โฮ้ กะแค่เก้าอี้มันยังก่อเรื่องได้เนอะ

ราชการก็แบบนี้ แมร่ง ว่างจัด มั่วแต่มานั่งเถียงกันว่า กรูควรจะนั่งเก้าอี้แบบไหน บ้านเมืองมันถึงได้เจริญๆ แบบนี้ไง

จริงๆนะ

ที่ ร. โดนย้าย อาจไม่ใช่เพราะหัวหน้าใช้อำนาจในทางที่ผิดนะเคอะ
เพราะช่วงปลายกุมภา-ต้นมีนามันเปนฤดูโยกย้ายเค่อะ ก่อนหน้านั้นป้า ร. อาจยื่นขอย้ายเองก็ได้
อีกเหตุผลหนึ่งคือเรื่องมันดังแล้วกระทบกับหน่วยงาน ผู้ใหญ่เลยย้ายให้จะได้ไม่มีปัญหากันอีก
เพราะอิป้า ร. แม่งแรงขนาดนั้นถ้าถูกย้ายไม่เปนธรรม มันฟ้องศาลปกครองแน่ๆเค่อะ

แล้วกรูคอนเฟิร์มว่าป้า ร. ไม่ได้เปนใหญ่เปนโตแล้วแน่นอน ถ้าหัวแข็งทะเลาะกับผู้บังคับบัญชาขนาดนี้ ข้าราชการแต่ละหน่วยงาน ถ้าระดับเดวกันจะรู้จักกันอยู่แล้วทุกคน ถ้าลูกน้องใครย้ายมา หัวหน้าเก่าและใหม่จะต้องคุยกันว่าลูกน้องเปนไง นิสัยยังไง เปนธรรมเนียมปฎิบัติ
แล้วอิหัวหน้า ศ. มันได้โอกาสใส่ไฟขนาดไหนคิดดู อิป้า ร. หัวเน่าแน่นอนเค่อะ สมหน้า แรงไม่ดูพาวตัวเอง เหอๆ

ยึดติดเกินไป
ราชการตำแหน่งใหญ่โตแล้วไง?
4 โมงครึ่ง เิลิกงานก็ถอดหัวโขน ลาภยศ ออกไป
จะยึดมั่น ถือมั่นในยศถาอะไรหนักหนา

ถ้ากลัวคนสับสนนักว่าไหนหัวหน้า ไหนลูกน้อง
มึงไม่ทำป้ายห้อยคอเขียนตัวใหญ่ๆว่า [กรูเป็นหัวหน้า] ไปเลยล่ะ
แนะนำให้ห้อยกับปลอกคอด้วยนะ ร้อยเชือกห้อยคอป้ายมันหนัก
กูกลัวเชือกจะบาดคอทั่นหัวหน่าว เอ้ย ทั่นหัวหน้า
ห้อยกะปลอกคอเนี่ย เหมาะสมแล้วว่ะเธอว์

เรื่องเก้าอี้ ขอแนะนำทั่นหัวหน่าว เอ้ย หัวหน้าเอาโซ่มาล่ามไว้กับขาหลัง เอ้ย ข้อเท้า
ถ้ายึดติดมันมากๆ ขาดมันไม่ได้ นักล่ะก็เก้าอี้เอามาต้มละลายน้ำ ชงดื่ม 3 เวลาก่อนแดกข้าวไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด
คาดว่าอาการเจ้ายศ เจ้าอย่าง จะทุเลาลงไปเอง

ที่ทำงานผมก็เป็น เชื่อป่าว ผมเลยเอาเก้าอี้ขาดมานั่งให้มันรู้แล่วรู้รอดไป อะไรพังคนอื่นซื้อใหม่ แต่กรูม่ายยยยซื้อใช้มันทั้งพัง ๆ นั่นแหละไม้บรรทัดหักครั้งยังเอาเทปกาวพันไว้สะใจดี

ศ. กันเลยทีเดียว

แอดมินแม่งหาปลากรอบจากไหนวะ

กองร้อยผม นายสิบกำลังพลนั่งเก้าอี้ตัวเท่า พันตรี(ผบ.) ยังไม่เห็นว่าเลย ?
ขณะที่เก้าอี้ร้อยเอก ตัวเล็กเท่าเก้าอี้สิบเอก ก็ไม่เห็นบ่น

จริงๆแล้ว ถ้าทำงานแล้วไม่มีความสุข ก็ออกมาหางานใหม่ที่เหมาะกับตัวเองจะดีกว่า
มาอ้างโน่นอ้างนี่ แล้วก็ทนหรือมีปัญหากะตรงนั้นตรงนี้ ชีวิตมันมีความสุขเหรอครับ
ยิ่งถ้ามีอายุแล้วบอกว่าหางานทำยาก จริงอยู่ แต่อายุขนาดนี้ ควรจะมีเงินเก็บพอสมควรแล้ว
ออกมาทำธุรกิจส่วนตัวสิ หรือหาอะไรก็ได้ทำ คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ครับ

กรุละเบื่อจิงๆ หัวหน้าหัวดอๆแบบเนี๊ย

เรื่องปกติของสา-ระ-ขัน-แลนด์คับผม เรื่องไม่เป็นเรื่องก็เป็นเรื่องได้ง่ายๆ จิงๆ นะ

ก็แค่ข้าราชการ 2 คนทะเลาะกันแล้วเอาเก้าอี้มาอ้างเท่านั้นแหละวะ

นี่หรูแล้วเหรอ เหมือนเก้าอี้พนักงานธรรมดาที่ บ. เลย

อีไดโนเสาร์ศักดินาเอ๊ย!!! กูชอบคำนี้

เก้าอี้ธรรมดาไม่เห็นจะหรูตรงไหน อีเจ้านายก็ไปซื้อเก้าอี้ที่หรูกว่าสิฟ่ะ ดวกส์

เปลี่ยนเป็นนั่งเทียนแทนสิเธอว์

ถ้าเก้าอี้มันนั่งลำบากนัก ก็นั่งยางไปเลยเธอว์

ถ้าเขม่นกันมาก่อนก็ เรื่องไม่เป็นเรื่อง อีกแล้ว

แต่ถ้าเก้าอี้ไม่มีชีวิตตัวนึงไปหยามศักดิ์ศรีใครเข้า ก็

ขอให้เจ่ ร. หายปวดหลังไวไวค่า

อีกหน่อยคงเป็นเรื่องรถแล้วมั้ง ห้ามให้ลูกน้องขับรถเหมือนเจ้านาย เดี๋ยวยามจะเข้าใจผิดว่าเป็นรถเจ้านาย

ได้หัวหน้าหน้าหีดอกทองแบบนี้ อยู่ไปก็มีแต่ล่มจม

วันหลังแกอย่าใส่ชุดทำงานสวยๆมานะทำงานนะ เด่วประชาชนจะงง ว่าใครหัวหน้าใครลูกน้อง ละมั๊ง

เก้าอี้กันเลยทีเดียว

ดราม่าป้าในที่ทำงานธรรมดา ๆ ไม่เกี่ยวกับว่าราชการหรือไม่หรอกโว้ย

กรูเคยโดนรับน้องหลายครั้ง สมัยเป็นน้องใหม่ของออฟฟิศแห่งหนึ่ง

เชื่อไหมวะ อีนังป้า ๆ ในออฟฟิศ (ไม่ใช่หัวหน้างานโดยตรงด้วย)
มานเดินมาสั่งให้กรูรอปิดไฟในออฟฟิศว่ะ ทั้ง ๆ ที่อีพวกชะนีศรีหะมอยพวกนั้นมันก็กลับทีหลังกรู
บ้านมารก็อยู่กันแถวนั้น ซอยนั้นเลย แต่กรูนั้นต้องนั่งรถไปอีก 1 ชั่วโมงถึงจะถึงบ้าน (อยู่ไกลกว่ามารทั้งหมด)

กรูเลยสวมหัวใจมารกว่ามัน โดยการตอบนิ่ม ๆ ว่า “อ้าว พี่(ของย่า)ไม่ใช่คนกลับทีหลังต้องปิดหรือ (โว้ย) ทำงานที่ไหนมา หน้าที่ปิดไฟเนี่ย ต้องคนทำความสะอาด หรือไม่ก็ได้คนที่กลับหลังสุดเท่านั้น เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าที่นี่แปลก ไม่เหมือนชาวบ้าน”
แล้วกรูก็เลยกลับคนแรกทุกวันเลย ปล่อยอีชะนีค้างปีพวกนั้นมารปิดกันเอง
เสรือกอ้อยสร้อย ต้องแต่งหน้าหาผัวระหว่างทางกลับบ้าน เมียกรูก็ไม่ใช่ จะมาให้รอ อีฟายแก่ ฝันไปเหอะ

เจออีป้าในออฟฟิศมาเยอะ บอกให้ว่าพวกหร่อนของแรงมาก ชนิดตะปูเจ็ดป่าช้าเอาพวกหร่อนไม่อยู่หรอก
กรูละเบื่อ เสือกมาทำงานในสายงานที่ชะนีเยอะอีกต่างหาก
ชะนีแก่ก็บ้าอำนาจ สั่งยังกับเป็นแม่เป็นเมียกรู ชะนีเด็กก็บ้าผู้ชาย แข่งกันจะให้กรูแยง
หารู้ไม่ว่ากรูนะข้ามเพศข้ามภพไปนานแล้ว เพราะเบื่อชะนีบ้าเนี่ยแหละ

non sense!!!

มายก๊อดดดดดดดด

ศักดินาเรื่องเก้าอี้ทำให้คนเราเสียตำแหน่งหน้าที่กันเลยทีเดียว
ช่างเป็นดราม่าที่ไร้สาระจริงๆ

ที่ออฟฟิสก็มีคดีแบบนี้เหมือนกัล…พอดีสั่งซื้อเก้าอี้แล้ว กลุ่มกระผมดูจากราคา เรยเลืกที่ราคาไม่แพงแต่ดูดี…
สรุปมันดั้นไปดูดีกว่า ผอ.สำนักฯซะนั่น
หัวหน้าก็ไม่ได้ว่าอะไรนะแต่ให้ระวังโดนคาบ ไป เมาท์ว่าตีตัวเสมอ อิอิอิ

อันนี้จริง เพราะหัวหน้ากูเก้าอี้ใหญ่กว่ากู และลูกน้องกูไม่มีเก้าอี้ แต่พวกกูไม่เคยเถียงกันเรื่องเก้าอี้นะเว่ย

โอยถ้ามันมีเมียสวยกว่าหัวหน้าละ

thanawat wrote:

ศ. กันเลยทีเดียว

ดอกเตอร์กันเลยทีเดียว
ทำราชการเหมือนกันเคยเจอพวกอ้างอาวุโสแต่ตรรกะติ่งหูเบรคไปจึ้ง เเต่ตอนแรกนึกว่าจะซวยแล้วเรา กลายเป็นเออ มีคนเห็นแฮะอาวุโสคนนั้นโดนเบรคเหมือนกัน ทำอะไรยึดถูกต้องไว้ก็ไม่มีอะไรทำลายเราได้ (อย่างน้อยมีเรื่องมีราวขึ้นมากูก็ตายอย่างสบายใจว่ายึดมั่นความถูกต้องว่ะค่ะ )

เชียท กุเป็นเจ้าของบริษัทแต่นั่งเก้าอี้เหมือนพนักงานว่ะค่ะ

เคยได้เป็น fwd mail มา รู้สึกว่า หัวหน้าจิตใจคับแคบจัง กับอีแค่เก้าอี้ 1 ตัว มันสามารถบ่งบอกฐานะ บอกยศ ตำแหน่งได้ขนาดนั้นเลยเหรอ

บริษัทใหญ่ๆทั้งหลายในโลกนี้ไม่เห็นมีปัญหาอะไรแบบนี้เลย หัวหน้าสิต้องให้ความสำคัญกับผู้ใต้บังคับบัญชาราวกับเป็นทาสเค้าเลยด้วยซ้ำ เพราะถ้าคุณไม่มีคนใต้บังคับบัญชาคอยทำมาหาให้ คุณจะมีเวลามีนาจแบบนี้หรอ

@ TrinTong:
เหนด้วยยย !!!

อา… นี่สินะ ปัญหาของระบบราชการไทย
(น่าเอาไปเขียนตอบในข้อสอบไฟนอลจิงๆ )

อุ้ยว้ายต๊ายตาย ปวดหลังหรอเคอะ

ทีหลังก็เอาเสื่อมาปูนอนทำงานเลยมั้ยเคอะคุณป้า

จะได้ไม่ปวดหลัง

ปูเสื่อจิ้มแจ่ว นั่งพื้นเท่าๆ กัน ไม่มีใครเสียเปรียบ 5555+

นี่หรือหัวหน้าคน

เยี่ยมจริงๆ!

กุละนึกว่าเก้าอี้รมต. สาสสสสส

สมควรดราม่าแหละ ขิงก็กล้า ข่าก็ไม่ยอม

เจียมซะ อีไพร่!!!!

ถ้าทั่น ศ.เจ๋งจริงก็ซื้อที่หรูกว่าดิเเสรด

เก้าอี้ตัวเดียวก็เสียวได้

เกรียนแบบไม่มีเหตุผลดีคับ
ถ้าผมเป็นหัวหน้าจาซื้อเก้าอี้เมพมาเกทับลูกน้องครับพี่น้อง