง หรือคู่สายโทรศัพท์ ซึ่งสามารถแยกสัญญาณ ข้อมูล และ เสียง
ออกจากกัน ทำให้สามารถ โทรศัพท์และ ใช้อินเตอร์เน็ตได้พร้อมกัน โดยมีลักษณะ สำคัญคือ มี
อัตราการรับข้อมูล (Downstream) สูงสุดที่ 8 Mbps. และ อัตราการส่งข้อมูล (Upstream) สูงสุดที่ 1
Mbps. โดยระดับความเร็วในการ รับ-ส่ง ข้อมูลจะขึ้นอยู่กับ ระยะทาง และคุณภาพ ของคู่สายนั้นๆ
และต้องใช้เป็น Modem ADSL ด้วย
2.
4G ( Forth Generation )

เทคโนโลยี 4จี เป็นเครือข่ายไร้สายความเร็วสูงชนิดพิเศษ หรือเป็นเส้นทางด่วนสำหรับข้อมูลที่ไม่ต้องอาศัยการลากสายเคเบิล โดยระบบเครือข่ายใหม่นี้ จะสามารถใช้งานได้แบบไร้สาย รวมถึงคุณสมบัติการเชื่อมต่อเสมือนจริงในรูปแบบสามมิติ (three-dimensional) ระหว่างผู้ใช้โทรศัพท์ด้วยกันเอง นอกจากนั้น สถานีฐาน ซึ่งทำหน้าที่ในการส่งผ่านสัญญาณโทรศัพท์เคลื่อนที่จากเครื่องหนึ่งไปยังอีกเครื่องหนึ่ง และมีต้นทุนการติดตั้งที่แพงลิ่วในขณะนี้ จะมีให้เห็นกันอย่างแพร่หลายเช่นเดียวกับหลอดไฟฟ้าตามบ้านเลยทีเดียว สำหรับ 4จี จะสามารถส่งผ่านข้อมูลแบบไร้สายด้วยระดับความเร็วสูงที่เพิ่มขึ้นถึง 100 เมกะไบต์ต่อวินาที ซึ่งห่างจากความเร็วของชุดอุปกรณ์ที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน ที่ระดับ 10 กิโลบิตต่อวินาที

ADSL จอกตวายบือ

@ คนเคยเจอ:จะเข้าสู่อาเซียนกันเเล้วจะบอกว่าตอนที่ไทยน่ะ ขึ้นมาเป็นประเทศกำลังพัฒนาเเต่ตอนนี้ประเทศที่คุณๆทั้งหลายน่ะไปเหยียดเค้าน่ะขึ้นมากำลังพัฒนาเเละไทยก็อยู่ที่เดิมกำลังพัฒนา จะบอกว่าลาวพม่าหรือประเทศอื่นๆที่เป็นเพื่อนบ้านกะเราน่ะโคตะระโชคดีเลยมั้งที่ตกเป็นเมืองขึ้นของประเทศทางตะวันตกเเล้ว เค้าพูดภาษาอะไรได้บ้าง? เค้าพูดภาษา ประจำชาติของเค้าได้เเล้วหนึ่ง พูดภาษาของประเทศที่เอาเค้าเป็นเมืองขึ้นได้เพราะเค้าต้องใช้ภาษาพวกนั้นเป็นภาษาราชการ ภาษาไทยเเล้ว 1 สำหรับคนที่เข้ามาในไทย เเละภาษาอื่นๆอีก เเต่เราน่ะเหรอ ภาษาไทยเเม่ง(ขอใช้คำหยาบจากตรงนี้)ยังวิบัติกันอยู่เลย จริงๆภาษาไทยก็เเปลงมาจากภาษาขอมนั่นเเหละ เเล้วก็ส่วนตัวหนูคิดว่าภาษาไทยเป็นภาษาที่สวยงามควรอนุรักษ์เพราะว่า ถ้าเอามาเทียบกันกับภาษาอังกฤษนะคะซึ่งไม่รวมกับภาษาญี่ปุ่นเพราะญี่ปุ่นจะมีพวกเขียนคันจิ เเละภาษาพื้นเมืองอีกมากมายส่วนเกาหลีไม่รู้ไม่คิดจะศึกษาเพราะเกาหลีน่ะที่สวยหล่อศัลยกรรมทั้งนั้น ทำไมพวกคุณไม่ดูถูกเค้าล่ะดูคนที่หน้าตากันนักไม่ใช่เหรอที่เกาหลีที่เค้าสวยหล่อก็เพราะสมองพวกเค้าไงล่ะคะ เเละอีอย่างไอ้กิมจิที่พวกคุณชอบนักชอบหนาน่ะ ก็ผักกาดดองใส่เครื่องเทศนั่นเเหละค่ะ พอคนไทยมากินอาหารไทยก็บอกว่า”อี๋ นํ้าพริกกะปิเหม็น,บ้านนอกว่ะ”อะไรเเบบนี้ เเหมอาหารไทยหนูว่าอร่อยนะพวกคุณทานครบหมดทุกภาคยังเหอะ
เเละพวกคุณที่บอกอยากไปประเทศนู้นประเทศนี้ ดูหิมะ ดูอะไรต่ออะไรน่ะ พวกคุณเที่ยวประเทศไทยหมดทุกจังหวัดเเล้วรึยังคะ (จะบอกว่านํ้าตกเหวนรกน่ากลัว…..เเละอยากไปเกาะขามอีกง่ะ)ไม่หันมามองประเทศตัวเองเอาเเต่ดูถูกประเทศเพื่อนบ้านเเบบนี้น่ะนะ เอ้ะ หนูจะพูดเปรียบเทียบ ภาษาไทยกับภาษาอังกฤษใช่ไหมคะ โอเคเรามาเปรียบเทียบกันเลย(ออกทะเลเก่งจังนะเรา)
eat(ใช้กับทุกสรรพนาม)-เสวย(พระมหากษัตริย์) รับประทาน(ตั้งเเต่นายกยันคนธรรมดา)จันหัน(ถูกไหม)ฉันเพล(พระ)กิน(พวกเราๆ)เเดก(ภาษาบ้าน)
เเค่นี้ล่ะคิดออกเเค่นี้
หนูจะไม่เอาไทยไปเปรียบเทียบเรื่องเทคโนโลยีนะคะเพราะคิดว่ามันทำให้คนต้องเจริญลงๆ
เเต่ถ้าถามว่าทำไมพูดเหมือนเข้าใจพวกนั้น เพราะว่า หนูโดนเพื่อนรังเกียจมาตั้งเเต่ป.1ยันม.3เลยค่ะ เลยเข้าใจ เเล้วพวกที่รังเกียจหนูน่ะหนูหัวดีจิตใจดี กว่าพวกนั้นเยอะ
เเค่นี้ล่ะง่วง

คนลาวแล้วทำไมอ่ะ?
เราไม่ใช่คนลาวนะแต่ว่าถ้าไปพูดที่ประเทศเค้า
เราจะกล้าพูดเหรอ รังเกียจทำไมอ่ะคะ
คนไทยกับลาวหน้าไม่ได้ต่างกันมาก
ที่เรียวไม่จีนก็ฝรั่ง คนไทยจริงๆก็หน้าเหมือนเค้านะคะ

เรื่องดูถูกอ่ะ..ไม่รู้ไปดูถูกเค้าทำไม ประเทศเค้าไม่ต่างจากเรามาก
สงครามนี่ก็ชาตินึงแล้ว…ยังเหยียดชาติอีกเหรอคะ
ที่เค้าด่าเรามาบางอันก็คิดว่าแรงนะ
แต่ประเทศใครใครก็รัก คนอื่นด่าเราเราด่าแรงกว่านี้อีก

คนไทยด่ากันเองแล้วไม่ฟัง ให้คนอื่นด่ามั่งก็ดี

เห็นด้วยกับ 691

ปัจจุบันนี้อายมากมาย