เรื่องมันเริ่มจากดราม่าก่อนที่มีน้องแมวชื่อมิดไนท์ที่ถูกคนใจทรามรับไปเลี้ยง

แล้วคนๆนั้นอ้างว่านอนทับแมวจนมันร่อแร่จึงนำมันไปใส่ถุงดำปล่อยให้ตายอย่างทรมาน

เมื่อชาวจตุจักรที่ยกแมวให้เขาไปสอบถามก็โกหกไปว่าแมวน้อยตัวนั้นตกตึกตาย

แต่ด้วยพิรุธหลายอย่างทำให้เจ้าของแมวคนแรกตามสืบหาหลักฐาน

จนเป็นที่มาของการแฉอมยิ้ม “ยำยำรสหอยลายผัดฉ่า” ในหลายๆห้องของพันทิป

ชาวจตุจักรเห็นว่าควรมีการเซ็นสัญญากันระหว่างผู้ให้แมวกับผู้รับเลี้ยง

เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดกรณีของมิดไนท์ขึ้นอีกในอนาคต

แล้วอมยิ้มชื่อ mamaarm (บุ๋ม) ก็มาเล่าประสบการณ์ทำนองนี้ของตัวเองบ้าง

บุ๋มเล่าว่าเธอเคยมีลูกแมวสีดำตัวหนึ่งชื่อว่า “ล่องจุ๊น” ซึ่งเป็นลูกของแมวจรจัดที่บุ๋มไปเก็บมาดูแล

หลังจากคลอดออกมา แม่ของมันกับพี่น้องตัวอื่นก็ตายหมด เข้าใจว่าเพราะแม่ของมันบาดเจ็บเพราะถูกคนทำร้ายมาก่อนที่จะเจอบุ๋ม

บุ๋มก็เลี้ยงล่องจุ๊นไประยะหนึ่ง แต่เนื่องจากที่บ้านเลี้ยงหมาอยู่แล้วและเข้ากับล่องจุ๊นไม่ได้จึงต้องหาบ้านใหม่ให้ล่องจุ๊น

คนที่รับล่องจุ๊นไปอุปการะเป็นครอบครัวของเพื่อนสมัยเรียนของบุ๋ม

บุ๋มก็นึกว่าฝากล่องจุ๊นไว้กับครอบครัวนี้คงไม่มีปัญหาอะไร แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดเรื่องขึ้น

บุ๋มบอกว่าเธอพยายามหาโอกาสไปเยี่ยมเพื่อนเพราะอยากเจอล่องจุ๊น แต่อีกฝ่ายก็พยายามบ่ายเบี่ยงไม่ยอมเจอหน้าเธอตลอดเวลา

จนกระทั่งวันนึงเธอจำต้องถือวิสาสะบุกไปถึงบ้านของเพื่อนคนนั้น แต่เธอกลับไม่พบล่องจุ๊น!!

เพื่อนของเธอบอกว่าล่องจุ๊นหายตัวไป

แต่บุ๋มไม่เชื่อ เธอคิดว่าเพื่อนคนนั้นโกหก

บุ๋มบอกว่าที่เธอไม่เชื่อเพราะเธอก็เป็นข้าราชการที่ทำงานเกี่ยวกับการสืบสวนสอบสวน

ดังนั้นเธอจึงพอจะแยกแยะได้ว่าใครพูดจริงและใครพูดเท็จ

เมื่อคาดคั้นมากๆเข้าเพื่อนของเธอก็สารภาพว่าล่องจุ๊นตายโดยไม่ทราบสาเหตุ เธอจึงเอาศพของล่องจุ๊นไปเผา

บุ๋มพบกระโหลกจมอยู่ในกองขี้เถ้าภายในบริเวณบ้านของเพื่อนเธอ

และบนกระโหลกของล่องจุ๊นนั้น มีรอยร้าวซึ่งเพื่อนของบุ๋มอธิบายว่าเกิดขึ้นเพราะความร้อน ทำให้กระโหลกร้าวและแตกออก

ภาพกระโหลกของล่องจุ๊น

แต่บุ๋มไม่เชื่อ! เพราะรอยร้าวบนกระโหลกนั้นไม่เหมือนรอยร้าวที่เกิดจากความร้อนซึ่งจะแตกจากภายใน

แต่รอยร้าวที่เกิดบนกระโหลกของล่องจุ๊นน่าจะเกิดจากการกระทบกระเทือนภายนอก

บุ๋มจึงสันนิษฐานว่า ล่องจุ๊นถูกตีหัวจนกระโหลกร้าวก่อนตาย

แล้วในที่สุดเพื่อนของเธอก็สารภาพว่าสามีของเธอเอาไม้กอล์ฟฟาดล่องจุ๊นจนตาย

เพราะรำคาญที่ล่องจุ๊นมาเดินพันแข้งพันขา

บุ๋มจึงเอาเรื่องนี้มาเล่าเป็นอุทาหรณ์และใช้เป็นเคสที่สนับสนุนให้มีการร่างสัญญาระหว่างผู้ให้กับผู้รับสัตว์เลี้ยงเป็นลายลักษณ์อักษร

แน่นอนว่าชาวจตุจักรก็เข้ามาก่นด่าสาปแช่งเพื่อนของบุ๋มคนนั้นในกระทู้

แอดมินก็ขอร่วมสาปแช่งด้วย ใครทำร้ายล่องจุ๊นขอให้มันไม่ตายดี

ต่อมาไม่นานนักบุ๋มก็มาตั้งกระทู้บอกว่า จากการที่เธอออกมาเล่าเรื่องอันแสนอาภัพของล่องจุ๊นนั้น

ทำให้มีผู้เกี่ยวข้องกับการตายของล่องจุ๊นไม่พอใจอย่างมาก

ที่มีคนเข้ามาวิจารณ์และก่นด่าการกระทำ หรือถ้าพูดตรงๆก็คือ….การฆ่าล่องจุ๊นของพวกเขา

บุ๋มบอกว่าเธอคนนั้นได้ส่งเมล์มาให้เธอมีใจความว่า

ทำไมหล่อนต้องเอาเรื่องของ “ไอ้แมวตัวนั้น” ไปขึ้นกระทู้ให้คนก่นด่าสาปแช่งผัวของฉันด้วย

กะอีแค่แมวตายไปตัวนึงมึงจะเอาอะไรกันนักกันหนา

ก็บอกแล้วว่าไม่ได้ตั้งใจ แค่จะตีให้มันหนีไปแต่อีแมวนั่นเสือกใจเสาะตายไปเอง

แล้วเพื่อนของบุ๋มก็บอกว่ามึงกล้าดียังไงเอารูปในบริเวณบ้านของเขาไปโพสในพันทิป

กรูจะแจ้งความ!!! กรูจะแจ้งความ!!!

บุ๋มก็บอกว่าเธอไม่ขอตอบเมล์อีเพื่อนบ้าคนนั้น

แต่เธอขอเอาเนื้อหาของเมล์มาประจานในพันทิปดีกว่า

ว่าแล้วบุ๋มก็ท้าว่าถ้ามึงข้องใจก็โทรมาคุยกันได้เลย ไม่ต้องมาคุยกันแบบลับๆล่อๆในเมล์

ตอนแรกหล่อนสารภาพว่าผัวตัวเองเป็นคนฆ่าล่องจุ๊น ตอนนี้ดันทำท่าว่าจะกลับคำ

ขอบอกไว้ก่อนว่าชั้นได้อัดวีดีโอที่แกสารภาพว่าฆ่าล่องจุ๊นเอาไว้หมดแล้ว

จะให้เอาออกมาแฉมั้ยล่ะ แกจะได้อับอายขายขี้หน้ายิ่งกว่านี้

บุ๋มบอกว่าที่แกขู่ว่าจะจัดการฉันด้วยโทษทางวินัยอะไรก็ว่ามา

ถึงพ่อฉันจะเป็นทหารชั้นผู้ใหญ่แต่ชั้นไม่เคยคิดจะเอาอำนาจหน้าที่ของพ่อมาก้าวก่ายในเรื่องนี้เว้ย!!!

และถ้าเรื่องแดงออกมาผัวของแกนั่นล่ะที่จะลำบาก

แล้วต่อมาบุ๋มก็มาตั้งกระทู้เล่าว่าผู้บังคับบัญชาได้เรียกเธอและคนที่ฆ่าล่องจุ๊นไปพบ

คู่กรณีของเธอเล่าเรื่องให้ผู้บังคับบัญชาฟังซึ่งแน่นอนว่าไม่ตรงกับเรื่องที่เธอกำลังจะเล่า

แต่บุ๋มก็รอให้เขาเล่าจบ ผอ.ก็ให้โอกาสบุ๋มเล่าเรื่องของเธอบ้าง

คู่กรณีก็ขัดขึ้นมาว่าไม่จำเป็นต้องฟังเรื่องของบุ๋ม ให้ท่านผู้บังคับบัญชาวินิจฉัยได้เลย

แต่ ผอ.บอกว่าเมื่อมีเรื่องราวเกิดขึ้น “ในฐานะผู้ใหญ่เขาต้องฟังความทั้งสองฝ่าย”

ว่าแล้ว ผอ. ก็สั่งให้เขาเงียบและฟังเรื่องราวที่บุ๋มเล่า

บุ๋มบอกว่าเธองัดทั้งวีดีโอ ภาพถ่าย แถมยังเอากระทู้ในพันทิปสองกระทู้แรกให้ ผอ. ท่านนั้นดู

ผอ.ท่านนั้นก็บอกกับคู่กรณีของบุ๋มว่า

“คุณมาทำเรื่องระยำแบบนี้ในพื้นที่ที่ผมดูแลได้อย่างไร แถมยังส่งเมล์ข่มขู่ผู้หญิงอีก

สภาพจิตคุณดีหรือเปล่า ไปหาจิตแพทย์แล้วเอาใบรับรองมาให้ผม

ถ้าป่วยทางจิตก็ไปรักษาซะไป คนดีๆเขาไม่ทำแบบที่คุณทำกับแมวตัวนั้นหรอก”

ประโยคเด็ดที่ประทับใจแอดมินมากคือ ผอ. ท่านนั้นบอกว่า

เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่เพราะเราเป็นทหาร เป็นที่พึ่งของประชาชน

ขนาดแมวตัวนึงยังไม่ปลอดภัยเลยเมื่ออยู่ใกล้คุณ แล้วประชาชนจะปลอดภัยได้อย่างไร

ผอ.ยังบอกอีกว่าไม่ได้ลงโทษเขาคนนั้นเพราะฆ่าแมว

แต่ลงโทษเพราะไม่รู้จักสำนึกผิดในเรื่องที่ทำลงไป

ถ้าเอ็งสำนึกผิดบ้างซักนิด ผมก็อาจจะถือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น

เขาคนนั้นทำท่าไม่พอใจ แต่เมื่อ ผอ.บอกว่าถ้าคุณไม่พอใจจะให้ผมเรียกประชุมด้วยวาระนี้มั้ย

ในที่สุดคนที่ฆ่าล่องจุ๊นก็ยอมรับการวินิจฉัยของ ผอ. แต่ก็ยังยื่นเงือนไขให้บุ๋มไปลบกระทู้ที่ตั้งในพันทิปทิ้งซะ

แต่ผอ. ไม่เห็นด้วย ท่านบอกว่าเราจะไปห้ามคนไม่ให้แสดงความคิดเห็นที่มีต่อการกระทำของตัวเราไม่ได้

ให้คนที่ฆ่าล่องจุ๊นไปตั้งกระทู้ขอโทษและสำนึกผิด ยังจะง่ายกว่าเยอะ!!!

เรื่องราวของล่องจุ๊นก็จบลงเพียงแค่นี้

ถึงแม้ว่าล่องจุ๊นจะต้องตายอย่าทุกข์ทรมานแทบไม่เหลือซากกลบฝัง

แต่อย่างน้อยบุ๋มก็สามารถทวงความยุติธรรมให้ชีวิตน้อยๆของล่องจุ๊นได้สำเร็จ

บุ๋มซาบซึ้งในความเมตตาของผู้บังคับบัญชาท่านนั้นจึงมาตั้งกระทู้แสดงความขอบคุณและเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดในห้องจตุจักร

ล่องจุ๊นที่อยู่บนสรวงสวรรค์จะรับรู้ถึงการต่อสู้ของบุ๋มหรือไม่ คงไม่มีใครรู้

แต่อย่างน้อย ชาวจตุจักรก็ได้รับรู้ว่ายังมีผู้หญิงคนหนึ่งที่ต่อสู้

เพื่อทวงความยุติธรรมใก่ดับชีวิตน้อยๆที่ใครบางคนมองว่าไม่มีค่า

เธอคนนั้นมีชื่อว่า “บุ๋ม”

“ล่องจุ๊น ” ในความทรงจำ กระทู้ไว้อาลัย และเรียกร้องให้มีการเซ็นสัญญาขออุปการะสัตว์เลี้ยง

http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J8799203/J8799203.html

เหตุเกิดจากกระทู้”ล่องจุ๊น” ทำให้มีบางคนไม่พอใจ

http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J8802230/J8802230.html

เมื่อบุ๋มไปเรียกร้องความเป็นธรรมให้ล่องจุ๊น (บทสรุป หลังจากท้าชน)

http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J8805242/J8805242.html

ปล.ลองอ่านดราม่าเก่าดูมั่งนะเธอว์