เมื่อกาลครั้งหนึ่ง ยังมีเจ้าหญิงเมืองหนึ่ง
ที่มีใจรักในการเย็บปักถักร้อยนำตุ๊กตาที่ตัวเองเย็บมาขายในราคาถูกๆให้กับเด็กน้อยในเมือง
เจ้าหญิงทำอย่างนั้นมานานปี ทำให้เป็นที่รักของเด็กๆมาก แต่แล้ววันหนึ่ง…
เจ้าหญิงโฉมงามผู้เป็นที่รักของทุกๆคน
ก็มีแม่มดปรากฎกายขึ้น และบอกว่า “ห้ามเจ้าหญิงขายตุ๊กตา”
เพราะว่าตุ๊กตาพวกนี้ “ฉันเท่านั้นที่มีสิทธิขาย เพราะได้รับสิทธิขาดจากเทพแห่งตุ๊กตา”
เจ้าหญิงตกใจมากรีบเก็บตุ๊กตาของตน แม้ว่าตุ๊กตานั้นตนจะเป็นคนเย็บเอง
เจ้าหญิง “แม้แต่ตุ๊กตาที่ฉันเย็บเองเหรอจ๊ะ?”
แม่มด “ไม่ได้ซักอย่าง!”
ภาพแม่มดใจร้ายผู้รังควานเจ้าหญิง
เจ้าหญิง “แต่เด็กๆของฉันก็จะไม่มีของเล่น พวกเขาน่าสงสาร”
แม่มด “งั้นเอาตุ๊กตาของฉันไปสิ”
ตุ๊กตาที่แม่มดให้มานั้นหน้าตาน่าเกลียดเหมือนดั่งตัวแม่มด แน่นอนว่าเจ้าหญิงไม่สามารถขายมันได้ เธอจึงคืนมันให้แม่มดไป
“ตุ๊กตาของแม่มดทั้งน่าเกลียดทั้งไม่ปราณีต นี่น่ะเหรอที่บอกว่าได้รับมาจากเทพแห่งตุ๊กตา” เจ้าหญิงคิด
ตุ๊กตาของแม่มดที่น่าเกลียดและไร้ความปราณีต
เจ้าหญิงจึงตัดสินใจจะเดินทางไปที่ป่าแห่งเทพ เพื่อไปพบเทพแห่งตุ๊กตา แต่ทว่าหนทางนั้นลำบาก ผู้หญิงตัวคนเดียวจึงไม่อาจไปได้
เธอจึงเข้าไปที่หมู่บ้านอัศวิน และขอความช่วยเหลือ
เหล่าอัศวินเห็นเจ้าหญิงที่น่าสงสาร จึงพากันรวมตัวออกมาเพื่อหาทางให้เจ้าหญิงได้ติดต่อเทพแห่งตุ๊กตา
“แม่มดใจร้าย รังแกเจ้าหญิงที่มีน้ำใจ เทพแห่งตุ๊กตาออกมาชี้แจงด้วย”
เทพแห่งตุ๊กตา
เมื่อเหล่าอัศวินจากหลายๆอาณาจักรรวมตัวกันมากขึ้น เทพแห่งตุ๊กตาเห็นท่าไม่ดีจึง มีโองการลงมาจากสวรรค์
“เราได้ให้สิทธิ์แม่มดขายตุ๊กตาจริง แต่ก็ต้องเป็นตุ๊กตาที่ได้แบบจากเราเท่านั้น”
แบบของเทพตุ๊กตานั้นล้วนสวยงามน่ารัก แล้วตุ๊กตาปีศาจน่าเกลียดที่แม่มดให้เจ้าหญิงมาล่ะ???
ขณะที่เจ้าหญิงกำลังต่อสู้กับแม่มดนั้นเอง ก็มีนางฟ้าคนหนึ่งปรากฎกายขึ้น
นางฟ้าผู้อารี
“ตุ๊กตาที่เธอทำอยู่เอาแบบมาจากกระต่ายน้อยตัวหนึ่ง เธอทำอย่างนี้ได้อย่างไร?”
เจ้าหญิง “ฉันแค่เย็บเล่นๆให้พวกเด็กๆ ฉันขอโทษ ฉันจะไม่ทำอีก”
เหล่าอัศวินต่างเห็นใจ “เจ้าหญิงช่างน่ารัก ทำผิดก็ยอมรับ เราจะให้อภัย และช่วยเจ้าหญิงสู้กับแม่มด”
นางฟ้ามองเจ้าหญิงที่ถูกปกป้องอยู่ท่ามกลางเหล่าอัศวิน
“เธอขโมยแบบของคนอื่นมา เธอเย็บมันเป็นร้อยๆตัว เธอเย็บคนเดียวได้อย่างไร? เธอมีอำนาจวิเศษรึ?”
ที่ปราสาทใหญ่โตของเจ้าหญิง มีข้ารับใช้มากมายกำลังเย็บตุ๊กตากันเป็นล่ำเป็นสัน…
เจ้าหญิงยังคงยืนยัน “ฉันทำเล่นๆ ฉันแค่ชอบ”
เหล่าข้ารับใช้กำลังผลิตตุ๊กตาเพื่อเด็กๆอย่างขมีขมัน
เจ้ากระต่ายน้อยเจ้าของแบบได้ฟังเรื่องราว ไม่นึกไม่ฝันว่าตุ๊กตากระต่ายชื่อเสียงของเผ่าพันธุ์จะถูกมนุษย์เอาไปใช้
“นี่หรือคือมนุษย์ ขโมยได้แม้ความคิดของกระต่าย? นี่หรือเผ่าพันธ์อันสูงส่ง”
เจ้าหญิงเงียบหาย กักตัวอยู่ในปราสาท
แม่มดอาจเป็นเจ้าของสิทธิ์ที่ถูกต้องในการขายตุ๊กตา
เทพแห่งตุ๊กตาอาจมอบแบบให้แม่มดจริง
เจ้าหญิงอาจจะแค่ทำเล่นๆไม่รู้เรื่องราวอย่างที่บอก
นางฟ้าอาจจะรู้ความจริงของเจ้าหญิงมากกว่านั้น
กระต่ายน้อยอาจไม่ให้อภัยในการขโมยความฝันไปใช้
ดราม่าเรื่องนี้ยังไม่จบ แต่นิทานขอจบลงก่อน หากท่านต้องการทราบตอนจบต่อไป… 
credit : http://kuwari.exteen.com/20091031/link-drama
ใครอ่านนิทานไม่รู้เรื่องจงรีบไปอ่านไตรภาคมหากาย์ดราม่าร้าน TZ และบูท R 
... 
เจ้าหญิงหน้าตาเหงือกได้อีก